
۲۴ مهر ۱۴۰۵-ایران وایر
قیمت محصولات بهداشت قاعدگی و پریود در ماههای گذشته به شکلی فزاینده افزایش یافته و زنان بسیاری، حتی در شهرهای بزرگ، دیگر نمیتوانند برای برخی اقلام بهداشتی در دوران قاعدگی هزینه کنند. تصور کنید این وضعیت در مناطق محروم و در حاشیه تا چه اندازه بغرنج است. وبسایت «آتیه آنلاین» روز نهم مهرماه۱۴۰۵ در گزارشی اعلام کرد یک بسته نوار بهداشتی سایز بزرگ در شهریور امسال نسبت به مدت مشابه سال قبل، حدود دوبرابر و نیم افزایش داشته است.
بر اساس این گزارش، تورم نوار بهداشتی حتی از تورم کل هم بیشتر بوده است. برخی شهروندان از اجبار به استفاده از محصولات بیکیفیت و ارزان بهداشتی در دوران قاعدگی خبر دادهاند. برخی اما میگویند به دوران «مادربزرگها» برگشتهاند؛ روزگاری که زنان برای تامین نیاز خود در دوران قاعدگی، از پارچههای نخی بهجای نوار بهداشتی یکبار مصرف استفاده میکردند. اما این تغییرات چه تاثیری بر سلامت زنان دارد؟ آیا راهی برای حل این مشکل وجود دارد؟
***
«دلمان که نمیخواهد پارچه استفاده کنیم. مجبوریم. نوار بهداشتی حتی نوع خیلی ارزانش هر بسته ۸تایی تقریبا ۱۴۰هزار تومان است. من در هر دوره قاعدگی سه بسته نوار بهداشتی مصرف میکنم. حقوقم کفاف نمیدهد.» اینها را «زهره» میگوید. زن ساکن شهر «سراوان» که سه فرزند مدرسهای دارد و یکی از دخترانش هم بهتازگی عادت ماهیانه را تجربه کرده است.
زهره میگوید: «ترجیح میدهم به جای خودم، برای دخترم نوار بهداشتی بخرم. نسل ما تا چند سال قبل پد پارچهای استفاده میکرد. دخترم اما نوجوان است. تجربه ندارد و باید بیشتر مراقب بهداشتش باشد. اگر بخواهیم هر دو استفاده کنیم خرجمان به بقیه زندگی نمیرسد.»
عادت ماهیانه اتفاقی طبیعی و بیولوژیک است. برای این چرخه مهم نیست که شما در کدام نقطه از جهان زندگی میکنید، به چه منابعی دسترسی دارید. زمانش که برسد آغاز میشود.
این روزها اما بحرانهای اقتصادی در ایران بسیاری از زنان را واداشته مثل زهره میان حفظ سلامت خود و تامین هزینههای زندگی یکی را انتخاب کنند.
نوار بهداشتی پیدا نمیشود
«ستاره» در «قلعه خواجه» زندگی میکند. جایی در دل «اندیکا» از توابع «مسجدسلیمان» در استان خوزستان. او به ایرانوایر میگوید قبلا نوار بهداشتی را از مرکز بهداشت محل سکونت خود تهیه میکرده اما حالا مدتی است که مرکز بهداشت میگوید نوار بهداشتی ندارند: «هفته پیش زنعمویم به ایذه رفت و از آنجا چند بسته برای من و خواهرم آورد دلمان نمیآید استفاده کنیم.»
به گفته ستاره خواهرش وضعیت سختتری دارد: «من میتوانم دیرتر نوار بهداشتی را عوض کنم. خیلی خونریزی شدید ندارم اما خواهرم در سه روز اول باید هر یک ساعت عوض کند الان بیشتر پد پارچهای میگذارد و فقط اگر بخواهد بیرون برود از نوار بهداشتی استفاده میکند.»
به گفته این زن جوان کاش مشکل فقط با جایگزین کردن نوار بهداشتی با پدهای پارچهای حل میشد: «ما مشکل آب داریم. در جایی که هستیم آب در همه ساعتها وصل نیست و ما سالهاست از تانکر پشتبامها یا حیاط خانهها استفاده میکنیم. آب اینجا ارزشمند است و شستن و اتو کردن پدهای پارچهای باعث میشود آب هدر برود و پول برق زیاد بیاید.»
او میگوید در شش ماه گذشته او و خواهرش هر دو بهدلیل عدم دسترسی به نوار بهداشتی به عفونت واژینال مبتلا شدهاند.
دستمال کاغذی و روزنامه به جای نوار بهداشتی
«ساجده» ۱۸ سال دارد و ساکن «دیشموک» از توابع ایلام است. او تنها دختر خانه و آخرین فرزند خانوادهاش است. ساجده میگوید وضع مالیشان خیلی خوب نیست اما بد هم نیست: «جوری نیست که بگویم نمیتوانم نوار بهداشتی بخرم. اما الان جوری گران شده که خودم رعایت میکنم.»
او میگوید از لباسهای کهنه به جای پد استفاده میکند: «اینجا اغلب دخترها و زنها مشکلات قارچ و عفونت دارند چون حتی تهیه چند متر پارچه نخی مناسب بهعنوان پد دشوار است. اغلب دخترها وقتی به عروسی یا مراسم عزا میروند دستمال کاغذیهای مراسم را برای روزهای پریود نگه می دارند.»
به گفته ساجده برخی دخترها حتی کاغذ باطله و روزنامه را هم دور نمیاندازند: «بعضی از دوستانم لباس زیر بهقدر کافی ندارند و تمام دوره پریود همان یک لباس زیر را میشویند و دوباره میپوشند. بعضیوقتها لباس زیر کامل خشک نشده. وضع اینجا هیچوقت خوب نبود اما حالا خیلی بدتر است.»
هشدار درباره فقر قاعدگی در ایران
کارشناسان در ایران نسبت به گسترده شدن «فقر قاعدگی» هشدار میدهند. بر اساس قیمتهای موجود در سایت «دیجیکالا»، بستههای نوار بهداشتی ایرانی با کیفیت متوسط تا خوب بین ۱۲۰ تا ۲۰۰ هزار تومان قیمت دارند و محصولات خارجی نیز در برخی موارد از ۲۵۰ تا ۵۵۰ هزار تومان عرضه میشوند.
ساجده میگوید برخی از خانوادهها در دیشموک تنها منبع درآمدشان «یارانه دولت» است: «ماهی ۴۰۰تومن به هر نفر میدهند. اینها هرکدام دو بسته هم نوار در ماه بخواهند کل پولی که دریافت میکنند تمام میشود.»
مشکل فقط قیمت نیست، کیفیت هم فاجعه است
بحران اقتصادی و تورم فزاینده کالاها در ایران موجب شده کیفیت محصولات تولیدی در ایران هر سال نسبت به سال قبل افت پیدا کرده و موجب بروز بیماریهای جدی و حساسیتهای پوستی در زنان شده است.