سه شهروند بهائی در زندان عادل‌آباد شیراز همچنان بلاتکلیف هستند

۱۸ مرداد ۱۴۰۵-هرانا

خبرگزاری هرانا – سیما سبتو، ناهید فلاحتی و سعید حسنی، شهروندان بهائی ساکن شیراز، با گذشت ۴۸ روز از زمان بازداشت، همچنان به‌صورت بلاتکلیف در زندان عادل آباد به‌سر می‌برند. این شهروندان از امکان تماس و ملاقات با خانواده های خود محروم هستند و آقای حسنی نیز در سلول انفرادی نگهداری می شود.

به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، سیما سبتو، ناهید فلاحتی و سعید حسنی کماکان در زندان عادل‌آباد شیراز در بازداشت و بلاتکلیفی قضایی به سر می‌برند. بر اساس اطلاعات دریافتی هرانا، ۴۸ روز از بازداشت این افراد می‌گذرد و آنها کماکان به‌صورت بلاتکلیف در زندان عادل‌آباد شیراز به سر می‌برند. سعید حسنی در یکی از سلول‌های انفرادی این زندان محبوس است. این سه شهروند بهائی در حال حاضر از امکان برقراری تماس تلفنی و ملاقات با خانواده‌های خود محروم هستند. یک منبع مطلع در این خصوص به هرانا گفت که تاکنون علت اعمال این محدودیت‌ها به خانواده‌های این شهروندان اعلام نشده و آنها از دلیل محرومیت بستگان خود از تماس و ملاقات اطلاعی ندارند.

سیما سبتو، متاهل و مادر دو دختر ۱۹ و ۲۴ ساله، در تاریخ ۲ تیرماه توسط نیروهای امنیتی در منزل خود در شیراز بازداشت شد. این شهروند بهائی پس از بازداشت در چند نوبت مورد بازجویی قرار گرفته و با اتهام تبلیغ علیه نظام مواجه شده است.

همچنین، ناهید فلاحتی در تاریخ ۲ تیرماه توسط نیروهای اطلاعات سپاه در شیراز بازداشت و به زندان عادل آباد منتقل شد.

سعید حسنی نیز در تاریخ ۲ تیرماه، توسط مأموران اطلاعات سپاه ضمن تفتیش منزل و توقیف برخی وسایل شخصی، در شیراز بازداشت و به زندان عادل آباد این شهر منتقل شد. او سپس به سلول انفرادی انتقال یافت.

سعید حسنی، شهروند بهائی ۳۷ ساله و ساکن شیراز، پیشتر نیز به واسطه فعالیت های خود سابقه بازداشت و برخوردهای قضایی را داشته است. وی در تیرماه سال ۱۳۹۵ بازداشت و پس از چند ماه با تودیع وثیقه آزاد شده بود.

تا لحظه تنظیم این گزارش، از دلایل بازداشت و جزئیات اتهامات مطروحه علیه این شهروندان بهائی اطلاعی حاصل نشده است. در دهه گذشته، جامعه بهائیان در ایران بیش از هر اقلیت مذهبی دیگری هدف برخوردهای امنیتی و قضایی قرار گرفته است. بررسی گزارشات سالانه مرکز آمار، نشر و آثار مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، نشان می‌دهد که طی سه سال اخیر، به‌ طور میانگین ۷۲٪ از گزارش‌های مربوط به اقلیت‌های مذهبی، به نقض حقوق شهروندی بهائیان اختصاص داشته است.

یک کافه در شهرستان مینودشت به دلیل «عدم رعایت حجاب» پلمب شد

۱۸ مرداد ۱۴۰۵-هرانا

خبرگزاری هرانا – کافه «ژوان» در مینودشت به دلیل آنچه عدم رعایت حجاب اجباری عنوان شده، توسط اداره نظارت بر اماکن این شهرستان پلمب شد. این اقدام در ادامه برخورد با کسب‌وکارها، صفحات مجازی و اماکن عمومی به دلیل عدم رعایت حجاب صورت گرفته است. هرانا چندی پیش در گزارشی، ابعاد و گستره این برخوردها را مورد بررسی قرار داده بود.

به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، یک کافه در مینودشت پلمب شد. کافه «ژوان» در شهرستان مینودشت از توابع استان گلستان، توسط اداره نظارت بر اماکن پلمب شده است. «عدم رعایت حجاب در فضای مجازی» دلیل این اقدام عنوان شده است.

هرانا اخیراً با انتشار گزارشی به موج جدید برخورد با کسب‌وکارها، صفحات مجازی و اماکن عمومی در ایران پرداخته است. بر اساس یافته‌های این گزارش، در فاصله ۲۰ تیر تا ۱۰ مردادماه، دست‌کم ۲۳ واحد صنفی در شهرهای مختلف پلمب شده‌اند و بررسی مجموعه این رخدادها نشان می‌دهد که دامنه این محدودیت‌ها از فضای مجازی فراتر رفته و عرصه عمومی را نیز دربر گرفته است. در سال ۱۴۰۴، بر اساس آماربرداری سالانه مرکز آمار، نشر و آثار مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، دست‌کم ۱۹۱ مورد پلمپ اماکن تجاری و صنفی گزارش شده است. این پلمب‌ها عمدتاً به دلایل غیرصنفی از جمله ارائه خدمات در ماه رمضان، رعایت مسائل مربوط به حجاب اجباری و ارائه خدمات در ایام سوگواری مذهبی انجام شده است، نه به دلیل تخلفات صنفی. این آمار نمایانگر افزایش مداخلات و نظارت‌های نهادهای قضایی و امنیتی بر فعالیت‌های تجاری و صنفی است که تأثیرات قابل توجهی بر آزادی‌های فردی و اجتماعی به همراه دارد.

زنکشی؛ گزارشی از قتل یک زن توسط همسرش در قیامدشت تهران

۱۸ مرداد ۱۴۰۵-هه نگاو

یک زن در قیامدشت از توابع استان تهران توسط همسرش به قتل رسید و جسد او در بیابان‌های اطراف روستای چل‌قز دفن شد. انگیزه قاتل از ارتکاب جرم، مشاجره با همسرش درباره قتل دخترشان گزارش شده است که چند سال پیش او را نیز به قتل رسانده بود.

بر اساس گزارش رسیده به سازمان حقوق بشری هه‌نگاو، تیرماه ۱۴۰۵، یک زن ۴۵ ساله در قیامدشت توسط همسرش به قتل رسید. ۶ تیرماه پرونده ناپدیدشدن این زن با این ادعا که ۲ تیرماه از منزل خود در قیامدشت خارج شده و بازنگشته بود، از دادگاه بخش خاوران به پلیس آگاهی تهران بزرگ ارجاع شده بود.

در جریان تحقیقات، متهم ادعا کرده بود که همسرش به مشکلات اعصاب و روان، سابقه بستری در بیمارستان و اختلالات دوره‌ای مبتلاست و احتمالاً با هدف آسیب‌زدن به وی از منزل خارج شده است.

به نوشته‌ی سایت‌های حکومتی، پس از شواهد فروش سریع و پایین‌تر از ارزش واقعی منزل، متهم تحت بازداشت قرار گرفت و اعتراف کرد که در جریان مشاجره‌ای بر سر قتل دخترش، همسرش را به قتل رسانده و پس از به قتل رساندن وی جسدش را در بیابان‌های اطراف روستای چهل‌قز دفن کرده است.

بقایای جسد قربانی ۳۰ تیرماه در محل مذکور کشف و به پزشکی قانونی منتقل شد.

قاتل طی سال‌های گذشته دختر خود را نیز به قتل رسانده بود که جسد وی در بیابان‌های اطراف تهران کشف شده بود.

زندان قزوین؛ اجرای حکم اعدام مرضیه نیری قربانی ازدواج اجباری و کودک‌همسری

۱۸ مرداد ۱۴۰۵-هه نگاو

حکم اعدام یک زن جوان با هویت مرضیه نیری، ۲۴ ساله، قربانی کودک‌‌همسری و ازدواج اجباری که پیشتر بابت اتهام «قتل عمد» همسرش به قصاص نفس محکوم شده بود، در زندان مرکزی قزوین (زندان چوبین‌در) به اجرا درآمد.

بر اساس گزارش رسیده به سازمان حقوق بشری هه‌نگاو، سحرگاه روز شنبه ۱۷ مردادماه ۱۴۰۵ (۸ آگوست ۲۰۲۶)،  حکم اعدام یک زن با هویت مرضیه نیری در زندان مرکزی قزوین اجرا شده است.

به گفته منابع آگاه، وی در اوایل مهرماه ۱۴۰۰ زمانی که ۱۸ ساله بود، یکی از شرکای همسرش به نام علیرضا پس از مصرف الکل در حضور همسر وی قصد تعرض به مرضیه را داشت که او جهت دفاع از جان و شرافت خود با چاقوی آشپزخانه متجاوز را مجروح کرد و در ادامه همسرش را به قتل رساند. وی پس از چهار روز فرار و پناه بردن به برادرش، توسط او به اداره آگاهی تحویل داده شد.

به نوشته سازمان حقوق بشر ایران،  مرضیه نیری، اهل یکی از روستاهای حدفاصل قزوین و کرج، ۶ سال پیش (در سن ۱۷ سالگی) تحت فشار و اجبار خانواده به عقد مردی به نام داود درآمد. بنا بر اظهارات مطلعین، همسر وی خانه را به محل رفت‌وآمد دوستان و مصرف مواد مخدر و الکل تبدیل کرده و در برابر آزارها و تلاش‌های مکرر دوستانش برای تعرض به مرضیه بی‌تفاوت بوده است.

تا زمان تنظیم این گزارش، خبر اعدام این زندانی از سوی رسانه‌های رسمی و منابع وابسته به قوه قضاییه اعلان نشده است.

زیر آفتاب داغ و فشار معیشت؛ تابستان زنان سقز در مزارع نخود

۱۸ مرداد ۱۴۰۵-ایران وایر

تورم و افزایش هزینه‌های زندگی، زنان سقزی را بیش از گذشته به بازار کار کشانده است؛ بازاری که خبری از بیمه، قرارداد و حقوق قانونی در آن نیست.

امسال شمار بیشتری از زنان این شهر، از بامداد تا عصر در مزارع نخود شمال‌غرب کشور کار کرده‌اند تا بتوانند بخشی از هزینه‌های خانواده را تامین کنند؛ تلاشی که از دل بحران معیشتی برآمده است. دیگر کم‌تر خانواده‌ای را می‌توان یافت که درآمدش پاسخگوی هزینه‌های زندگی باشد. افزایش مداوم هزینه‌ها و کاهش قدرت خرید، بسیاری از خانواده‌ها را ناچار کرده است تا همه اعضای توانمند خانه برای تامین مخارج وارد بازار کار شوند. در این میان، سهم زنان در جبران کسری درآمد خانوار بیش از گذشته شده است؛ به‌ویژه در شهرهایی مانند سقز که فرصت‌های شغلی برای زنان محدود است.

این گزارش، نگاهی دارد به زنان سقزی که در مزارع نخود مشغول به کار هستند؛ همان‌هایی که در هیچ‌کجای سیاست‌های دولتمردان و رسانه‌ها، انگار که جایی ندارند و دیده نمی‌شوند. 

پلمب واحدهای صنفی در مشهد ۲۰ برابر شد

۱۶ مرداد ۱۴۰۵-ایران وایر

پلمب واحدهای صنفی در مشهد در چهار ماه نخست سال ۱۴۰۵ به‌طور چشمگیری افزایش یافته است. محسن صیادی، مدیر بازرسی و نظارت بر اصناف مشهد، در گفت‌وگو با خبرگزاری رسمی جمهوری اسلامی، ایرنا، اعلام کرد در این مدت ۱۰۴ واحد صنفی با دستور شعب سیار تعزیرات حکومتی پلمب شده‌اند؛ در حالی که این رقم در مدت مشابه سال گذشته تنها پنج واحد بوده است.

به این ترتیب، بر اساس آمار اعلام‌شده از سوی یک مقام دولتی، تعداد واحدهای صنفی پلمب‌شده در مشهد طی یک سال حدود ۲۰ برابر افزایش یافته است. صیادی درباره علت پلمب این ۱۰۴ واحد توضیح مشخصی ارائه نکرد، اما گفت در جریان بازرسی‌ها ۳۲۲ میلیارد و ۵۰۰ میلیون ریال به شاکیان بازگردانده شده است.

افزایش پلمب‌ها در شرایطی اعلام شده که کسب‌وکارهای مشهد طی ماه‌های گذشته با رکود و مشکلات ناشی از جنگ و بحران اقتصادی روبه‌رو بوده‌اند. در خردادماه نیز صیادی از پلمب ۶۰ واحد صنفی به اتهام گران‌فروشی خبر داده بود. بر اساس گزارش منتشرشده، در همان ماه بیش از ۱۰ هزار واحد صنفی عمده و خرده‌فروشی مورد بازرسی قرار گرفتند.

پلمب واحدهای صنفی در ایران طی سال‌های اخیر تنها به پرونده‌های اقتصادی محدود نبوده است. گزارش‌های متعددی از تعطیلی اجباری کافه‌ها، رستوران‌ها، فروشگاه‌ها و دیگر کسب‌وکارها به دلایلی از جمله رعایت نکردن حجاب اجباری منتشر شده است. در اردیبهشت امسال نیز یک شهروند به ایران‌اینترنشنال گفت اداره اماکن به کسبه درباره ارائه خدمات به زنان بدون حجاب اجباری هشدار داده و آنها را به خطر پلمب تهدید کرده است.

پیشتر نیز در مشهد، در اردیبهشت ۱۴۰۳، بیش از ۲۰۰ واحد طلافروشی در جریان اعتراض صنفی طلافروشان پلمب شده بود؛ هرانا گزارش داده بود این واحدها در اعتراض به مقررات مالیاتی و ثبت معاملات در سامانه جامع تجارت دست به اعتصاب زده بودند.

افزایش قابل توجه شمار پلمب‌های اعلام‌شده از سوی مقام‌های صنفی مشهد در حالی است که جزئیات پرونده و علت تعطیلی بخش بزرگی از این واحدها اعلام نشده است.

«دیدم مأمور تفنگ را به چشم‌هایم نشانه گرفت»؛ گفت‌و‌گو با فریده صلواتی

۱۶ مرداد  ۱۴۰۵-رادیو فردا

در جریان اعتراضات سراسری ۱۴۰۱ که پس از جانباختن مهسا امینی در بازداشت گشت ارشاد رخ داد، صدها تن از زنان و مردان معترض در جای جای ایران، جان یا بینایی ‌خود را از دست دادند. فریده صلواتی یکی از همان زنان است که ۲۶ آبان ۱۴۰۱ در سنندج بینایی دو چشم خود را با شلیک گلوله ساچمه‌ای مأموران حکومت از دست داد و حالا برای ادامه درمان به‌ آلمان آمده؛ در شرایطی که هنوز ده‌ها ساچمه همچنان در صورت، پیشانی و گردن او باقی مانده است. او در گفت‌و‌گو با رادیوفردا درباره وضعیتی که منجر به از دست رفتن چشم‌هایش شد، سخن می‌گوید.