۱۴۰۵-۰۷-۲۶

پریود و بازگشت به روزگار مادربزرگ‌ها؟ روایت از فقر قاعدگی در ایران

۲۴ مهر ۱۴۰۵-ایران وایر

قیمت محصولات بهداشت قاعدگی و پریود در ماه‌های گذشته به شکلی فزاینده افزایش یافته و زنان بسیاری، حتی در شهرهای بزرگ، دیگر نمی‌توانند برای برخی اقلام بهداشتی در دوران قاعدگی هزینه کنند. تصور کنید این وضعیت در مناطق محروم و در حاشیه تا چه اندازه بغرنج است. وب‌سایت «آتیه آنلاین» روز نهم مهرماه۱۴۰۵ در گزارشی اعلام کرد یک بسته نوار بهداشتی سایز بزرگ در شهریور امسال نسبت به مدت مشابه سال قبل، حدود دوبرابر و نیم افزایش داشته است.

بر اساس این گزارش، تورم نوار بهداشتی حتی از تورم کل هم بیشتر بوده است. برخی شهروندان از اجبار به استفاده از محصولات بی‌کیفیت و ارزان بهداشتی در دوران قاعدگی خبر داده‌اند. برخی اما می‌گویند به دوران «مادربزرگ‌ها» برگشته‌اند؛ روزگاری که زنان برای تامین نیاز خود در دوران قاعدگی، از پارچه‌های نخی به‌جای نوار بهداشتی یک‌بار مصرف استفاده می‌کردند. اما این تغییرات چه تاثیری بر سلامت زنان دارد؟ آیا راهی برای حل این مشکل وجود دارد؟

***

 «دل‌مان که نمی‌خواهد پارچه استفاده کنیم. مجبوریم. نوار بهداشتی حتی نوع خیلی ارزانش هر بسته ۸تایی تقریبا ۱۴۰هزار تومان است. من در هر دوره قاعدگی سه بسته نوار بهداشتی مصرف می‌کنم. حقوقم کفاف نمی‌دهد.» این‌ها را «زهره» می‌گوید. زن ساکن شهر «سراوان» که سه فرزند مدرسه‌‌ای دارد و یکی از دخترانش هم به‌تازگی عادت ماهیانه را تجربه کرده است.

زهره می‌گوید: «ترجیح می‌دهم به جای خودم، برای دخترم نوار بهداشتی بخرم. نسل ما تا چند سال قبل پد پارچه‌ای استفاده می‌کرد. دخترم اما نوجوان است. تجربه ندارد و باید بیشتر مراقب بهداشتش باشد. اگر بخواهیم هر دو استفاده کنیم خرج‌مان به بقیه زندگی نمی‌رسد.»

عادت ماهیانه اتفاقی طبیعی و بیولوژیک است. برای این چرخه مهم نیست که شما در کدام نقطه از جهان زندگی می‌کنید، به چه منابعی دسترسی دارید. زمانش که برسد آغاز می‌شود.

این روزها اما بحران‌های اقتصادی در ایران بسیاری از زنان را واداشته مثل زهره میان حفظ سلامت خود و تامین هزینه‌های زندگی یکی را انتخاب کنند.

نوار بهداشتی پیدا نمی‌شود

«ستاره» در «قلعه خواجه» زندگی می‌کند. جایی در دل «اندیکا» از توابع «مسجدسلیمان» در استان خوزستان. او به ایران‌وایر می‌گوید قبلا نوار بهداشتی را از مرکز بهداشت محل سکونت خود تهیه می‌کرده اما حالا مدتی است که مرکز بهداشت می‌گوید نوار بهداشتی ندارند: «هفته پیش زن‌عمویم به ایذه رفت و از آن‌جا چند بسته برای من و خواهرم آورد دل‌مان نمی‌آید استفاده کنیم.»

به گفته ستاره خواهرش وضعیت سخت‌تری دارد: «من می‌توانم دیرتر نوار بهداشتی را عوض کنم. خیلی خون‌ریزی شدید ندارم اما خواهرم در سه روز اول باید هر یک ساعت عوض کند الان بیشتر پد پارچه‌ای می‌گذارد و فقط اگر بخواهد بیرون برود از نوار بهداشتی استفاده می‌کند.»

به گفته این زن جوان کاش مشکل فقط با جایگزین کردن نوار بهداشتی با پدهای پارچه‌ای حل می‌شد: «ما مشکل آب داریم. در جایی که هستیم آب در همه ساعت‌ها وصل نیست و ما سال‌هاست از تانکر پشت‌بام‌ها یا حیاط خانه‌ها استفاده می‌کنیم. آب اینجا ارزشمند است و شستن و اتو کردن پدهای پارچه‌ای باعث می‌شود آب هدر برود و پول برق زیاد بیاید.»

او می‌گوید در شش ماه گذشته او و خواهرش هر دو به‌دلیل عدم دسترسی به نوار بهداشتی به عفونت واژینال مبتلا شده‌اند.

دستمال کاغذی‌ و روزنامه به جای نوار بهداشتی

«ساجده» ۱۸ سال دارد و ساکن «دیشموک» از توابع ایلام است. او تنها دختر خانه و آخرین فرزند خانواده‌اش است. ساجده می‌گوید وضع مالی‌شان خیلی خوب نیست اما بد هم نیست: «جوری نیست که بگویم نمی‌توانم نوار بهداشتی بخرم. اما الان جوری گران شده که خودم رعایت می‌کنم.»

او می‌گوید از لباس‌های کهنه به جای پد استفاده می‌کند: «این‌جا اغلب دخترها و زن‌ها مشکلات قارچ و عفونت دارند چون حتی تهیه چند متر پارچه نخی مناسب به‌عنوان پد دشوار است. اغلب دخترها وقتی به عروسی یا مراسم عزا می‌روند دستمال کاغذی‌های مراسم را برای روزهای پریود نگه می دارند.»

به گفته ساجده برخی دخترها حتی کاغذ باطله و روزنامه را هم دور نمی‌اندازند: «بعضی از دوستانم لباس زیر به‌قدر کافی ندارند و تمام دوره پریود همان یک لباس زیر را می‌شویند و دوباره می‌پوشند. بعضی‌وقت‌ها لباس زیر کامل خشک نشده. وضع اینجا هیچ‌وقت خوب نبود اما حالا خیلی بدتر است.»

هشدار درباره فقر قاعدگی در ایران

کارشناسان در ایران نسبت به گسترده شدن «فقر قاعدگی» هشدار می‌دهند. بر اساس قیمت‌های موجود در سایت «دیجی‌کالا»، بسته‌های نوار بهداشتی ایرانی با کیفیت متوسط تا خوب بین ۱۲۰ تا ۲۰۰ هزار تومان قیمت دارند و محصولات خارجی نیز در برخی موارد از ۲۵۰ تا ۵۵۰ هزار تومان عرضه می‌شوند.

ساجده می‌گوید برخی از خانواده‌ها در دیشموک تنها منبع درآمدشان «یارانه دولت» است: «ماهی ۴۰۰تومن به هر نفر می‌دهند. این‌ها هرکدام دو بسته هم نوار در ماه بخواهند کل پولی که دریافت می‌کنند تمام می‌شود.»

مشکل فقط قیمت نیست، کیفیت هم فاجعه است

بحران اقتصادی و تورم فزاینده کالاها در ایران موجب شده کیفیت محصولات تولیدی در ایران هر سال نسبت به سال قبل افت پیدا کرده و موجب بروز بیماری‌های جدی و حساسیت‌های پوستی در زنان شده است.

زن‌کشی در زرند کرمان؛ زهرا نورالدینی به دست همسرش کشته شد

۲۴ مهر ۱۴۰۵-ایران وایر

بر اساس اطلاعات رسیده به «ایران‌وایر» در روزهای پایانی شهریور ۱۴۰۵ زنی ۳۲ ساله به‌نام «زهرا نورالدینی» پس از ۱۵سال زندگی توسط همسرش به قتل رسیده است.

یک منبع آگاه که نامش نزد ایران‌وایر محفوظ است می‌گوید:‌«زهرا صبح روزی که به قتل رسید به مادرش درباره این‌که همسرش با او و فرزندانش به شدت بدرفتاری می‌کند صحبت کرده بود. همسرش بعد از اینکه او را کشت تلاش کرده بود مرگ زهرا را ناشی از تصادف جلوه دهد و صحنه‌سازی کرده بود.»

 بر زهرا نورالدینی چه گذشت؟

۱۵سال قبل زمانی که زهرا نورالدینی دانشجو بود در جریان رفت و آمد به دانشگاه توسط پدر شوهرش که راننده آژانس بود به پسرش معرفی شد. او به پسرش پیشنهاد کرد که زهرا دختر خوبی است و به خواستگاری او بروند. خانواده زهرا نیز با این ازدواج موافقت کردند و زندگی مشترک آن دو آغاز شد.

زهرا در زمان ازدواج دانشجو بود و در کنار تحصیل، خانه‌داری می‌کرد؛ اما به گفته نزدیکانش، همسر او پس از جاری شدن عقد اجازه نداد تحصیلاتش را ادامه دهد. این محدودیت یکی از معدود جزییاتی است که نزدیکان زهرا از زندگی خصوصی او می‌دانند چرا که این زن هرگز در طول ۱۵سال زندگی مشترک درباره رنج‌ها و مشکلاتش با دیگران به‌شکل واضح صحبت نکرده بود.

منبعی که با ایران‌وایر صحبت کرده است می‌گوید: «همسر زهرا از همان ابتدا به او بسیار سخت می‌گرفت. اجازه نداد درسش را تمام کند. بعدها که صاحب فرزند شدند بسیار با فرزندانشان بدرفتاری می‌کرد و خشن بود. زهرا پیش از قتل به مادرش گفته بود زندگی به‌سامانی ندارد اما کسی نمی‌دانست که او برای طلاق هم اقدام کرده بود. بعد از قتلش همه مطلع شدند.»

صبح روز حادثه

ساعت ۷:۴۰ صبح روز ۲۸شهریور۱۴۰۵ همسر زهرا به منزل مشترکشان آمد. خانه‌ای که از وجود زهرا و سه فرزندشان خالی بود. او ابتدا یک‌ساعتی در خانه ماند، چند باری با تلفن زهرا تماس گرفت، دور و بر خانه کشیک داد و بعد به خانواده زهرا زنگ زد و گفت از او خبر ندارد و نمی‌داند زهرا و بچه‌ها کجا رفته‌اند.

خانواده زهرا همراه با همسرش شهر را به‌دنبال آن‌ها زیر پا گذاشتند. از منزل دوستان و آشنایان تا کوچه و بازار و بیمارستان.

در این میان، فرزند کوچک و ۱۲ساله زهرا از تلفن همراه مادرش با پدر زهرا تماس گرفت و پرده از رازی هولناک برداشت: «بابا ما و مامان را گذاشت توی ماشین و گفت برویم تفریح ولی ما را برد نزدیکی پرتگاه و بعد درهای ماشین را قفل و ما را به پایین پرت کرد.»

پلیس برای جستجو وارد عمل می‌شود و در تمام این مراحل همسر زهرا که از گمان نمی‌کرد فرزند کوچکش زنده مانده و از تلفن مادرش با پدربزرگش تماس گرفته خبر نداشت در همه مراحل جستجو در کنار آن‌ها بود اما پس از پیدا شدن پیکر زهرا و انتقال فرزندان به بیمارستان در همان محل بازداشت شد.

منبع آگاهی که با ایران‌وایر گفتگو کرده است می‌گوید همسر زهرا بعد از سال‌ها رنج و آزار او تصمیم گرفته بود ازدواج مجدد کند: «بعد از بازداشت و پذیرفتن قتل زهرا گفت که زهرا برای ازدواج مجدد او رضایت نمی‌داده و عزم جدایی کرده بود.»

فرزندان زهرا نه تنها آسیب جدی جسمی دیده‌ و دچار شکستگی استخوان شده‌اند که از نظر روحی و روانی به شدت تحت تاثیر این اتفاق قرار گرفته‌اند. روی گلو گردن زهرا آثار کبودی و خراش‌های عمیق وجود داشته اما مشخص نیست که همسرش پیش از اقدام به پرت کردن ماشین از کوه او را مورد ضرب و شتم قرار داده یا پیش‌تر و در روزهای قبل با هم درگیر شده بودند چرا که فرزندان زهرا درباره درگیری پدر با مادرشان اظهارنظری نکرده‌اند

خانواده زهرا پیش‌ از این از او حمایت می‌کردند. پدر زهرا خانه‌ای در اختیارشان گذاشته و در تامین زندگی به دخترش کمک می‌کرد اما به کشته شدن او حالا سه‌فرزند زهرا نزد عمه خود هستند.

محکومیت یک زن به ۵۰ضربه شلاق به اتهام بوسیدن مردی در کافی‌شاپ

۲۴ مهر ۱۴۰۵-ایران وایر

یک زن در قم به اتهام «رابطه نامشروع یا عمل منافی عفت» به ۵۰ ضربه شلاق تعزیری محکوم شد. این حکم پس از شکایت همسر این زن و ارائه فیلمی از ارتباط فیزیکی او با مردی دیگر در یک کافی‌شاپ صادر شده است.

بر اساس گزارش خبرگزاری هرانا، شعبه ۱۱۹ دادگاه کیفری دو قم در دادنامه‌ای به تاریخ ۱۸ مهر ۱۴۰۵، این زن را به تحمل ۵۰ ضربه شلاق محکوم کرد. شاکی با ارائه فیلمی به دادگاه مدعی شده بود که همسرش با مرد دیگری ارتباط فیزیکی داشته است.

بر اساس متن حکم، دادگاه با بررسی فیلم و آنچه «بوس و بغل کردن با فرد نامحرم» توصیف شده، اتهام رابطه نامشروع را محرز دانسته است. با این حال، زن متهم در جریان رسیدگی قضایی، اتهام انتسابی را رد کرده است.

گزارشی از آخرین وضعیت معصومه نساجی، زندانی ۶۴ ساله در زندان اوین

۲۵ مهر ۱۴۰۵-هرانا

خبرگزاری هرانا – معصومه (فرح) نساجی، زندانی سیاسی ۶۴ ساله، علیرغم ابتلا به بیماری‌های متعدد و تایید پزشکی قانونی مبنی بر عدم توانایی وی در تحمل کیفر، کماکان دوران محکومیت خود را در زندان اوین سپری می‌کند.

به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، معصومه (فرح) نساجی، زندانی سیاسی مبتلا به بیماری‌های متعدد، علیرغم تایید عدم توانایی تحمل کیفر توسط پزشکی قانونی، همچنان در بند زنان زندان اوین نگهداری می‌شود. یک منبع مطلع نزدیک به خانواده این زندانی در گفتگو با هرانا گفت: خانم نساجی از بیماری‌های متعددی از جمله بیماری قلبی، آسم، درد مفاصل و استخوان رنج می‌برد. وی افزود: با وجود وضعیت نامساعد جسمانی و تایید پزشکی قانونی مبنی بر عدم توانایی وی در تحمل کیفر، به دلیل کارشکنی مسئولان مربوطه، تاکنون اقدامی برای توقف اجرای حکم حبس او صورت نگرفته و وی همچنان در زندان اوین به سر می‌برد.

معصومه (فرح) نساجی پیشتر توسط شعبه ۲۸ دادگاه انقلاب تهران به ریاست قاضی محمدرضا عموزاد به پنج سال و چهار ماه حبس محکوم شده بود. وی در تاریخ سیزدهم شهریورماه ۱۴۰۱، جهت تحمل دوران محکومیت خود به بند زنان زندان اوین منتقل شد. خانم نساجی همچنین سابقه تحمل ۴۸ روز حبس در سلول انفرادی را دارد.

همسر منصوره قدیری‌جاوید، خبرنگار ایرنا، به جرم قتل او اعدام شد

۲۳ مهر ۱۴۰۵-ایران وایر

حکم اعدام «احمد پرویز»، وکیل پیشین دادگستری که به اتهام قتل همسرش «منصوره قدیری‌جاوید»، خبرنگار و پژوهشگر خبرگزاری ایرنا، به قصاص محکوم شده بود، اجرا شد. او آبان۱۴۰۳ همسرش را در خانه‌شان در شمال تهران با ضربات دمبل و چاقو کشته بود.

خبرگزاری ایرنا روز چهارشنبه ۲۲مهر۱۴۰۵ از اجرای حکم قصاص احمد پرویز پس از تایید آن در دیوان عالی کشور خبر داد. روزنامه همشهری نیز زمان اجرای حکم را چهارشنبه اعلام کرده است.

منصوره قدیری‌جاوید، خبرنگار گروه پژوهش ایرنا، روز ۱۹آبان۱۴۰۳ در خانه خود در شمال تهران به دست همسرش کشته شد.

احمد پرویز که پیش‌تر وکیل دادگستری بود، در جریان تحقیقات، اختلاف‌های عاطفی و مالی را انگیزه قتل عنوان کرده و گفته بود این اختلاف‌ها از ۱۷ سال پیش میان آن‌ها وجود داشته است.

در جریان رسیدگی به پرونده، «مجید اسدی»، وکیل خانواده قدیری‌جاوید، اعلام کرد که مادر مقتول خواستار قصاص دامادش شده است.

به گفته اسدی، متهم در جلسه دادگاه کیفری استان تهران نه‌تنها ابراز پشیمانی نکرد، بلکه مادر همسرش را نیز تهدید کرد که در صورت درخواست قصاص، پسر او را خواهد کشت.

وکیل خانواده همچنین مدعی شد احمد پرویز تلاش کرده است با وانمود کردن به ابتلا به اختلال روانی، از مسئولیت کیفری خود بکاهد.

در مقابل، وکیل مدافع متهم خواستار ارجاع پرونده به پزشکی قانونی برای بررسی وضعیت روانی موکلش شده بود.

احمد پرویز در جلسه دادگاه گفته بود که حتی اگر قصاص شود، برایش اهمیتی ندارد.

روز ششم فروردین۱۴۰۴، وکیل خانواده از صدور حکم بدوی قصاص نفس خبر داد. دادگاه همچنین متهم را به دلیل وارد کردن صدماتی که در مرگ همسرش موثر نبودند، به پرداخت دیه محکوم کرد.

این حکم پس از رسیدگی در دیوان عالی کشور قطعی و سرانجام روز چهارشنبه اجرا شد.

قتل منصوره قدیری‌جاوید یکی از پرونده‌های خشونت مرگبار علیه زنان در ایران بود که بازتاب گسترده‌ای در رسانه‌ها داشت.

براساس گزارشی که رادیوفردا در سال ۱۴۰۳ با استناد به آمارهای رسمی منتشر کرد، سالانه به‌طور متوسط بیش از ۷۴ هزار زن در ایران برای معاینات مربوط به همسرآزاری به مراکز پزشکی قانونی مراجعه می‌کنند.

این رقم به معنای مراجعه تقریبا یک نفر از هر ۳۰۰ زن متاهل به پزشکی قانونی برای ثبت آثار خشونت همسر است.

کارشناسان و فعالان حقوق زنان هشدار می‌دهند که آمارهای رسمی تنها بخشی از خشونت خانگی را نشان می‌دهند؛ زیرا بسیاری از قربانیان به دلیل فشارهای خانوادگی، اجتماعی و اقتصادی، امکان یا تمایل به شکایت ندارند.

۱۴۰۵-۰۷-۲۵

جینا رومرو پس از اعتصاب غذا: همبستگی جهانی با کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» مرا تحت تأثیر قرار داد

۲۲ مهر ۱۴۰۵-کانون حقوق بشر ایران

کانون حقوق بشر ایران، چهارشنبه ۲۲ مهرماه ۱۴۰۵ – جینا رومرو، گزارشگر ویژه سازمان ملل متحد در امور آزادی تجمع مسالمت‌آمیز و تشکل‌یابی، پس از پایان اعتصاب غذای ۲۴ ساعته خود در حمایت از کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام»، با انتشار پیامی در شبکه اجتماعی ایکس از همبستگی گسترده جهانی با این حرکت ابراز قدردانی کرد. وی با اشاره به دریافت هزاران پیام، این تجربه را جلوه‌ای کم‌سابقه از قدرت اتحاد جمعی توصیف کرد و خواستار جهانی بدون مجازات اعدام شد.

جینا رومرو، گزارشگر ویژه سازمان ملل متحد در امور آزادی تجمع مسالمت‌آمیز و تشکل‌یابی، در پیامی که پس از پایان اعتصاب غذای روز سه‌شنبه ۲۱ مهرماه منتشر کرد، از همبستگی گسترده فعالان و حامیان حقوق بشر با کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» قدردانی کرد.

رومرو که روز سه‌شنبه ۱۳ اکتبر ۲۰۲۶ در همراهی با زندانیان اعتصابی در ایران به اعتصاب غذای ۲۴ ساعته پیوسته بود، اعلام کرد که دریافت هزاران پیام حمایت و همراهی از سراسر جهان، تأثیر عمیقی بر او گذاشته است. جینا رومرو: هرگز چنین قدرتی از اتحاد جمعی را تجربه نکرده بودم

جینا رومرو در پیام خود که پس از پایان اعتصاب غذای هفتگی زندانیان منتشر شد، نوشت:

«نیمه‌شب در ایران است و اعتصاب غذای این هفته کارزار سه‌شنبه‌های نه به اعدام به پایان رسیده است. زبانم از بیان اینکه چقدر عمیقاً تحت تأثیر هزاران پیامی که دریافت کرده‌ام قرار گرفته‌ام، قاصر است.»

وی ضمن قدردانی از کسانی که در سراسر جهان به این حرکت پیوسته‌اند، تأکید کرد که گستردگی حمایت‌ها و پیام‌های همبستگی برای او تجربه‌ای متفاوت بوده است.

گزارشگر ویژه سازمان ملل در ادامه نوشت:

«من هرگز چنین حس قدرتمندی از یک قدرت و اتحاد جمعی را تجربه نکرده بودم. من فردی مذهبی یا حتی با ایمان نیستم، اما واقعاً چیزی بسیار قوی را حس کردم؛ حسی سنگین، اما در عین حال بسیار زیبا.»

این اظهارات پس از آن مطرح شد که همراهی رومرو با اعتصاب غذای زندانیان در ایران، بازتابی در میان فعالان حقوق بشر و مخالفان مجازات اعدام در خارج از کشور پیدا کرد.

تأکید گزارشگر سازمان ملل بر لغو اعدام معترضان

بخش دیگری از پیام جینا رومرو به مخالفت با مجازات اعدام، به‌ویژه استفاده از آن علیه افرادی اختصاص داشت که از حقوق بنیادین خود استفاده می‌کنند.

وی اعلام کرد که خواهان جهانی است که در آن مجازات اعدام دیگر وجود نداشته باشد و به‌خصوص از این مجازات علیه افرادی که صرفاً از آزادی‌ها و حقوق خود، از جمله حق اعتراض مسالمت‌آمیز، استفاده می‌کنند، بهره گرفته نشود.

این موضع، پیوند میان حق حیات و آزادی تجمع مسالمت‌آمیز را برجسته می‌کند؛ دو حقی که در اسناد بین‌المللی حقوق بشر مورد شناسایی قرار گرفته‌اند.

رومرو پیش‌تر نیز نسبت به استفاده از مجازات اعدام علیه معترضان و افرادی که از حقوق آزادی بیان، تشکل‌یابی و مشارکت سیاسی استفاده کرده‌اند، هشدار داده بود.

پیوستن جینا رومرو به اعتصاب غذای زندانیان ایران

جینا رومرو پیش از آغاز اعتصاب غذای روز سه‌شنبه اعلام کرده بود که در همبستگی با زندانیان شرکت‌کننده در کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام»، به این کارزار پیوسته است.

وی در پیام پیشین خود، ضمن انتقاد از صدور و اجرای احکام اعدام علیه معترضان، خواستار توقف اعدام‌ها، بازنگری در احکام صادرشده در روندهای قضایی ناعادلانه و نظارت مستقل بر وضعیت زندانیان در معرض خطر اعدام شده بود.

این گزارشگر ویژه همچنین به پرونده شماری از معترضان اعدام‌شده و زندانیانی که با خطر اجرای حکم اعدام روبه‌رو هستند، اشاره کرده بود.

پیش‌تر کانون حقوق بشر ایران در گزارشی با عنوان «جینا رومرو به اعتصاب سه‌شنبه‌های نه به اعدام می‌پیوندد؛ هشدار درباره اعدام معترضان» جزئیات مواضع وی و حمایت مای ساتو، گزارشگر ویژه سازمان ملل در امور حقوق بشر ایران، از پیام او را منتشر کرده بود

شیوا اسماعیلی؛ ممانعت وزارت اطلاعات از درمان و جراحی دیسک کمر در زندان اوین

۲۲ مهر ۱۴۰۵-کانون حقوق بشر ایران

کانون حقوق بشر ایران، چهارشنبه ۲۲ مهرماه ۱۴۰۵ – شیوا اسماعیلی، زندانی سیاسی محبوس در زندان اوین، با وجود نیاز به جراحی دیسک کمر، همچنان از دسترسی به درمان تخصصی محروم است. بر اساس اطلاعات دریافتی، بهداری زندان در نامه‌ای با امضای پزشکی به نام ملکی اعلام کرده که امکان انجام جراحی او را ندارد و خانواده باید با هزینه شخصی برای وی نوبت پزشک بگیرند. این در حالی است که خانواده پیش‌تر بارها آمادگی خود را برای پرداخت تمامی هزینه‌های درمان اعلام کرده‌اند، اما بنا بر گزارش‌ها، وزارت اطلاعات مانع انجام جراحی شده است.

نامه بهداری زندان درباره جراحی شیوا اسماعیلی

بر اساس اطلاعات دریافتی، بهداری زندان اوین در نامه‌ای با امضای پزشکی به نام ملکی، به شیوا اسماعیلی اعلام کرده است که امکانات لازم برای جراحی دیسک کمر او در زندان وجود ندارد.

در این نامه از زندانی خواسته شده به خانواده خود اطلاع دهد تا برای معاینه و درمان در خارج از زندان نوبت پزشک دریافت کنند. همچنین به او اعلام شده که اعزام درمانی با پرداخت هزینه‌های شخصی انجام خواهد شد.

با این حال، مشکل اصلی شیوا اسماعیلی تأمین هزینه‌های درمان نیست، زیرا خانواده او پیش‌تر آمادگی کامل خود را برای پرداخت تمامی هزینه‌های جراحی و مراقبت‌های پزشکی اعلام کرده‌اند.

ممانعت وزارت اطلاعات از اعزام درمانی

به گفته منابع مطلع، شیوا اسماعیلی بارها اعلام کرده که خانواده‌اش تمامی هزینه‌های جراحی، بستری و درمان او را بر عهده می‌گیرند، اما با وجود این آمادگی، موانع اعزام درمانی همچنان پابرجاست.

بر اساس اطلاعات دریافتی، ممانعت از درمان این زندانی سیاسی به دستور وزارت اطلاعات صورت گرفته است.

این وضعیت در حالی ادامه دارد که بهداری زندان نیز اعلام کرده امکان انجام جراحی مورد نیاز او را ندارد. در نتیجه، شیوا اسماعیلی میان ضرورت درمان تخصصی و مخالفت با اعزام به بیمارستان قرار گرفته است.

تداوم این وضعیت، مسئولیت رسیدگی به وضعیت جسمانی او را متوجه مسئولان زندان و مراجع تصمیم‌گیرنده درباره اعزام درمانی می‌کند.

سابقه طولانی محرومیت شیوا اسماعیلی از درمان

محرومیت از درمان شیوا اسماعیلی موضوع تازه‌ای نیست. پیش‌تر نیز گزارش‌هایی درباره وضعیت وخیم ستون فقرات و ضرورت جراحی او منتشر شده بود.

در گزارشی که ۱۲ شهریورماه ۱۴۰۵ منتشر شد، کانون حقوق بشر ایران به محرومیت درمانی شیوا اسماعیلی و فرزندش مهدی وفایی ثانی پرداخت.

در آن گزارش آمده بود که پزشکان بیش از یک سال پیش انجام جراحی ستون فقرات شیوا اسماعیلی را ضروری دانسته‌اند، اما مسئولان زندان و مراجع قضایی امکان درمان او را فراهم نکرده‌اند.

همچنین گزارش شده بود که شدت درد کمر، توان حرکت عادی را از این زندانی گرفته و انجام برخی فعالیت‌های روزمره را برای او دشوار کرده است.

پریود و بازگشت به روزگار مادربزرگ‌ها؟ روایت از فقر قاعدگی در ایران

۲۴ مهر ۱۴۰۵-ایران وایر قیمت محصولات بهداشت قاعدگی و پریود در ماه‌های گذشته به شکلی فزاینده افزایش یافته و زنان بسیاری، حتی در شهرهای بزرگ،...