۱۴۰۵-۰۷-۱۰

محرومیت از درمان سودا ابراهیمی همزمان با ارجاع پرونده به دیوان عالی کشور

۹ مهر ۱۴۰۵-هرانا

خبرگزاری هرانا – سودا (مرضیه) ابراهیمی شمس‌آبادی، زندانی محکوم به اعدام محبوس در زندان بندرعباس، علیرغم ابتلا به بیماری‌های متعدد از جمله ام‌اس، از رسیدگی پزشکی مناسب محروم مانده است. همزمان، پرونده وی جهت رسیدگی به اعتراض نسبت به حکم صادره، به شعبه ۴۱ دیوان عالی کشور ارسال شده است.

به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، سودا (مرضیه) ابراهیمی شمس‌آبادی، زندانی محکوم به اعدام محبوس در زندان بندرعباس، از رسیدگی پزشکی محروم است. بر اساس اطلاعات دریافتی هرانا، خانم ابراهیمی شمس‌آبادی که از چند سال قبل به بیماری ام‌اس مبتلاست، در حال حاضر با درد و مشکلات جسمانی ناشی از این بیماری مواجه است. او همچنین از بیماری‌های پسوریازیس، نارکولپسی و کولیک معده رنج می‌برد. با این وجود، این زندانی از رسیدگی پزشکی مناسب محروم مانده و تاکنون جهت دریافت خدمات تخصصی به مراکز درمانی خارج از زندان اعزام نشده است. همزمان، پرونده این زندانی پس از اعتراض به حکم اعدام صادرشده علیه وی، جهت رسیدگی به شعبه ۴۱ دیوان عالی کشور ارسال شده است.

سودا ابراهیمی شمس‌آبادی، ۳۲ ساله، متولد اراک، بزرگ‌شده تهران و ساکن بندرعباس، در تاریخ ۹ فروردین ماه سال جاری، همزمان با تحولات امنیتی مرتبط با جنگ توسط نیروهای امنیتی بازداشت شد.

شهریورماه سال جاری، وی توسط دادگاه انقلاب بندرعباس از بابت اتهام «افساد فی‌الارض» به اعدام محکوم شده است. مصادره کلیه اموال و انفصال از خدمات دولتی و عمومی نیز از دیگر مجازات‌های صادرشده علیه وی عنوان شده است.

در پرونده وی اتهاماتی از جمله «توهین به رهبری»، «فعالیت رسانه‌ای و تبلیغی برخلاف امنیت ملی»، «اقدام اطلاعاتی و امنیتی به نفع دولت‌های متخاصم» و «عکسبرداری از محل نظامی و ارسال تصاویر برای رسانه‌های فارسی‌زبان خارج از کشور» مطرح شده است. بر اساس اطلاعات موجود، عکسبرداری از فاصله دور از محل اصابت یک موشک و ارسال این تصویر برای یک رسانه فارسی‌زبان خارج از کشور، از جمله مصادیق مورد استناد نهادهای امنیتی و قضایی در پرونده وی بوده است.

اجرای حکم اعدام ماهرخ میرزایی، زندانی زن ۳۰ ساله در زندان مرکزی اصفهان

۹ مهر ۱۴۰۵-هه نگاو

حکم اعدام یک زن ۳۰ ساله به نام ماهرخ (رقیه) میرزایی، که پیشتر بابت اتهام «قتل عمد همسر» به اعدام نفس محکوم شده بود، در زندان مرکزی اصفهان به اجرا درآمده است.
بر اساس گزارش‌ رسیده به سازمان حقوق بشری هه‌نگاو ، سحرگاه روز دوشنبه ۶ مهرماه ۱۴۰۵، حکم اعدام یک زن زندانی با هویت ماهرخ میرزایی، ۳۰ ساله، اهل خمینی‌شهر و ساکن اصفهان در زندان  دستگرد اصفهان اجرا شده است.

به گفته منابع آگاه، ماهرخ میرزایی ۳ سال پیش بابت اتهام «قتل عمد» همسرش که پسرخاله وی نیز بوده بازداشت شده و بعدها توسط دستگاه قضایی جمهوری اسلامی ایران به اعدام محکوم شده بود.

تا زمان تنظیم این گزارش، خبر اعدام این زن از سوی رسانه‌های رسمی داخل ایران و نهادهای وابسته به قوه قضاییه اعلام نشده است.

گزارشی از قتل یک زن توسط دامادش در تهران

۹ مهر ۱۴۰۵-هه نگاو

در پی اقدام عمدی به آتش‌سوزی در یک منزل مسکونی در محله خاک‌سفید تهران توسط مردی مهاجم پس از تصمیم همسرش برای جدایی، مادر همسر وی جان باخت، عامل آتش‌سوزی نیز در جریان حادثه کشته شد و ۴ تن دیگر از جمله همسر وی به شدت مصدوم شدند.

بر اساس گزارش‌های رسیده به سازمان حقوق بشری هه‌نگاو به نقل از خبرگزاری‌ حکومتی رکنا،  روز چهارشنبه ۸ مهرماه ۱۴۰۵ (۳۰ سپتامبر ۲۰۲۶)، مردی جوان در محله خاک‌سفید تهران با حمل یک گالن بنزین وارد ساختمان مسکونی محل سکونت مادر همسرش شده و در پاگرد طبقه اول اقدام به ایجاد حریق عمدی نمود.

بنا بر گزارش‌های منتشره، این زوج دارای اختلافات شدید خانوادگی بوده و همسرش پس از ترک منزل مشترک و رفتن به خانه مادری، قصد خود را برای طلاق و جدایی اعلام کرده بود. حادثه زمانی رخ داد که بستگان دو طرف برای گفتگو درباره این اختلافات در منزل مذکور تجمع کرده بودند.

مادر همسر این مرد بر اثر گسترش آتش‌سوزی و تنفس دود جان خود را از دست داد. عامل آتش‌سوزی نیز در جریان همین حریق عمدی کشته شد.

همچنین، همسر عامل حادثه، برادر همسر وی، یکی از پرسنل آرایشگاه طبقه همکف و یک مشتری به شدت دچار مصدومیت شده و به مراكز درمانی منتقل شدند.

زن‌کشی؛ قتل یک زن توسط همسرش در تبریز

۹ مهر ۱۴۰۵-هه نگاو

یک زن جوان در شهر تبریز در پی بروز مناقشات و اختلافات خانوادگی توسط همسرش به قتل رسید. متهم پس از ارتکاب جنایت، جهت انحراف مسیر پرونده قضایی اقدام به صحنه‌سازی تصادف رانندگی نموده بود.

بر اساس گزارش‌های رسیده به سازمان حقوق بشری هه‌نگاو به نقل از خبرگزاری‌ حکومتی مهر، طی روزهای گذشته یک زن جوان اهل تبریز توسط همسر خود به قتل رسیده است. هویت این زن توسط رسانه مذکور منتشر نشده است.

در ادامه این گزارش آمده است که، قاتل پس ارتکاب قتل پیکر همسرش را به یکی از خیابان‌های تبریز منتقل کرده تا مرگ او را ناشی از «حادثه و تصادف رانندگی» جلوه دهد.

با انجام تحقیقات پلیس آگاهی و کشف شواهد قتل، متهم توسط نیروهای انتظامی در محل اختفای خود بازداشت و پس از تشکیل پرونده قضایی روانه زندان شده است.

متهم در اعترافات اولیه انگیزه خود از ارتکاب این زن‌کشی را «اختلافات خانوادگی» عنوان کرده است.

آواز و نوازندگی زنان؛ تیغ سانسور بر حنجره و دستان هنرمند زنان

۹ مهر ۱۴۰۵-ایران وایر

آواز یا تک‌خوانی زنان از همان روزهای نخست پیروزی انقلابیون در سال ۱۳۵۷ ممنوع شد؛ البته به‌طور مستقیم هیچ‌وقت جرم‌انگاری نشد، بلکه دستگاه قضایی حکومت به شیوه‌های مختلف و با اتهاماتی چون «جریحه دار کردن عفت عمومی»، «عدم رعایت حجاب» و حتی «تشویق به فساد و فحشا» آن را ممنوع کرد و تا هنوز، صدای زنان را با احکام سنگینی چون شلاق و ممنوعیت از کار و فعالیت در عرصه عمومی و مجازی مجازات می‌کند.

هنوز جامعه اخبار بازداشت، تعقیب قضایی و صدور احکام شلاق برای زنان آوازه‌خوانی چون «پرستو احمدی»، «زارا اسماعیلی» و «هیوا سیفی‌زاده» را هضم نکرده که روز چهارشنبه، هشتم مهرماه سال جاری، گروه «لیان» از لغو کنسرت ۳روزه خود در اهواز به‌دلیل «ممانعت از حضور زنان نوازنده» خبر داد. همزمان «آنیتا پاپیست»، خواننده زن جوان از پرداخت ۱۰۰میلیون تومان برای اجرا نشدن حکم ۷۴ ضربه شلاقش خبر داده است.

از ممنوعیت صدا و نوازندگی زنان در ایران در سال‌های اخیر چه می‌دانیم و چرا حکومت در میان تمام مشکلات ریز و درشتش دست از سر آواز و موسیقی زنان بر نمی‌دارد؟

***

بر اساس مطلبی که «محسن شریفیان»، سرپرست گروه موسیقی «لیان»، روز چهارشنبه ۸مهر۱۴۰۵ در حساب اینستاگرام خود منتشر کرده، کنسرت این گروه در اهواز پس از آن لغو شد که از تهیه‌کننده خواسته شد تعهد بدهد نوازندگان زن اجازه حضور روی صحنه را نخواهند داشت. شریفیان تصویری از این تعهدنامه را منتشر کرده و نوشته است کنسرت لیان که قرار بود از ۱۱ تا ۱۴مهر در اهواز برگزار شود، پس از بی‌نتیجه ماندن رایزنی‌ها لغو شده است.

در تعهد‌نامه منتشرشده که خطاب به اداره‌کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان خوزستان نوشته شده است که تهیه‌کننده، «حمزه صحرایی»، مدیر موسسه «آوای صحرا» گفته که تعهد می‌دهد «هیچ‌گونه خواننده یا نوازنده زن روی صحنه حضور نداشته باشد.»

محسن شریفیان، سرپرست گروه لیان اما نوشته است که در طول سال‌های فعالیت حرفه‌ای خود تعهدنامه‌های مختلفی امضا کرده، اما حاضر نیست تعهدی را که به گفته او حقوق زنان هنرمند را نقض می‌کند، بپذیرد. او تاکید کرده: «نوازندگان زن گروه لیان، اعضای جدایی‌ناپذیر این خانواده موسیقی هستند و حذف آنان از صحنه را نمی‌پذیرم.»

شریفیان لغو کنسرت را تصمیمی «به حرمت زنان هنرمند، به حرمت اهواز و به حرمت موسیقی جنوب» توصیف کرده است.

گروه لیان به سرپرستی محسن شریفیان، نوازنده نی‌انبان و پژوهش‌گر موسیقی جنوب ایران، از گروه‌های شناخته‌شده موسیقی بوشهر است و در اجراهای خود از نوازندگان زن نیز استفاده می‌کند. این گروه پیش از این در شهرهای مختلف ایران با حضور زنان روی صحنه اجرا داشته و اخیرا نیز چند شب در جزیره کیش برنامه اجرا کرده بود.

این اولین‌بار نیست که حضور زنان در گروه لیان شامل محدودیت‌های حکومتی می‌شود. پیش‌تر، کنسرت این گروه در اصفهان، با وجود طی مراحل دریافت مجوز، به‌دلیل حضور «لیانا شریفیان»،  نوازنده زن، لغو شده بود.

لغو اجرای گروه لیان در اهواز در حالی رخ داده که برنامه‌های منتشرشده برای مهرماه نشان می‌دهد این گروه پس از تاریخ‌های برنامه‌ریزی‌شده برای اهواز، برای اجرا در شهرهای دیگر خوزستان نیز برنامه داشته است؛ از جمله برای ۱۶مهر در بهبهان و ۱۷مهر در سربندر.

۱۴۰۵-۰۷-۰۹

ترانه و رومینا رحیمی، آنقدر شکنجه شده‌اند که مادر، دخترانش را نشناخت

۶ مهر ۱۴۰۵-ایران وایر

شعبه اول دادگاه انقلاب اصفهان، هشتم شهریورماه، ۱۰نفر از متهمان پرونده موسوم به «میدان شهدای اصفهان» را به اعدام محکوم کرده است. شش متهم دیگر این پرونده نیز احکام سنگین زندان گرفته‌اند. حکومت می‌گوید در شب ۱۸دی، دو نفر از جمله یک عضو سپاه پاسداران در میدان شهدای اصفهان به‌دست معترضان کشته شده‌اند. «ترانه و رومینا رحیمی» دو خواهر دوقلوی اصفهانی که موقع بازداشت ۱۹ساله بودند و در زندان ۲۰ساله شدند، در این پرونده اعدام و ۲۵سال حبس گرفته‌اند. 

«مسعود نورمحمدی»، پسرخاله ترانه و رومینا به ایران‌وایر می‌گوید که اگرچه قتل آن دو نفر در پرونده رومینا و ترانه نیست، اما این دو خواهر با اتهامات سنگینی روبه‌رو شده‌اند و قوه قضاییه جمهوری اسلامی می‌گوید که ترانه ۱۹ساله در دستش «چاقو داشته و بقیه را تهدید کرده» است.

او می‌گوید که در پرونده این دو دختر جوان هیچ مدرکی نیست و هر چه هست از اعترافات اخذ‌شده تحت شکنجه‌های شدید است؛ شکنجه‌هایی که به گفته او حتی سه‌چهار ماه بعد از بازداشت وقتی مادرشان برای اولین‌بار توانسته آن‌ها را ملاقات کند، کاملا روی صورت و بدن‌شان مشهود بوده. ماموران به‌قدری این دو دختر را از یک سلول به سلول دیگر روی زمین کشانده بودند که «مو روی سرشان نمانده» بوده و مادر آن‌ها را در نگاه اول نشناخته است.

ترانه و رومینا رحیمی کیستند و چرا در زندانند؟

ترانه رحیمی، پیش از این‌که در ۴بهمن ۱۴۰۴ بازداشت شود، مربی پرورش اسب و اسب‌سواری بوده. خواهرش رومینا هم به گفته پسرخاله‌شان مسعود نورمحمدی از کودکی «عاشق مد» بوده و برای همین می‌رود در یک مغازه کفش‌فروشی که دور میدان شهدای اصفهان است، کار می‌کند:  «این بچه‌ها از سنین خیلی کم دل‌شان می‌خواست روی پای خودشان بایستند. ترانه راه خودش را رفت که پرورش اسب بود و اسب‌سوار بود و یک‌عالمه مدال هم دارد. رومینا هم که عاشق مد بود و رفت توی کفش‌فروشی کار کند.»

آن‌ها هر دو از معترضان دی‌ماه هستند و پیش از این خانواده و نزدیکانش این موضوع را اعلام کرده‌اند.

ترانه و رومینا با چند ساعت فاصله از هم در نیمه‌شب و سحرگاه چهارم بهمن۱۴۰۴ بازداشت می‌شوند.

نورمحمدی، پسرخاله این دو زن جوان به ایران‌وایر می‌گوید که ماموران ابتدا می‌ریزند منزل دوست ترانه که ترانه آن شب آن‌جا بوده، دست و پایش را می‌بندند و «سرش گونی می‌کشند» و او را با خود می‌برند.

دم‌دم‌های صبح ۴۰-۵۰ مامور که فقط دو نفرشان زن بودند به خانه مادر این دختران حمله می‌کنند، به‌نحوی که خانه پر از آدم شده بوده و کل خانه را زیر و رو می‌کنند.

به گفته مسعود نورمحمدی، مادر ترانه و رومینا در مقابل بردن رومینا مقاومت می‌کند ولی رومینا به او می‌گوید که «من‌که کاری نکردم، مامان مقاومت نکن من می‌روم باهاشون.»

یکی از مامورها به مادر می‌گوید که «یک بازجویی ساده» است و بچه‌ات را یکی دو روزه بر می‌گردانیم. اما سه‌-‌چهار ماه در بی‌خبری مطلق از ترانه و رومینا می‌گذرد: «سه‌-چهارماه هیچ اطلاعی نداشتند که بچه‌ها را کی برده و کجا بردند؟ زنده هستند یا بلایی سرشان آمده. می‌روند بیمارستان‌‌های اصفهان را می‌گردند. پزشکی قانونی اصفهان را می‌گردند. به دادگاه‌های مختلف و جاهای شناخته شده می‌روند. چند شبانه‌روز روبه‌روی زندان دولت‌آباد می‌نشینند و تحصن می‌کنند. پشت درهای بسته. هیچ‌کجا بهشان جواب نمی‌دهند که چه بلایی سر بچه‌هایتان آمده. تا حدود سه‌ماه بعد با خاله‌ام تماس می‌گیرند و می‌گویند بچه‌هایتان در زندان دولت‌آباد هستند، وقت بگیرید بیایید ببیندشان که خاله‌ام همان موقع وقت می‌گیرد برای چند هفته بعد و می‌رود بچه‌ها را می‌بیند.»

صورت‌شان کبود و باد کرده بود؛ مو روی سرشان نمانده بود

بالاخره ملاقات مادر با فرزندانش حاصل می‌شود، ملاقاتی چند دقیقه‌ای با هر دو دختر. اما این بار مادر فرزندانش را نمی‌شناسد؛ از فرط شکنجه، «صورت ترانه و رومینا کبود و متورم بوده و ترانه می‌لنگیده» است: «خاله‌ام نشناخته بود این بچه‌ها را. می‌گفت مو روی سرشان نمانده بود بس‌که این‌ها را با دست از این سلول به آن سلول کشیده بودند و موهایشان کنده شده بود. نشناخته بوده تا این‌که بچه‌ها صحبت کرده بودند. از صدایشان شناخته بوده. این چیزی است که تعریف می‌کند.»

آقای نورمحمدی ادامه می‌دهد: «من دیروز تازه فهمیدم که این‌قدر ترانه را شکنجه کرده بودند که پشت سرش، جمجمه‌اش شکسته بوده و این شکستگی باعث شده عفونت کند. از رفتن به بیمارستان و بهداری هم که محروم هستند. ترانه قبل از این‌که برود زندان عمل جراحی روی پایش داشته، مثل این‌که باتوم خیلی روی آن پا زده بودند. اولین‌بار که خاله‌ام دیده بچه‌ها را، ترانه می‌لنگیده ولی بعد از چند وقت ترانه قادر به راه رفتن نبوده و تا این‌که بعد از چندین‌ماه، هفته پیش اجازه دادند که برود ام‌آرآی بگیرد. ما منتظر نتایج‌ ام‌آرآی هستیم. جسته و گریخته صحبت‌هایی از بچه‌ها می‌آید که در مورد درد خودشان می‌گویند و ما متوجه می‌شویم چه بر سرشان آمده. خاله‌ام تنها کسی است که اجازه دارد برود آن‌ها را ببیند. بقیه اجازه ندارند.»

به گفته پسرخاله ترانه و رومینا، نهاد بازداشت‌کننده، «اطلاعات سپاه» بوده است. این دو خواهر اکنون در زندان دولت‌آباد اصفهان محبوسند.

تداوم بازداشت و بی‌خبری مطلق از سرنوشت الهام علیزاده شهروند کورد و اهل مهاباد

۶ مهر ۱۴۰۵-هه نگاو

گذشت سه هفته از بازداشت الهام علیزاده (معروف به سهیلا)، شهروند ۳۰ ساله کورد و اهل مهاباد، هیچ‌گونه اطلاعی از سرنوشت، وضعیت سلامت و محل دقیق نگهداری وی در دست نیست و نهادهای امنیتی از دادن پاسخ شفاف به خانواده وی خودداری می‌کنند.

بر اساس گزارش‌های رسیده به سازمان حقوق بشری هه‌نگاو، طی سه هفته گذشته، پیگیری‌های مداوم خانواده و نزدیکان الهام علیزاده و مراجعه آنان به نهادهای امنیتی و قضایی در شهرهای مهاباد، نقده و ارومیه بی‌نتیجه مانده و هیچ‌یک از نهادهای مربوطه مسئولیت بازداشت یا پاسخگویی در قبال وضعیت وی را نپذیرفته‌اند.

الهام علیزاده در تمام این مدت از حق تماس تلفنی، ملاقات با خانواده و دسترسی به وکیل مدافع محروم بوده که این امر موجب افزایش نگرانی شدید درباره سلامت جسمی و روانی وی در بازداشتگاه امنیتی شده است.

بر طبق گزارش پیشین هه‌نگاو، الهام علیزاده روز یک‌شنبه ۱۵ شهریور ۱۴۰۵ (۶ سپتامبر ۲۰۲۶)، در پی هجوم نیروهای اداره اطلاعات به منزل خانوادگی‌اش در مهاباد، بدون ارائه هرگونه برگه یا حکم قضایی بازداشت شده بود.

محرومیت از درمان سودا ابراهیمی همزمان با ارجاع پرونده به دیوان عالی کشور

۹ مهر ۱۴۰۵-هرانا خبرگزاری هرانا – سودا (مرضیه) ابراهیمی شمس‌آبادی، زندانی محکوم به اعدام محبوس در زندان بندرعباس، علیرغم ابتلا به بیماری‌ه...