۱۴۰۵-۰۲-۳۰

هشت روز پس از بازداشت؛ بی‌خبری از سرنوشت استی محمدی ادامه دارد

۲۸ اردیبهشت ۱۴۰۵-هرانا

خبرگزاری هرانا – استی محمدی، شهروند ۶۷ ساله اهل بوکان، علیرغم گذشت هشت روز از زمان بازداشت، همچنان در بلاتکلیفی به‌سر میبرد. بی‌خبری از سرنوشت خانم محمدی، منجر به افزایش نگرانی‌های خانواده وی شده است.

به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، استی محمدی کماکان در بازداشت و بلاتکلیفی به‌سر میبرد. با گذشت هشت روز از زمان بازداشت، خانواده این شهروند همچنان از محل نگهداری و وضعیت او بی‌اطلاع هستند. استی محمدی دارای بیماری زمینه‌ای است و نیاز به مصرف دارو دارد.

یک منبع مطلع نزدیک به خانواده این شهروند، در خصوص جزئیات بازداشت وی به هرانا گفت: «ماموران امنیتی نیمه‌شب با یورش به منزل این خانواده در بوکان، استی محمدی را بازداشت کردند. در جریان این اقدام، تلفن همراه و لپ‌تاپ اعضای خانواده نیز توسط نیروهای امنیتی ضبط شد.»

استی محمدی، شهروند ۶۷ ساله ساکن بوکان، روز سه‌شنبه ۲۱ اردیبهشت‌ماه، توسط نیروهای امنیتی بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شد.

تاکنون از دلایل بازداشت و اتهامات مطروحه علیه وی اطلاعی حاصل نشده است.

یزد؛ ادامه محرومیت زینب جلالیان از دسترسی به خدمات تخصصی پزشکی

۲۸ اردیبهشت ۱۴۰۵-کردستان

زینب جلالیان، قدیمی‌ترین و تنها زن زندانی سیاسی محکوم به حبس ابد در ایران، در بیستمین سال حبس خود همچنان از «فیبروم رحمی» رنج می‌برد و با وجود توصیه پزشکان برای اعزام به مراکز درمانی و پیگیری نتایج عمل آمبولیزاسیون، همچنان به بهانه توقف اعزام زندانیان به مراکز درمانی خارج از زندان در پی جنگ، در شرایط سخت جسمی نگهداری می‌شود.

یک منبع مطلع در گفت‌وگو با شبکه حقوق بشر کردستان اعلام کرد: «این زندانی سیاسی در اوایل مهر سال گذشته، پس از درخواست‌ مکرر‌ نهادهای حقوق بشری و افزایش فشارهای بین‌المللی، در حالی که ماه‌ها از “فیبروم رحمی” رنج می‌برد، در یکی از مراکز درمانی خارج از زندان یزد تحت عمل آمبولیزاسیون فیبروم قرار گرفت. با این حال، تنها ۲۴ ساعت پس از عمل و پیش از تکمیل دوره درمان، به زندان بازگردانده شد.»

به گفته این منبع، در ماه‌های گذشته با وجود انجام عمل جراحی، خونریزی و دردهای شکمی زینب جلالیان به‌طور نگران‌کننده‌ای ادامه داشته و او همزمان دچار کم‌خونی شدید نیز شده است.

پس از آغاز جنگ آمریکا و اسرائیل با ایران، مسئولان زندان به بهانه شرایط جنگی، اعزام زندانیان بیمار به مراکز درمانی را متوقف کرده‌اند و درخواست‌های مکرر این زندانی سیاسی و دیگر زندانیان بیمار برای اعزام به مراکز تخصصی، هر بار از سوی مسئولان زندان رد شده است.

این منبع در ادامه افزود: «شدت درد شکمی و خونریزی زینب جلالیان در هفته گذشته به حدی بوده که او برای چند روز حتی توان برخاستن از تخت خود را نداشته و در وضعیت جسمی وخیمی قرار گرفته است. در این مدت، پزشکان بهداری زندان اعلام کرده‌اند که احتمالاً تعدادی از فیبروم‌های رحمی او مجدداً رشد کرده‌اند و خواستار اعزام فوری وی به مراکز درمانی خارج از زندان شده‌اند تا وضعیت جسمی‌اش از طریق سونوگرافی و ام‌آر‌آی مورد بررسی قرار گیرد.»

در تاریخ ۲۵ شهریور ۱۴۰۵، ۲۲ نهاد حقوق بشری و ۱۳ مدافع حقوق بشر در بیانیه‌ای مشترک که با ابتکار و همکاری سازمان REDRESS و شبکه حقوق بشر کردستان منتشر شد، بر ضرورت دسترسی فوری و حیاتی زینب جلالیان به خدمات درمانی تأکید کرده و خواستار پایان دادن به آزار و تهدید او و آزادی بی‌قید و شرط وی شده بودند.

همزمان با انتشار این بیانیه، زینب جلالیان با انتشار نامه‌ای به شرح سال‌ها زندان، شکنجه، محرومیت از ملاقات و درمان پزشکی خود اشاره کرده و اعلام کرده بود: «طبیعتاً پس از حدود بیست سال زندگی در جایی مانند زندان، که ناچار به زندگی جمعی هستی، بیماری‌های پوستی، عفونی و اختلالات روحی و روانی سراغت می‌آید. بدتر از همه، شرایط نامناسب تغذیه در زندان باعث بروز بیماری‌های جسمی فراوان می‌شود. به‌ویژه زمانی که یک زندانی سیاسی باشی، محدودیت‌های بیشتری بر تو تحمیل می‌کنند؛ از جمله محدودیت‌های پزشکی. با وجود تشخیص پزشکان مبنی بر نیاز به دارو، هیچ رسیدگی‌ای صورت نمی‌گیرد».

وی در ادامه این نامه افزوده بود: «علیرغم تشخیص پزشک مبنی بر اینکه من به دلیل بیماری باید سال‌ها پیش از زندان آزاد می‌شدم و تحت عمل جراحی قرار می‌گرفتم، مسئولان زندان نسخه پزشکی مرا به پزشکی قانونی ارجاع دادند. پس از ماه‌ها انتظار، پاسخ دادند که “ایشان توان تحمل حبس را دارند و باید در زندان بمانند.” با وجود همه دردها، رنج‌ها و بیماری‌ها، خوشحالم؛ زیرا می‌دانم تمام این سختی‌ها را در راه آزادی متحمل شده‌ام. پس من در جایگاه درست تاریخ ایستاده‌ام».

در ۱۱ اردیبهشت ۱۴۰۴، ۹ گزارشگر ویژه سازمان ملل متحد نگرانی‌های جدی خود را نسبت به بازداشت طولانی‌مدت و خودسرانه زینب جلالیان، وخامت وضعیت جسمانی او و شکنجه و سایر اشکال بدرفتاری علیه وی ابراز کردند. آنان از مقامات جمهوری اسلامی خواستند که فوراً و بدون قید و شرط دسترسی این زندانی سیاسی به مراقبت‌های پزشکی کافی در یک بیمارستان غیرنظامی و مستقل را فراهم کنند و هشدار دادند که «زمان بسیار حیاتی است».

زینب جلالیان در سال‌های اخیر از حق ملاقات با خانواده محروم بوده و به دلیل ابتلا به بیماری‌های متعدد، پزشکی قانونی یزد اعلام کرده که او توانایی تحمل حبس را ندارد. اما نهادهای امنیتی، آزادی او را مشروط به «ابراز ندامت و توبه» کرده‌اند.

زینب جلالیان، متولد ۱۳۶۱ در روستای «دیم قشلاق» ماکو، از ۷ اسفند ۱۳۸۶ در زندان به سر می‌برد و تاکنون از حق مرخصی و در بیشتر این سال‌ها از حق ملاقات با خانواده محروم بوده است. وی با وجود ابتلا به بیماری‌های متعدد در دوران حبس، بارها به‌طور غیرقانونی و خشونت‌آمیز بین زندان‌های مختلف جابه‌جا شده است.

زینب جلالیان در سال ۱۳۸۷ به اتهام «محاربه» به اعدام محکوم شد. این حکم در سال ۱۳۹۰ به حبس ابد کاهش یافت. او در دوران بازداشت و حبس تحت شکنجه‌های شدید قرار گرفت و پس از ۱۸ سال همچنان تحت فشار نهادهای امنیتی است و موافقت با هرگونه دسترسی او به خدمات درمانی و اعزام به مرخصی استعلاجی، منوط به ابراز ندامت شده است. وکیل او، امیرسالار داودی، بارها تأکید کرده که ادامه حبس موکلش بر اساس قانون مجازات اسلامی جدید غیرقانونی است و باید آزاد شود.

«فقر» چهره زنانه پیدا کرده است

۲۷ اردیبهشت ۱۴۰۵-ایران وایر

در حالی‌که اقتصاد ایران هنوز درگیر پیامدهای جنگ، رکود و قطع طولانی‌مدت اینترنت است، گزارش‌ها از تشدید بحران معیشتی در میان زنان کارگر و گسترش پدیده‌ای با عنوان «زنانه شدن فقر» حکایت دارد؛ روندی که به گفته فعالان کارگری، زنان به‌ویژه سرپرستان خانوار را در خط مقدم آسیب‌های اقتصادی قرار داده است.

فاطمه وحدت، نایب‌رئیس اتحادیه زنان کارگر سراسر کشور، با توصیف وضعیت فعلی بازار کار گفته است: «این روزها آدم‌ها را می‌بینیم که حتی برای خرید نان دچار مشکل هستند». او تأکید کرده که بحران کنونی محدود به یک منطقه یا صنعت نیست و در بسیاری از نقاط کشور، زنان کارگر نخستین گروهی هستند که در شرایط رکود یا شوک اقتصادی از چرخه اشتغال حذف می‌شوند.

روزنامه سازندگی بر اساس دیدگاه فعالان کارگری، نوشت که زنان پیش از این نیز در بازار کار با نابرابری ساختاری مواجه بوده‌اند؛ سهم بالای اشتغال غیررسمی، قراردادهای کوتاه‌مدت، نبود بیمه و دستمزدهای پایین باعث شده است که این گروه در زمان بحران‌ها سریع‌تر از دیگران آسیب ببینند. حالا با تشدید فشارهای اقتصادی، این آسیب‌پذیری بیشتر شده و نگرانی‌ها درباره افزایش فقر در میان خانواده‌های زن‌سرپرست رو به افزایش است.

وحدت همچنین هشدار داده که بیکاری تنها به معنای از دست رفتن درآمد نیست، بلکه امنیت روانی و ثبات خانواده را نیز تحت تأثیر قرار می‌دهد؛ موضوعی که می‌تواند پیامدهای اجتماعی گسترده‌تری در آینده داشته باشد.

در بخش دیگری از این گزارش، فعالان کارگری بر نبود حمایت‌های کافی اجتماعی و بیمه‌ای برای زنان شاغل در مشاغل غیررسمی تأکید کرده‌اند. به گفته آنها، بسیاری از زنان فعال در حوزه‌های خانگی، خدماتی و پلتفرمی هیچ پوشش بیمه‌ای ندارند و در برابر کوچک‌ترین نوسانات اقتصادی به‌طور مستقیم آسیب می‌بینند.

همچنین رئیس کانون عالی انجمن‌های صنفی کارگران ایران راهکارهایی مانند گسترش بیمه‌های اجتماعی، حمایت از کسب‌وکارهای خرد، آموزش‌های مهارتی و ایجاد اشتغال پایدار را برای جلوگیری از تبدیل بحران فعلی به «فقر مزمن» ضروری دانسته است.

کارشناسان هشدار می‌دهند اگر سیاست‌های حمایتی تقویت نشود، روند فعلی می‌تواند به تعمیق نابرابری و افزایش فقر ساختاری در میان زنان کارگر منجر شود؛ وضعیتی که آثار آن فراتر از اقتصاد، به بافت اجتماعی خانواده‌ها نیز سرایت خواهد کرد.

انتشار و سپس حذف تصاویر زن بدون حجاب از گزارش خبرگزاری ایرنا

۲۹ اردیبهشت ۱۴۰۵-ایران وایر

خبرگزاری دولتی ایرنا در گزارشی تصویری با عنوان «مهر مادری به عمر چهل روز»، داستان زنی را منتشر کرد که در جریان جنگ ۴۰ روزه، سرپرستی یک نوزاد رهاشده در بیمارستان را برعهده گرفته است.

در این گزارش، برای نخستین‌بار تصاویری از یک زن ایرانی بدون پوشش سر منتشر شد؛ موضوعی که بازتاب گسترده‌ای در افکار عمومی یافت.

با این حال، دقایقی پس از انتشار این گزارش، چهار تصویری که در آن زن بدون پوشش سر دیده می‌شد، از خروجی وب‌سایت ایرنا حذف شد.

بر اساس قوانین جمهوری اسلامی انتشار تصاویر زنان ایرانی یا زنان مسلمان بدون حجاب اجباری ممنوع است.

آخرین بار «قانون حمایت از خانواده از طریق ترویج فرهنگ عفاف و حجاب» انتشار تصاویر زنان و دختران بدون حجاب در رسانه‌های رسمی و فضای مجازی داخل ایران را غیرقانونی اعلام  و آن‌را جرم‌انگاری کرده است.

پلمب هتل تاریخی عامری‌های کاشان به دلیل «عدم رعایت حجاب»

۲۹ اردیبهشت ۱۴۰۵-ایران وایر

هتل عامری‌های کاشان، یکی از بزرگ‌ترین مجموعه‌های هتلینگ سنتی در این شهر تاریخی، به دلیل آنچه «عدم رعایت حجاب اجباری» عنوان شده، پلمب شد.

این مجموعه گردشگری که به‌طور مستقیم برای حدود ۹۰ نفر و به‌صورت غیرمستقیم برای حدود ۱۵۰ نفر اشتغال ایجاد کرده، از مهم‌ترین اقامتگاه‌های سنتی منطقه کاشان به شمار می‌رود.

با فاصله گرفتن از جنگ چهل روزه و طولانی شدن آتش‌بس بین آمریکا و اسرایيل با جمهوری اسلامی، اجرای برخی سیاست‌ها از جمله سرکوب حق انتخاب نوع پوشش، مجددا شدت گرفته است. این درحالی‌ست که همچنان زنان بدون پوشش سر در تجمعات شبانه حامیان حکومت توسط رسانه‌های رسمی جمهوری اسلامی تبلیغ می‌شوند.

این دومین بار است که این هتل به دلیل مشابهی پلمب می‌شود. در آستانه نوروز ۱۴۰۲ نیز پس از گزارش شورای امر به معروف و نهی از منکر شهرستان کاشان و با دستور دادستان کاشان، هتل سرای عامری‌ها به دلیل عدم رعایت حجاب توسط گردشگران پلمب شد. سرای عامری‌ها بعنوان بزرگترین خانه تاریخی ایران یکی از جاذبه های تاریخی، گردشگری و اقامتی منحصر به فرد منطقه فرهنگی کاشان است که هر ساله میزبان خیل عظیمی از گردشگران داخلی و خارجی است.

این هتل در آخرین رتبه بندی سایت «تریپ ادوایزر» که جزء معتبرترین مراجع رتبه بندی و رزرواسیون هتل در جهان است رتبه نخست در بین هتل های  سنتی در خاورمیانه را در سال ۲۰۲۲ به دست آورده بود.

۱۴۰۵-۰۲-۲۹

بهار صحرائیان، وکیل دادگستری به زندان عادل آباد شیراز منتقل شد

۲۷ اردیبهشت ۱۴۰۵-هرانا

خبرگزاری هرانا – بهار صحرائیان، وکیل دادگستری به زندان عادل آباد شیراز منتقل شد. وی صبح روز جاری در دادسرای شیراز مورد تفهیم اتهام قرار گرفته بود.

به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، بهار صحرائیان به زندان منتقل شد. بر اساس اطلاعات دریافتی هرانا، خانم صحرائیان به زندان عادل آباد شیراز منتقل شده است. این وکیل دادگستری، امروز یکشنبه ۲۷ اردیبهشت ماه، در دادسرای شیراز، از بابت اتهامات «اجتماع و تبانی به قصد اقدام علیه امنیت ملی، فعالیت تبلیغی علیه نظام و نشر اکاذیب» مورد تفهیم اتهام قرار گرفته بود.

خانم صحرائیان، روز شنبه ۲۶ اردیبهشت ماه، در حین انجام وظیفه در دادگاه انقلاب شیراز بازداشت شده است.

بهار صحرائیان، وکیل دادگستری و عضو کانون وکلای استان فارس، پیشتر نیز به واسطه فعالیت های خود سابقه بازداشت را داشته است.

سمیرا رضوانی‌فر و آرزو دهقان از زندان وکیل‌آباد مشهد آزاد شدند

۲۷ اردیبهشت ۱۴۰۵-هرانا

خبرگزاری هرانا – آرزو دهقان و سمیرا (فاطمه) رضوانی‌فر، که در جریان اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴ و همچنین تحولات امنیتی همزمان با جنگ بازداشت شده بودند، با قرار کفالت از زندان وکیل‌آباد مشهد آزاد شدند.

به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، آرزو دهقان و سمیرا (فاطمه) رضوانی‌فر آزاد شدند. آزادی خانم رضوانی‌فر امروز یکشنبه ۲۷ اردیبهشت ماه و آزادی خانم دهقان، روز گذشته، با قرار کفالت از زندان وکیل آباد مشهد صورت گرفته است.

سمیرا (فاطمه) رضوانی‌فر در تاریخ ۲۷ دی‌ماه ۱۴۰۴، در جریان اعتراضات سراسری در مشهد توسط نیروهای امنیتی بازداشت شده بود. آرزو دهقان، ۱۸ ساله نیز به دلیل حضور در مراسم تحویل سال شمسی در آرامگاه فرودسی بازداشت شده بود.

این شهروندان در بند «آرامش» زندان وکیل‌آباد مشهد نگهداری می‌شدند.

تا لحظه تنظیم این گزارش، از اتهامات مطروحه علیه این شهروندان اطلاعی حاصل نشده است.

لازم به ذکر است؛ هرانا چندی پیش با انتشار گزارشی به بررسی وضعیت زنان زندانی در بند «آرامش» و قرنطینه زندان وکیل‌آباد مشهد پرداخته بود. بر اساس این گزارش، دست‌کم ۳۰ زن که در جریان اعتراضات دی‌ماه و همزمان با تشدید فضای امنیتی ناشی از درگیری‌های نظامی اخیر بازداشت شده‌اند، در این بندها با مشکلات متعدد و کمبود امکانات اولیه مواجه هستند. همچنین در گزارشی دیگر، هویت این افراد بازداشت‌شده در استان خراسان رضوی احراز کرده بود.

هشت روز پس از بازداشت؛ بی‌خبری از سرنوشت استی محمدی ادامه دارد

۲۸ اردیبهشت ۱۴۰۵-هرانا خبرگزاری هرانا – استی محمدی، شهروند ۶۷ ساله اهل بوکان، علیرغم گذشت هشت روز از زمان بازداشت، همچنان در بلاتکلیفی به‌...