۱۴۰۵-۰۷-۰۷

اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴؛ محبوبه شعبانی به اعدام محکوم شد

۴ مهر ۱۴۰۵-هرانا

خبرگزاری هرانا – محبوبه شعبانی، از بازداشت‌شدگان اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴ که در زندان وکیل آباد مشهد محبوس است، توسط شعبه اول دادگاه انقلاب این شهر به اعدام محکوم شد.

به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، محبوبه شعبانی به اعدام محکوم شد. بر اساس اطلاعات دریافتی هرانا، محبوبه شعبانی توسط شعبه یک دادگاه انقلاب مشهد از بابت اتهام «اقدام عملیاتی جهت تحکیم اسرائیل، آمریکا و عوامل وابسته به گروه‌های اپوزیسیون» به اعدام محکوم شد. حکم صادره امروز به وکیل مدافع این شهروند محبوس در زندان وکیل آباد مشهد ابلاغ شده است.

جلسه دادگاه رسیدگی به اتهام خانم شعبانی روز سه‌شنبه ۱۰ شهریورماه امسال در شعبه قضایی مذکور برگزار شده بود.

محبوبه شعبانی در تاریخ ۱۳ بهمن ۱۴۰۴ توسط نیروهای امنیتی در ارتباط با اعتراضات سراسری در مشهد بازداشت و نهایتا به زندان وکیل‌آباد مشهد منتقل شد‌.

پیشینه اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴

تجمعات و اعتصابات کسبه و بازاریان از روز یکشنبه ۷ دی‌ماه ۱۴۰۴ در تهران آغاز شد و پس از دو روز، دامنه آن از بازارها و مراکز تجاری فراتر رفت. با پیوستن دانشجویان، شهروندان و اقشار مختلف اجتماعی، این تجمعات به یکی از گسترده‌ترین اعتراضات سال‌های اخیر در ایران تبدیل شد. در جریان سرکوب این اعتراضات توسط نیروهای انتظامی و امنیتی، هزاران نفر کشته یا مجروح شدند و ده‌ها هزار تن نیز توسط نهادهای امنیتی بازداشت یا احضار شدند.

برای کسب اطلاعات بیشتر درباره ابعاد این اعتراضات و پیامدهای انسانی و حقوق بشری آن، می‌توان به گزارش جامع هرانا با عنوان «زمستان سرخ» مراجعه کرد. این گزارش، پنجاه روز نخست اعتراضات سراسری ایران، از ۷ دی‌ماه تا ۲۶ بهمن‌ماه ۱۴۰۴، را مستند کرده است.

محرومیت تنبیهی ۲۳ زن زندانی در اوین از ملاقات

۶ مهر ۱۴۰۵-هرانا

خبرگزاری هرانا – دست‌کم ۲۳ زن زندانی محبوس در زندان اوین، با محرومیت‌های سه تا ۹ هفته‌ای از ملاقات با خانواده‌های خود مواجه شده‌اند. این محدودیت‌ها عمدتاً در واکنش به اعتراض زندانیان نسبت به شرایط داخل بند، نحوه رفتار مأموران و برخی محدودیت‌های اعمال‌شده توسط مسئولان زندان صورت گرفته است.

به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، دست‌کم ۲۳ زن زندانی در بند زنان زندان اوین با محرومیت‌های چند هفته‌ای از ملاقات با خانواده‌های خود مواجه شده‌اند. بر اساس اطلاعات دریافتی هرانا، گلرخ ایرایی و سکینه پروانه هر یک به مدت ۹ هفته، غزل مرزبان به مدت هفت هفته و نسیم سیمیاری به مدت شش هفته از ملاقات محروم شده‌اند. همچنین شکیلا منفرد، محبوبه رضایی، زهرا صفایی، پخشان عزیزی، مرضیه سارینا آقالر، فاطمه پرنیان هاشم‌پور، اکرم غزل یوسفی، زهرا شهیدی، زهرا کرمی، خدیجه شادی شادمان، فاطمه عباسی، فاطمه پناه رضایی، بیتا علی همتی، سمیرا کوچکی، مینا کوچکی، کیمیا داودی، تارا داودی، رضوانه احمدخان‌بیگی و مطهره گونه‌ای هر یک به مدت سه هفته از ملاقات با خانواده محروم شده‌اند.

هرانا گزارشاتی دریافت کرده که نشان می‌دهد این محرومیت‌ها عمدتاً در واکنش به اعتراض زنان زندانی به شرایط حاکم بر بند و نحوه رفتار مسئولان و مأموران زندان اعمال شده است.

از جمله مواردی که به اعمال این محدودیت‌ها منجر شده، برگزاری مراسم در مناسبت‌های سیاسی، اعتراض به بدرفتاری مأموران هنگام اعزام به ملاقات یا مراکز درمانی و قضایی، اعتراض به کاهش زمان ملاقات به کمتر از نیم ساعت، اعتراض به نصب دوربین در فضای سرویس‌های بهداشتی، مخالفت با ورود مأموران حفاظت و اطلاعات به داخل بند و اعتراض به تذکرات مربوط به پوشش در فضای داخلی بند یا هنگام خروج از آن عنوان شده است.

در مواردی نیز این محدودیت‌ها پس از اعتراض جمعی زندانیان به برخورد مأموران یا حمایت آنان از هم‌بندیان خود اعمال شده است.

این اقدامات در حالی صورت می‌گیرد که شماری از زنان زندانی طی ماه‌های اخیر نیز به دفعات از حقوق ارتباطی خود، از جمله تماس تلفنی و ملاقات با خانواده، محروم شده‌اند. بر اساس اطلاعات موجود، اعمال این محدودیت‌ها در برخی موارد برای دوره‌های طولانی و به صورت متوالی ادامه یافته است.

وریشه مرادی از جمله زندانیانی است که طی ماه‌های اخیر برای بیش از دو ماه از هرگونه ارتباط با خانواده محروم بوده است. پس از برقراری مجدد امکان تماس نیز محدودیت‌های وی به طور کامل رفع نشده و او تنها امکان تماس با دو شماره از مجموع هفت شماره مجاز ثبت‌شده در کارت تلفن خود را دارد. مسئولان زندان تاکنون توضیحی درباره مسدود شدن سایر شماره‌ها ارائه نکرده‌اند. خانم مرادی پیشتر با حکم دادگاه انقلاب تهران به اعدام محکوم شده بود. این حکم متعاقباً توسط دیوان عالی کشور نقض و پرونده وی برای رسیدگی مجدد به شعبه هم‌عرض ارجاع شد.

غزل مرزبان نیز پس از حدود چهار ماه محرومیت از ملاقات، مجدداً با محرومیت از این حق مواجه شده است. بر اساس اطلاعات دریافتی هرانا، وی همچنین بنا به دستور مقام قضایی و حفاظت زندان از دریافت کتاب و برخی لوازم شخصی خود محروم شده و مسئولان زندان تاکنون توضیح روشنی درباره علت و مدت این محدودیت‌ها ارائه نکرده‌اند.

پیش از این نیز شیوا اسماعیلی، مرضیه فارسی، وریشه مرادی، زهرا صفایی، الهه فولادی، سکینه پروانه، گلرخ ایرایی، شکیلا منفرد، لیندزی فورمن، ارغوان فلاحی و غزل مرزبان طی شش ماه نخست سال، به دفعات با دوره‌هایی از محرومیت از تماس تلفنی یا ملاقات با خانواده مواجه شده‌اند.

در رویدادی دیگر، معصومه فرح نساجی به مدت دو روز و مینو روزه‌دار به مدت یک روز به سلول انفرادی بند زنان منتقل شدند. این دو زندانی پس از اعتراض سایر زندانیان به این اقدام، به بند بازگردانده شدند.

تمدید قرار بازداشت سریر موقن، شهروند بهائی در زندان دولت‌آباد اصفهان

۶ مهر ۱۴۰۵-هرانا

خبرگزاری هرانا – قرار بازداشت سریر موقن، شهروند بهائی محبوس در زندان دولت‌آباد اصفهان، به مدت یک ماه دیگر تمدید شد. وی کماکان در سلول انفرادی نگهداری می‌شود و از امکان تماس و ملاقات با خانواده خود محروم مانده است.

به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، سریر موقن، شهروند بهائی کماکان در بازداشت و بلاتکلیفی به‌سر می‌برد. یک منبع مطلع نزدیک به خانواده این شهروند در خصوص آخرین وضعیت وی به هرانا گفت که قرار بازداشت خانم موقن به مدت یک ماه دیگر تمدید شده است. این موضوع پس از پیگیری مکرر خانواده، به صورت شفاهی به آنها اعلام شده است. وی افزود: «سریر با وجود ابتلا به بیماری دستگاه گوارشی، همچنان در سلول انفرادی زندان دولت‌آباد اصفهان نگهداری می‌شود و روند بازجویی‌های او ادامه دارد. وی در طول ۳۵ روز بازداشت خود از امکان برقراری تماس تلفنی محروم بوده و تنها یک ملاقات کوتاه با خانواده خود داشته است.»

این شهروند در تاریخ ۳ شهریورماه، توسط ماموران اداره اطلاعات بازداشت و به زندان دولت‌آباد اصفهان منتقل شد. ماموران همزمان منزل خانوادگی وی را تفتیش و شماری از وسایل شخصی و الکترونیکی را ضبط کردند.

تا زمان تنظیم این گزارش، از دلایل بازداشت و اتهامات مطروحه علیه خانم موقن اطلاعی حاصل نشده است.

سریر موقن، شهروند بهائی ساکن اصفهان و دانشجوی مشغول به تحصیل در یکی از دانشگاه‌های کشور چین است. در دهه گذشته، جامعه بهائیان در ایران بیش از هر اقلیت مذهبی دیگری هدف برخوردهای امنیتی و قضایی قرار گرفته است. بررسی گزارشات سالانه مرکز آمار، نشر و آثار مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، نشان می‌دهد که طی سال گذشته، به‌ طور میانگین ۶۲.۴۱٪ از گزارش‌های مربوط به اقلیت‌های مذهبی، به نقض حقوق شهروندی بهائیان اختصاص داشته است.

محبوبه شعبانی به سلول انفرادی زندان وکیل‌آباد مشهد منتقل شد

۶ مهر ۱۴۰۵-هرانا

خبرگزاری هرانا – محبوبه شعبانی، از بازداشت‌شدگان اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴ که به تازگی به اعدام محکوم شده است، امروز در زندان وکیل‌آباد مشهد به سلول انفرادی منتقل شد.

به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، محبوبه شعبانی به سلول انفرادی منتقل شد. بر اساس اطلاعات دریافتی هرانا، امروز دوشنبه ۶ مهرماه، مسئولان زندان وکیل‌آباد مشهد با اعمال خشونت خانم شعبانی را از بند آرامش خارج کرده و به سلول انفرادی منتقل کردند.

تا زمان تنظیم این گزارش، از دلایل انتقال وی به سلول انفرادی اطلاعی در دست نیست.

محبوبه شعبانی اخیرا توسط شعبه یک دادگاه انقلاب مشهد از بابت اتهام «اقدام عملیاتی جهت تحکیم اسرائیل، آمریکا و عوامل وابسته به گروه‌های اپوزیسیون» به اعدام محکوم شده است. حکم صادره به وکیل مدافع این شهروند محبوس در زندان وکیل‌آباد مشهد ابلاغ شده است.

جلسه دادگاه رسیدگی به اتهام خانم شعبانی روز سه‌شنبه ۱۰ شهریورماه امسال در شعبه قضایی مذکور برگزار شده بود.

محبوبه شعبانی در تاریخ ۱۳ بهمن ۱۴۰۴ توسط نیروهای امنیتی در ارتباط با اعتراضات سراسری در مشهد بازداشت و نهایتا به زندان وکیل‌آباد مشهد منتقل شد‌.

پیشینه اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴

تجمعات و اعتصابات کسبه و بازاریان از روز یکشنبه ۷ دی‌ماه ۱۴۰۴ در تهران آغاز شد و پس از دو روز، دامنه آن از بازارها و مراکز تجاری فراتر رفت. با پیوستن دانشجویان، شهروندان و اقشار مختلف اجتماعی، این تجمعات به یکی از گسترده‌ترین اعتراضات سال‌های اخیر در ایران تبدیل شد. در جریان سرکوب این اعتراضات توسط نیروهای انتظامی و امنیتی، هزاران نفر کشته یا مجروح شدند و ده‌ها هزار تن نیز توسط نهادهای امنیتی بازداشت یا احضار شدند.

برای کسب اطلاعات بیشتر درباره ابعاد این اعتراضات و پیامدهای انسانی و حقوق بشری آن، می‌توان به گزارش جامع هرانا با عنوان «زمستان سرخ» مراجعه کرد. این گزارش، پنجاه روز نخست اعتراضات سراسری ایران، از ۷ دی‌ماه تا ۲۶ بهمن‌ماه ۱۴۰۴، را مستند کرده است.

ترانه و رومینا رحیمی، آنقدر شکنجه شده‌اند که مادر، دخترانش را نشناخت

۶ مهر ۱۴۰۵-ایران وایر

شعبه اول دادگاه انقلاب اصفهان، هشتم شهریورماه، ۱۰نفر از متهمان پرونده موسوم به «میدان شهدای اصفهان» را به اعدام محکوم کرده است. شش متهم دیگر این پرونده نیز احکام سنگین زندان گرفته‌اند. حکومت می‌گوید در شب ۱۸دی، دو نفر از جمله یک عضو سپاه پاسداران در میدان شهدای اصفهان به‌دست معترضان کشته شده‌اند. «ترانه و رومینا رحیمی» دو خواهر دوقلوی اصفهانی که موقع بازداشت ۱۹ساله بودند و در زندان ۲۰ساله شدند، در این پرونده اعدام و ۲۵سال حبس گرفته‌اند. 

«مسعود نورمحمدی»، پسرخاله ترانه و رومینا به ایران‌وایر می‌گوید که اگرچه قتل آن دو نفر در پرونده رومینا و ترانه نیست، اما این دو خواهر با اتهامات سنگینی روبه‌رو شده‌اند و قوه قضاییه جمهوری اسلامی می‌گوید که ترانه ۱۹ساله در دستش «چاقو داشته و بقیه را تهدید کرده» است.

او می‌گوید که در پرونده این دو دختر جوان هیچ مدرکی نیست و هر چه هست از اعترافات اخذ‌شده تحت شکنجه‌های شدید است؛ شکنجه‌هایی که به گفته او حتی سه‌چهار ماه بعد از بازداشت وقتی مادرشان برای اولین‌بار توانسته آن‌ها را ملاقات کند، کاملا روی صورت و بدن‌شان مشهود بوده. ماموران به‌قدری این دو دختر را از یک سلول به سلول دیگر روی زمین کشانده بودند که «مو روی سرشان نمانده» بوده و مادر آن‌ها را در نگاه اول نشناخته است.

ترانه و رومینا رحیمی کیستند و چرا در زندانند؟

ترانه رحیمی، پیش از این‌که در ۴بهمن ۱۴۰۴ بازداشت شود، مربی پرورش اسب و اسب‌سواری بوده. خواهرش رومینا هم به گفته پسرخاله‌شان مسعود نورمحمدی از کودکی «عاشق مد» بوده و برای همین می‌رود در یک مغازه کفش‌فروشی که دور میدان شهدای اصفهان است، کار می‌کند:  «این بچه‌ها از سنین خیلی کم دل‌شان می‌خواست روی پای خودشان بایستند. ترانه راه خودش را رفت که پرورش اسب بود و اسب‌سوار بود و یک‌عالمه مدال هم دارد. رومینا هم که عاشق مد بود و رفت توی کفش‌فروشی کار کند.»

آن‌ها هر دو از معترضان دی‌ماه هستند و پیش از این خانواده و نزدیکانش این موضوع را اعلام کرده‌اند.

ترانه و رومینا با چند ساعت فاصله از هم در نیمه‌شب و سحرگاه چهارم بهمن۱۴۰۴ بازداشت می‌شوند.

نورمحمدی، پسرخاله این دو زن جوان به ایران‌وایر می‌گوید که ماموران ابتدا می‌ریزند منزل دوست ترانه که ترانه آن شب آن‌جا بوده، دست و پایش را می‌بندند و «سرش گونی می‌کشند» و او را با خود می‌برند.

دم‌دم‌های صبح ۴۰-۵۰ مامور که فقط دو نفرشان زن بودند به خانه مادر این دختران حمله می‌کنند، به‌نحوی که خانه پر از آدم شده بوده و کل خانه را زیر و رو می‌کنند.

به گفته مسعود نورمحمدی، مادر ترانه و رومینا در مقابل بردن رومینا مقاومت می‌کند ولی رومینا به او می‌گوید که «من‌که کاری نکردم، مامان مقاومت نکن من می‌روم باهاشون.»

یکی از مامورها به مادر می‌گوید که «یک بازجویی ساده» است و بچه‌ات را یکی دو روزه بر می‌گردانیم. اما سه‌-‌چهار ماه در بی‌خبری مطلق از ترانه و رومینا می‌گذرد: «سه‌-چهارماه هیچ اطلاعی نداشتند که بچه‌ها را کی برده و کجا بردند؟ زنده هستند یا بلایی سرشان آمده. می‌روند بیمارستان‌‌های اصفهان را می‌گردند. پزشکی قانونی اصفهان را می‌گردند. به دادگاه‌های مختلف و جاهای شناخته شده می‌روند. چند شبانه‌روز روبه‌روی زندان دولت‌آباد می‌نشینند و تحصن می‌کنند. پشت درهای بسته. هیچ‌کجا بهشان جواب نمی‌دهند که چه بلایی سر بچه‌هایتان آمده. تا حدود سه‌ماه بعد با خاله‌ام تماس می‌گیرند و می‌گویند بچه‌هایتان در زندان دولت‌آباد هستند، وقت بگیرید بیایید ببیندشان که خاله‌ام همان موقع وقت می‌گیرد برای چند هفته بعد و می‌رود بچه‌ها را می‌بیند.»

صورت‌شان کبود و باد کرده بود؛ مو روی سرشان نمانده بود

بالاخره ملاقات مادر با فرزندانش حاصل می‌شود، ملاقاتی چند دقیقه‌ای با هر دو دختر. اما این بار مادر فرزندانش را نمی‌شناسد؛ از فرط شکنجه، «صورت ترانه و رومینا کبود و متورم بوده و ترانه می‌لنگیده» است: «خاله‌ام نشناخته بود این بچه‌ها را. می‌گفت مو روی سرشان نمانده بود بس‌که این‌ها را با دست از این سلول به آن سلول کشیده بودند و موهایشان کنده شده بود. نشناخته بوده تا این‌که بچه‌ها صحبت کرده بودند. از صدایشان شناخته بوده. این چیزی است که تعریف می‌کند.»

آقای نورمحمدی ادامه می‌دهد: «من دیروز تازه فهمیدم که این‌قدر ترانه را شکنجه کرده بودند که پشت سرش، جمجمه‌اش شکسته بوده و این شکستگی باعث شده عفونت کند. از رفتن به بیمارستان و بهداری هم که محروم هستند. ترانه قبل از این‌که برود زندان عمل جراحی روی پایش داشته، مثل این‌که باتوم خیلی روی آن پا زده بودند. اولین‌بار که خاله‌ام دیده بچه‌ها را، ترانه می‌لنگیده ولی بعد از چند وقت ترانه قادر به راه رفتن نبوده و تا این‌که بعد از چندین‌ماه، هفته پیش اجازه دادند که برود ام‌آرآی بگیرد. ما منتظر نتایج‌ ام‌آرآی هستیم. جسته و گریخته صحبت‌هایی از بچه‌ها می‌آید که در مورد درد خودشان می‌گویند و ما متوجه می‌شویم چه بر سرشان آمده. خاله‌ام تنها کسی است که اجازه دارد برود آن‌ها را ببیند. بقیه اجازه ندارند.»

به گفته پسرخاله ترانه و رومینا، نهاد بازداشت‌کننده، «اطلاعات سپاه» بوده است. این دو خواهر اکنون در زندان دولت‌آباد اصفهان محبوسند.

۱۴۰۵-۰۷-۰۶

بی خبری مطلق از وضعیت سارینا زائری، جوان بهایی اهل شیراز

۳ مهر ۱۴۰۵-ایران وایر

بر اساس گزارش رسیده به «ایران‌وایر»، نیروهای امنیتی صبح روز دوشنبه ۲۳ شهریور ۱۴۰۵ با مراجعه به منزل خانوادگی سارینا زائری در شیراز، پس از تفتیش منزل او را بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل کردند.

این جوان بهایی از زمان بازداشت تاکنون هیچ‌گونه تماس یا ملاقاتی با خانواده خود نداشته است و خانواده او از محل نگهداری، دلیل بازداشت و اتهامات مطرح‌شده علیه وی اطلاعی ندارند.

سارینا زائری از بیماری تنفسی رنج می‌برد و این بی‌خبری از وضعیت او، موجب نگرانی شدید خانواده و نزدیکان وی شده است.

قابل ذکر است که روز دوشنبه ۲۳ شهریور، سارینا زائری ۲۰ ساله، باربد سپهری ۲۱ ساله و ارشیا جابری ۱۹ ساله، سه شهروند بهایی ساکن شیراز، به‌صورت جداگانه و در منازل خانوادگی خود توسط نیروهای امنیتی بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شدند.

رد درخواست فرجام‌خواهی پرستو احمدی و دیگر محکومان «کنسرت کاروانسرا»

۳ مهر ۱۴۰۵-ایران وایر

دادگاه تجدید نظر استان قم، تقاضای فرجام‌خواهی پرستو احمدی، خواننده «کنسرت کاروانسرا» و هفت نفر دیگر از دست‌اندرکاران و نوازندگان آن را رد کرد.

بر اساس گزارش‌ها «عباس قراباغی، رییس شعبه ۱۶دادگاه تجدیدنظر قم در حکم صادره، مدارک و استدلال‌های ارایه شده از سوی وکلای پرونده را ناکافی ارزیابی و رای دادگاه بدوی را تایید کرده است.

بر اساس رای دادگاه بدوی «پرستو احمدی»، خواننده، به همراه گروهش به ۷۴ ضربه شلاق تعزیری، دو سال ممنوع‌الخروجی و دو سال ممنوعیت از فعالیت هنری محکوم شده بودند.

«امیرعلی پیرنیا، علیرضا بچاری، مجید محسنی، سهیل فقیه نصیری، محمد امین طاهری، محسن لشکری و تهمینه منزوی» سایر اعضای گروهی هستند که کنسرت مجازی کاروانسرا را در سال ۱۴۰۳ تولید و در یوتیوب منتشر کردند.

«احسان بیرق‌دار»، یکی دیگر از همکاران این کنسرت تقاضای تجدید نظر نکرده بود.

حکم صادر شده حالا قطعی شده و هرلحظه قابل اجراست.

اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴؛ محبوبه شعبانی به اعدام محکوم شد

۴ مهر ۱۴۰۵-هرانا خبرگزاری هرانا – محبوبه شعبانی، از بازداشت‌شدگان اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴ که در زندان وکیل آباد مشهد محبوس است، توسط شعبه اول...