۱۴۰۵-۰۴-۰۹

زنی در تهران توسط همسرش به قتل رسید

۷ تیر ۱۴۰۵-هرانا

خبرگزاری هرانا – روز گذشته مردی در تهران همسر خود را به قتل رساند. متهم پس از بازداشت، دلیل این اقدام را اختلافات خانوادگی عنوان کرد.

به گزارش خبرگزاری هرانا به نقل از همشهری، زنی در تهران توسط همسرش به قتل رسید.

براساس این گزارش، ظهر روز شنبه ۶ تیرماه، مردی با پلیس تماس گرفت و مدعی شد پس از بازگشت به منزل، همسرش را بی‌جان یافته و احتمال می‌دهد وی بر اثر سکته جان باخته باشد. با حضور مأموران در محل، که اتاق سرایداری ساختمانی مسکونی در منطقه اندرزگو بود، آثار کبودی روی گردن و سر این زن مشاهده شد و موضوع برای بررسی به تیم جنایی ارجاع شد.

بررسی‌های اولیه پزشکی قانونی نشان داد این زن بر اثر خفگی جان خود را از دست داده است. در ادامه، همسر وی که در ابتدا مدعی مرگ طبیعی بود، به قتل اعتراف کرد و گفت: سرایدار ساختمان هستم و درآمد زیادی ندارم، اما همسرم توقعات مالی بالایی داشت. روز حادثه هم بعد از رفتن مهمان‌ها دوباره بحثمان شد. عصبانی شدم و با مشت به سرش ضربه زدم. بعد هم دستم را روی دهانش گذاشتم تا ساکت شود، اما وقتی به خودم آمدم دیدم دیگر نفس نمی‌کشد. تصمیم گرفتم صحنه سازی کنم و مرگ او را سکته قلبی نشان دهم.

متهم در اختیار کارآگاهان اداره دهم پلیس آگاهی قرار گرفته و تحقیقات درباره این پرونده ادامه دارد.

قم؛ گزارش تکمیلی از محکومیت هنرمندان کنسرت کاروانسرا به ضربات شلاق و محرومیت‌های اجتماعی

۷ تیر ۱۴۰۵-هه نگاو

پرستو احمدی، خواننده اهل نوشهر مازندران به‌همراه محمدامین طاهری، سهیل فقیه نصیری، امیرعلی پیرنیا،احسان بیرقدار و چهار هنرمند دیگر کنسرت کاروانسرا توسط دستگاه قضایی جمهوری اسلامی ایران به ضربات شلاق و محرومیت‌های اجتماعی محکوم شدند.بر اساس گزارش رسیده به سازمان حقوق بشری هه‌نگاو، پرستو احمدی، خواننده ۲۹ ساله و اهل نوشهر، محمدامین طاهری، سهیل فقیه نصیری، امیرعلی پیرنیا،احسان بیرقدار، از نوازندگان کنسرت کاروانسرا و چهار هنرمند دیگر از دست‌اندرکاران این کنسرت، توسط دادگاه کیفری استان قم، هر یک به تحمل ۷۴ ضربه شلاق، دو سال ممنوعیت خروج از کشور و دو سال محرومیت مطلق از هرگونه فعالیت هنری محکوم شدند.

دستگاه قضایی حاکمیت، «جریحه‌دار کردن عفت عمومی از طریق تولید و انتشار محتوای مبتذل و خلاف اخلاق در بستر فضای مجازی» را به عنوان مصادیق اتهامی علیه این ۹ هنرمند عنوان کرده است.

کنسرت کاروانسرا آذرماه ۱۴۰۳ بدون حضور تماشاگر و بصورت نمادین در کاروانسرای دیرگچین قم با اجرای پرستو احمدی و نوازندگی محمدامین طاهری، سهیل فقیه نصیری، امیرعلی پیرنیا، احسان بیرقدار بدون رعایت حجاب اجباری خواننده اجرا و بصورت زنده از صفحه یوتیوب پرستو احمدی منتشر شد.

انتشار این اثر هنری منجر به هجوم نهادهای امنیتی و بازداشت پرستو احمدی، احسان بیرق‌دار (نوازنده پیانو) و سهیل فقیه‌نصیری (نوازنده گیتار الکتریک) در آذرماه ۱۴۰۳ توسط پلیس امنیت عمومی و پلمپ کاروانسرای دیرگچین، محل اجرای این کنسرت شد. این افراد پس از بازداشتی کوتاه‌مدت، در نهایت در تاریخ ۳ دی‌ماه ۱۴۰۳ در دادسرای امنیت اخلاقی با تودیع قرار وثیقه آزاد شده بودند.

پرستو احمدی، متولد فروردین ۱۳۷۶ در نوشهر و فارغ‌التحصیل رشته کارگردانی از دانشگاه سوره است. او پیشتر با بازخوانی قطعه حماسی «از خون جوانان وطن» اثر عارف قزوینی در جریان جنبش ژن، ژیان، ئازادی به شهرت رسید و آثار متعددی در زمینه موسیقی فولکلور مازندرانی منتشر کرده است.

زنان و کارگری فصلی؛ تقاطع ستم جنسیتی و بهره‌کشی

۷ تیر ۱۴۰۵-رادیو زمانه

کشاورزی، به‌طور مشخص در کردستان، وابسته به نیروی کار زنانِ کارگر است، به‌ویژه در فصل‌های کاشت و برداشت. مردان نیز در این بخش حضور دارند، اما داستان کار این دو متفاوت است. مردان با دستمزد بیشتری کار می‌کنند، پس از کار بیرون، تن به کار خانگی نمی‌دهند و از نیروی بدنی بیشتری برخوردارند. این تقاطعِ استثمار در محیط کار و بهره‌کشی و ستمِ خانگی را برای زنانی که به‌طور فصلی در کشاورزی شاغل‌اند، رقم زده است. در این گزارش، با نگاهی موردی به وضعیت زنان کارگر کشاورزی در کردستان می‌پردازیم.

دسته‌های کار

از ساعت پنج‌ونیم تا شش صبح باید آماده باشند. سرِ کوچه‌های شهرها و روستاها، از سنندج تا مریوان، از سقز و بانه تا دشت‌های قروه و دهگلان، از سروآباد تا روستاهای بزرگ و کوچک، این روزها پُر است از زنانی که صبح زود آماده رفتن به سرِ کار هستند. آنها معمولاً یا در پاتوقی مشخص جمع می‌شوند یا به‌صورت دسته‌های چندنفره در محله‌ها منتظر رسیدن مینی‌بوسِ سرویس می‌مانند. لباس‌های ویژه کار کشاورزی بر تن دارند. سر و دست‌هایشان را پوشانده‌اند تا برای یک روز کار زیر آفتاب داغ آماده باشند. برخی نیز کودکان خردسال خود را همراه می‌آورند، زیرا کسی را برای مراقبت از آنها ندارند.

کار آنها در ماه‌های اردیبهشت و خرداد، بیشتر چیدن توت‌فرنگی و گوجه‌فرنگی است. در فصل‌های دیگر نیز کارهای متفاوتی انجام می‌دهند.

زنان کارگر فصلی کدام‌اند؟

این زنان کارگر، از نظر ویژگی‌های زمینه‌ای، اغلب وضعیت مشابهی دارند. اساسی‌ترین ویژگی مشترکشان، تعلق به طبقات پایین جامعه است؛ طبقاتی که اکنون دیگر محدود به خانواده‌های کارگری نیستند. کارمندان رده‌پایین، بازنشستگان، معلمان و حتی خانواده‌های نظامی عادی نیز همگی جزو صادرکنندگان نیروی کار زنان به بیرون از خانه هستند. زنان متأهل و زنان جداشده نیز شمار قابل‌توجهی از این گروه را تشکیل می‌دهند. آنها معمولاً پس از طلاق، سرپرستی فرزندان خود را بر عهده می‌گیرند و گاه کودکانشان را نیز با خود به محیط کار می‌برند.

محدوده سنی آنها بسیار متفاوت است؛ از دختران نوجوان ۱۳ ساله تا زنان ۶۰ ساله و حتی بیشتر، در میان آنان دیده می‌شود. «نیاز» فوری به پول، همه آنها را کنار هم جمع می‌کند. مدت‌هاست که الگوی اقتصادی خانواده هسته‌ای در این خانواده‌ها دیگر پاسخگو نیست و کارایی خود را از دست داده است؛ الگویی که در آن مرد خانواده، اصطلاحاً «نان‌آور» است، هزینه‌های زن و فرزندان را تأمین می‌کند و احتمالاً در مقابل، انتظار اطاعت آنها را دارد. این الگو به هم ریخته است، زیرا اکنون بسیاری از مردان خانواده‌های کارگری، همراه با همسران و دخترانشان، در بخش کشاورزی به کارگری روزمزد مشغول‌اند؛ به‌ویژه مردانی که سن‌وسالی از آنها گذشته، بیمه و بازنشستگی ندارند و توان جسمانی لازم برای انجام کارهای سخت‌تر را از دست داده‌اند.

لازم به یادآوری است که کردستان، در کنار دو استان ایلام و کرمانشاه، سنگین‌ترین تورم را در سال گذشته تجربه کرده‌اند؛ تورمی بالای ۱۰۰ درصد. این فشار مضاعف، به‌طبع، همه اعضای خانواده‌های کم‌درآمد را وادار به کار بیشتر می‌کند.

تفاوت نیروی کار مردان و زنان

مردان زیادی نیز در همین بخش مشغول کارند، اما جمعیت زنان بسیار بیشتر است. مردانی که فعالیت اقتصادی‌شان در دسته «کارگران فصلی» کردستان قرار می‌گیرد، معمولاً نیروی کار خود را در بخش‌های دیگری صرف می‌کنند؛ از جمله بریدن علف، کارهای باغبانی یا انجام کارهای مشابه کشاورزی در اقلیم کردستان عراق، اما با دستمزدی بیشتر. برخی نیز دیگر اعضای خانواده را با خود می‌برند و حدود یک ماه، به‌صورت خانوادگی، در دشت‌های شهرزورِ کردستان عراق کار می‌کنند. مردان این امکان را دارند که در اقلیم همسایه با دستمزدی بالاتر، روزانه حدود ۲۵ هزار دینار عراق (معادل حدود سه میلیون تومان) درآمد داشته باشند.

نیروی کار مردان در بازار کار فصلیِ بهار، گران‌تر به فروش می‌رسد. برای مثال، یک مرد در ازای یک روز کارِ بریدن علف، دو تا سه میلیون تومان مزد دریافت می‌کند، در حالی که زنان در ازای یک روز چیدن توت‌فرنگی، در سال ۱۴۰۵ تنها ۸۰۰ هزار تومان دستمزد می‌گیرند. یعنی یک زن کارگر، با دستمزد سه روز کار خود، تنها می‌تواند یک روغن جامد پنج‌کیلویی بخرد.

کارهای پردرآمدتر برای زنان کارگر معمولاً امکان‌پذیر نیست. موضوع صرفاً نداشتن توان جسمانی کافی هم نیست؛ چرا که بسیاری از زنان، اگر فراغتی داشته باشند، در این نوع کارها نیز کمک می‌کنند. مسئله، بیش از هر چیز، مسئولیت‌های سنگین دیگری است که نظم هنجاری موجود بر آنها تحمیل می‌کند؛ مراقبت و پرورش کودکان، نظافت، آشپزی و فراهم کردن اسباب آسایش همسر.

رضوانه احمدخان‌ بیگی به همراه فرزند خردسالش به زندان اوین بازگشت

۸ تیر ۱۴۰۵-هرانا

خبرگزاری هرانا – روز جاری، رضوانه احمدخان‌بیگی، فعال مدنی، جهت تحمل ادامه دوران محکومیت حبس، به همراه فرزند خردسال خود راهی زندان اوین شد.

به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، رضوانه احمدخان‌ بیگی به زندان بازگشت. براساس اطلاعات دریافتی هرانا، رضوانه احمدخان‌ بیگی، امروز دوشنبه ۸ تیرماه، به همراه دختر خردسالش، مهفر لاله‌زاری که زیر دو سال سن دارد، برای تحمل ادامه دوران محکومیت حبس خود راهی زندان اوین شد.

این زندانی سیاسی در تاریخ ۲۸ شهریور ۱۴۰۳ جهت زایمان از زندان اوین به مرخصی اعزام شده بود.

رضوانه احمدخان بیگی و همسرش بهفر لاله زاری در دی ماه ۱۴۰۲ به اتهام اجتماع و تبانی علیه امنیت داخلی و تبلیغ علیه نظام به ۱۰ سال زندان محکوم شدند. این حکم در اسفندماه همان سال تأیید شد و بعد از پذیرش اعاده دادرسی و رسیدگی در شعبه هم عرض به ۲۱ ماه حبس کاهش یافت.

رضوانه احمدخان بیگی در تاریخ بیست و هفتم شهریورماه ۱۴۰۲، به همراه همسر خود بهفر لاله زاری، توسط نیروهای امنیتی در منزل شخصی خود بازداشت شد.

رضوانه احمدخان بیگی و بهفر لاله زاری پیش از این نیز از بابت فعالیت‌های خود سابقه بازداشت و تحمل حبس را داشته‌اند.

مهاباد؛ گزارشی از بازداشت نگار پرویزنیا و تداوم بازداشت و بلاتکلیفی کازیوه پرویزنیا در زندان ارومیه

۸ تیر ۱۴۰۵-هه نگاو

با گذشت بیش از دو هفته از بازداشت کازیوه پرویزنیا و برادرزاده‌اش نگار پرویزنیا، پس از طی مراحل بازجویی و پرونده‌سازی امنیتی، کازیوه پرویزنیا به بند زنان زندان مرکزی ارومیه منتقل شده و کماکان در وضعیت بلاتکلیف به سر میبرد. نگار پرویزنیا پس از آنکه کازیوه خود را به اداره اطلاعات معرفی کرده آزاد شده است.

بر اساس گزارش رسیده به سازمان حقوق بشری هه‌نگاو، روز جمعه ۲۲ خرداد ۱۴۰۵ (۱۲ ژوئن ۲۰۲۶)، نیروهای اداره اطلاعات  بدون ارائه حکم قضایی به منزل خانوادگی کازیوه پرویزنیا هجوم برده و به دلیل عدم حضور وی در خانه، برادرزاده‌اش، نگار پرویزنیا را به عنوان گروگان بازداشت کردند. نهاد امنیتی متعاقباً به خانواده اعلام کرد که آزادی نگار منوط به تسلیم شدن کازیوه است. در پی این فشارها، کازیوه پرویزنیا با مراجعه به اداره اطلاعات مهاباد بازداشت شد و به یکی از بازداشتگاهای امنیتی در ارومیه منتقل شد.

هه‌نگاو مطلع شده است که، دستگاه قضایی و امنیتی جمهوری اسلامی ایران، کازیوه پرویزنیا را بابت اتهام «فیلم‌برداری در جریان جنگ ۴۰ روزه آمریکا، اسرائیل و ایران » مورد بازجویی قرار داده‌اند. وی پس از پایان مراحل بازجویی در یک بازداشتگاه مخفی، با تشکیل پرونده امنیتی به زندان مرکزی ارومیه منتقل شده است.

۱۴۰۵-۰۴-۰۸

اهواز؛ پنج فعال صنفی، کارگری و فرهنگی به حبس تعلیقی و ممنوع‌الخروجی محکوم شدند

۵ تیر ۱۴۰۵-هه نگاو

دستگاه قضایی جمهوری اسلامی ایران در ادامه سیاست سرکوب مطالبات صنفی و پرونده‌سازی برای فعالان مدنی، ۵ تن از فعالان صنفی، فرهنگی و کارگری ساکن اهواز را مجموعاً به ۱۵ سال حبس تعلیقی و هر کدام دو سال ممنوعیت خروج از کشور محکوم کرد.

بر اساس گزارش رسیده به سازمان حقوق بشری هه‌نگاو، این احکام اخیراً توسط شعبه سوم دادگاه انقلاب اهواز صادر و به این فعالان ابلاغ شده است. بر طبق حکم صادره، هر یک از محمدزمان کامروا، منیژه افشاری، مریم زلکی‌نژاد، کوثر ممبینی و احمدرضا نوچیان هر کدام به ۳ سال حبس تعلیقی و همچنین ۲ سال ممنوعیت خروج از کشور به عنوان مجازات تکمیلی محکوم شده‌اند.

کانون شورای هماهنگی‌ تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران ضمن انتشار این خبر، اشاره‌ای به اتهامات مطروحه علیه این فعالین نکرده است.

پرنیان هاشم پور در دادگاه تجدیدنظر به حبس محکوم شد

۶ تیر ۱۴۰۵-هرانا

خبرگزاری هرانا – محکومیت پنج سال حبس پرنیان (فاطمه) هاشم پور، از بازداشت‌شدگان اعتراضات ۱۴۰۴، در مرحله تجدیدنظر به دو سال حبس کاهش یافته است. او اکنون دوران محکومیت خود را در زندان اوین سپری می‌کند.

به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، پرنیان (فاطمه) هاشم پور، در دادگاه تجدیدنظر به حبس محکوم شد. بر اساس اطلاعات دریافتی هرانا، خانم هاشم پور توسط دادگاه تجدیدنظر از بابت اتهام اجتماع و تبانی به دو سال حبس محکوم شده است.

وی در مرحله بدوی توسط دستگاه قضایی در خصوص این اتهام به پنج سال حبس محکوم شده بود.

بررسی‌های هرانا در خصوص جزئیات پرونده فعلی از جمله مراجع صادرکننده حکم همچنان ادامه دارد.

این شهروند در رابطه با اعتراضات سراسری ۱۴۰۴ بازداشت شد و پس از چند روز حبس در سلول انفرادی، مورخ ۱۰ دی ماه سال همان سال به بند زنان زندان اوین منتقل شد.

پرنیان(فاطمه) هاشم پور، فوق لیسانس رشته باستان شناسی، در سال ۱۴۰۱ نیز بازداشت شده و مدتی در زندان قرچک ورامین محبوس بود. وی نهایتاً در آن پرونده مشمول عفو و آزاد شد.

لازم به ذکر است تجمعات و اعتصابات کسبه و بازاریان از روز یکشنبه ۷ دی‌ماه در تهران آغاز شد و به‌سرعت به سایر اقشار از جمله دانشجویان و شهروندان گسترش یافت و به یکی از گسترده‌ترین اعتراضات سال‌های اخیر تبدیل شد. در پی سرکوب این اعتراضات، هزاران نفر کشته یا مجروح و ده‌ها هزار نفر بازداشت یا احضار شدند. برای اطلاعات بیشتر می‌توان به گزارش جامع هرانا با عنوان «زمستان سرخ» مراجعه کرد.

زنی در تهران توسط همسرش به قتل رسید

۷ تیر ۱۴۰۵-هرانا خبرگزاری هرانا – روز گذشته مردی در تهران همسر خود را به قتل رساند. متهم پس از بازداشت، دلیل این اقدام را اختلافات خانوادگ...