زنی در تهران توسط همسرش به قتل رسید

۷ تیر ۱۴۰۵-هرانا

خبرگزاری هرانا – روز گذشته مردی در تهران همسر خود را به قتل رساند. متهم پس از بازداشت، دلیل این اقدام را اختلافات خانوادگی عنوان کرد.

به گزارش خبرگزاری هرانا به نقل از همشهری، زنی در تهران توسط همسرش به قتل رسید.

براساس این گزارش، ظهر روز شنبه ۶ تیرماه، مردی با پلیس تماس گرفت و مدعی شد پس از بازگشت به منزل، همسرش را بی‌جان یافته و احتمال می‌دهد وی بر اثر سکته جان باخته باشد. با حضور مأموران در محل، که اتاق سرایداری ساختمانی مسکونی در منطقه اندرزگو بود، آثار کبودی روی گردن و سر این زن مشاهده شد و موضوع برای بررسی به تیم جنایی ارجاع شد.

بررسی‌های اولیه پزشکی قانونی نشان داد این زن بر اثر خفگی جان خود را از دست داده است. در ادامه، همسر وی که در ابتدا مدعی مرگ طبیعی بود، به قتل اعتراف کرد و گفت: سرایدار ساختمان هستم و درآمد زیادی ندارم، اما همسرم توقعات مالی بالایی داشت. روز حادثه هم بعد از رفتن مهمان‌ها دوباره بحثمان شد. عصبانی شدم و با مشت به سرش ضربه زدم. بعد هم دستم را روی دهانش گذاشتم تا ساکت شود، اما وقتی به خودم آمدم دیدم دیگر نفس نمی‌کشد. تصمیم گرفتم صحنه سازی کنم و مرگ او را سکته قلبی نشان دهم.

متهم در اختیار کارآگاهان اداره دهم پلیس آگاهی قرار گرفته و تحقیقات درباره این پرونده ادامه دارد.

قم؛ گزارش تکمیلی از محکومیت هنرمندان کنسرت کاروانسرا به ضربات شلاق و محرومیت‌های اجتماعی

۷ تیر ۱۴۰۵-هه نگاو

پرستو احمدی، خواننده اهل نوشهر مازندران به‌همراه محمدامین طاهری، سهیل فقیه نصیری، امیرعلی پیرنیا،احسان بیرقدار و چهار هنرمند دیگر کنسرت کاروانسرا توسط دستگاه قضایی جمهوری اسلامی ایران به ضربات شلاق و محرومیت‌های اجتماعی محکوم شدند.بر اساس گزارش رسیده به سازمان حقوق بشری هه‌نگاو، پرستو احمدی، خواننده ۲۹ ساله و اهل نوشهر، محمدامین طاهری، سهیل فقیه نصیری، امیرعلی پیرنیا،احسان بیرقدار، از نوازندگان کنسرت کاروانسرا و چهار هنرمند دیگر از دست‌اندرکاران این کنسرت، توسط دادگاه کیفری استان قم، هر یک به تحمل ۷۴ ضربه شلاق، دو سال ممنوعیت خروج از کشور و دو سال محرومیت مطلق از هرگونه فعالیت هنری محکوم شدند.

دستگاه قضایی حاکمیت، «جریحه‌دار کردن عفت عمومی از طریق تولید و انتشار محتوای مبتذل و خلاف اخلاق در بستر فضای مجازی» را به عنوان مصادیق اتهامی علیه این ۹ هنرمند عنوان کرده است.

کنسرت کاروانسرا آذرماه ۱۴۰۳ بدون حضور تماشاگر و بصورت نمادین در کاروانسرای دیرگچین قم با اجرای پرستو احمدی و نوازندگی محمدامین طاهری، سهیل فقیه نصیری، امیرعلی پیرنیا، احسان بیرقدار بدون رعایت حجاب اجباری خواننده اجرا و بصورت زنده از صفحه یوتیوب پرستو احمدی منتشر شد.

انتشار این اثر هنری منجر به هجوم نهادهای امنیتی و بازداشت پرستو احمدی، احسان بیرق‌دار (نوازنده پیانو) و سهیل فقیه‌نصیری (نوازنده گیتار الکتریک) در آذرماه ۱۴۰۳ توسط پلیس امنیت عمومی و پلمپ کاروانسرای دیرگچین، محل اجرای این کنسرت شد. این افراد پس از بازداشتی کوتاه‌مدت، در نهایت در تاریخ ۳ دی‌ماه ۱۴۰۳ در دادسرای امنیت اخلاقی با تودیع قرار وثیقه آزاد شده بودند.

پرستو احمدی، متولد فروردین ۱۳۷۶ در نوشهر و فارغ‌التحصیل رشته کارگردانی از دانشگاه سوره است. او پیشتر با بازخوانی قطعه حماسی «از خون جوانان وطن» اثر عارف قزوینی در جریان جنبش ژن، ژیان، ئازادی به شهرت رسید و آثار متعددی در زمینه موسیقی فولکلور مازندرانی منتشر کرده است.

زنان و کارگری فصلی؛ تقاطع ستم جنسیتی و بهره‌کشی

۷ تیر ۱۴۰۵-رادیو زمانه

کشاورزی، به‌طور مشخص در کردستان، وابسته به نیروی کار زنانِ کارگر است، به‌ویژه در فصل‌های کاشت و برداشت. مردان نیز در این بخش حضور دارند، اما داستان کار این دو متفاوت است. مردان با دستمزد بیشتری کار می‌کنند، پس از کار بیرون، تن به کار خانگی نمی‌دهند و از نیروی بدنی بیشتری برخوردارند. این تقاطعِ استثمار در محیط کار و بهره‌کشی و ستمِ خانگی را برای زنانی که به‌طور فصلی در کشاورزی شاغل‌اند، رقم زده است. در این گزارش، با نگاهی موردی به وضعیت زنان کارگر کشاورزی در کردستان می‌پردازیم.

دسته‌های کار

از ساعت پنج‌ونیم تا شش صبح باید آماده باشند. سرِ کوچه‌های شهرها و روستاها، از سنندج تا مریوان، از سقز و بانه تا دشت‌های قروه و دهگلان، از سروآباد تا روستاهای بزرگ و کوچک، این روزها پُر است از زنانی که صبح زود آماده رفتن به سرِ کار هستند. آنها معمولاً یا در پاتوقی مشخص جمع می‌شوند یا به‌صورت دسته‌های چندنفره در محله‌ها منتظر رسیدن مینی‌بوسِ سرویس می‌مانند. لباس‌های ویژه کار کشاورزی بر تن دارند. سر و دست‌هایشان را پوشانده‌اند تا برای یک روز کار زیر آفتاب داغ آماده باشند. برخی نیز کودکان خردسال خود را همراه می‌آورند، زیرا کسی را برای مراقبت از آنها ندارند.

کار آنها در ماه‌های اردیبهشت و خرداد، بیشتر چیدن توت‌فرنگی و گوجه‌فرنگی است. در فصل‌های دیگر نیز کارهای متفاوتی انجام می‌دهند.

زنان کارگر فصلی کدام‌اند؟

این زنان کارگر، از نظر ویژگی‌های زمینه‌ای، اغلب وضعیت مشابهی دارند. اساسی‌ترین ویژگی مشترکشان، تعلق به طبقات پایین جامعه است؛ طبقاتی که اکنون دیگر محدود به خانواده‌های کارگری نیستند. کارمندان رده‌پایین، بازنشستگان، معلمان و حتی خانواده‌های نظامی عادی نیز همگی جزو صادرکنندگان نیروی کار زنان به بیرون از خانه هستند. زنان متأهل و زنان جداشده نیز شمار قابل‌توجهی از این گروه را تشکیل می‌دهند. آنها معمولاً پس از طلاق، سرپرستی فرزندان خود را بر عهده می‌گیرند و گاه کودکانشان را نیز با خود به محیط کار می‌برند.

محدوده سنی آنها بسیار متفاوت است؛ از دختران نوجوان ۱۳ ساله تا زنان ۶۰ ساله و حتی بیشتر، در میان آنان دیده می‌شود. «نیاز» فوری به پول، همه آنها را کنار هم جمع می‌کند. مدت‌هاست که الگوی اقتصادی خانواده هسته‌ای در این خانواده‌ها دیگر پاسخگو نیست و کارایی خود را از دست داده است؛ الگویی که در آن مرد خانواده، اصطلاحاً «نان‌آور» است، هزینه‌های زن و فرزندان را تأمین می‌کند و احتمالاً در مقابل، انتظار اطاعت آنها را دارد. این الگو به هم ریخته است، زیرا اکنون بسیاری از مردان خانواده‌های کارگری، همراه با همسران و دخترانشان، در بخش کشاورزی به کارگری روزمزد مشغول‌اند؛ به‌ویژه مردانی که سن‌وسالی از آنها گذشته، بیمه و بازنشستگی ندارند و توان جسمانی لازم برای انجام کارهای سخت‌تر را از دست داده‌اند.

لازم به یادآوری است که کردستان، در کنار دو استان ایلام و کرمانشاه، سنگین‌ترین تورم را در سال گذشته تجربه کرده‌اند؛ تورمی بالای ۱۰۰ درصد. این فشار مضاعف، به‌طبع، همه اعضای خانواده‌های کم‌درآمد را وادار به کار بیشتر می‌کند.

تفاوت نیروی کار مردان و زنان

مردان زیادی نیز در همین بخش مشغول کارند، اما جمعیت زنان بسیار بیشتر است. مردانی که فعالیت اقتصادی‌شان در دسته «کارگران فصلی» کردستان قرار می‌گیرد، معمولاً نیروی کار خود را در بخش‌های دیگری صرف می‌کنند؛ از جمله بریدن علف، کارهای باغبانی یا انجام کارهای مشابه کشاورزی در اقلیم کردستان عراق، اما با دستمزدی بیشتر. برخی نیز دیگر اعضای خانواده را با خود می‌برند و حدود یک ماه، به‌صورت خانوادگی، در دشت‌های شهرزورِ کردستان عراق کار می‌کنند. مردان این امکان را دارند که در اقلیم همسایه با دستمزدی بالاتر، روزانه حدود ۲۵ هزار دینار عراق (معادل حدود سه میلیون تومان) درآمد داشته باشند.

نیروی کار مردان در بازار کار فصلیِ بهار، گران‌تر به فروش می‌رسد. برای مثال، یک مرد در ازای یک روز کارِ بریدن علف، دو تا سه میلیون تومان مزد دریافت می‌کند، در حالی که زنان در ازای یک روز چیدن توت‌فرنگی، در سال ۱۴۰۵ تنها ۸۰۰ هزار تومان دستمزد می‌گیرند. یعنی یک زن کارگر، با دستمزد سه روز کار خود، تنها می‌تواند یک روغن جامد پنج‌کیلویی بخرد.

کارهای پردرآمدتر برای زنان کارگر معمولاً امکان‌پذیر نیست. موضوع صرفاً نداشتن توان جسمانی کافی هم نیست؛ چرا که بسیاری از زنان، اگر فراغتی داشته باشند، در این نوع کارها نیز کمک می‌کنند. مسئله، بیش از هر چیز، مسئولیت‌های سنگین دیگری است که نظم هنجاری موجود بر آنها تحمیل می‌کند؛ مراقبت و پرورش کودکان، نظافت، آشپزی و فراهم کردن اسباب آسایش همسر.

رضوانه احمدخان‌ بیگی به همراه فرزند خردسالش به زندان اوین بازگشت

۸ تیر ۱۴۰۵-هرانا

خبرگزاری هرانا – روز جاری، رضوانه احمدخان‌بیگی، فعال مدنی، جهت تحمل ادامه دوران محکومیت حبس، به همراه فرزند خردسال خود راهی زندان اوین شد.

به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، رضوانه احمدخان‌ بیگی به زندان بازگشت. براساس اطلاعات دریافتی هرانا، رضوانه احمدخان‌ بیگی، امروز دوشنبه ۸ تیرماه، به همراه دختر خردسالش، مهفر لاله‌زاری که زیر دو سال سن دارد، برای تحمل ادامه دوران محکومیت حبس خود راهی زندان اوین شد.

این زندانی سیاسی در تاریخ ۲۸ شهریور ۱۴۰۳ جهت زایمان از زندان اوین به مرخصی اعزام شده بود.

رضوانه احمدخان بیگی و همسرش بهفر لاله زاری در دی ماه ۱۴۰۲ به اتهام اجتماع و تبانی علیه امنیت داخلی و تبلیغ علیه نظام به ۱۰ سال زندان محکوم شدند. این حکم در اسفندماه همان سال تأیید شد و بعد از پذیرش اعاده دادرسی و رسیدگی در شعبه هم عرض به ۲۱ ماه حبس کاهش یافت.

رضوانه احمدخان بیگی در تاریخ بیست و هفتم شهریورماه ۱۴۰۲، به همراه همسر خود بهفر لاله زاری، توسط نیروهای امنیتی در منزل شخصی خود بازداشت شد.

رضوانه احمدخان بیگی و بهفر لاله زاری پیش از این نیز از بابت فعالیت‌های خود سابقه بازداشت و تحمل حبس را داشته‌اند.

مهاباد؛ گزارشی از بازداشت نگار پرویزنیا و تداوم بازداشت و بلاتکلیفی کازیوه پرویزنیا در زندان ارومیه

۸ تیر ۱۴۰۵-هه نگاو

با گذشت بیش از دو هفته از بازداشت کازیوه پرویزنیا و برادرزاده‌اش نگار پرویزنیا، پس از طی مراحل بازجویی و پرونده‌سازی امنیتی، کازیوه پرویزنیا به بند زنان زندان مرکزی ارومیه منتقل شده و کماکان در وضعیت بلاتکلیف به سر میبرد. نگار پرویزنیا پس از آنکه کازیوه خود را به اداره اطلاعات معرفی کرده آزاد شده است.

بر اساس گزارش رسیده به سازمان حقوق بشری هه‌نگاو، روز جمعه ۲۲ خرداد ۱۴۰۵ (۱۲ ژوئن ۲۰۲۶)، نیروهای اداره اطلاعات  بدون ارائه حکم قضایی به منزل خانوادگی کازیوه پرویزنیا هجوم برده و به دلیل عدم حضور وی در خانه، برادرزاده‌اش، نگار پرویزنیا را به عنوان گروگان بازداشت کردند. نهاد امنیتی متعاقباً به خانواده اعلام کرد که آزادی نگار منوط به تسلیم شدن کازیوه است. در پی این فشارها، کازیوه پرویزنیا با مراجعه به اداره اطلاعات مهاباد بازداشت شد و به یکی از بازداشتگاهای امنیتی در ارومیه منتقل شد.

هه‌نگاو مطلع شده است که، دستگاه قضایی و امنیتی جمهوری اسلامی ایران، کازیوه پرویزنیا را بابت اتهام «فیلم‌برداری در جریان جنگ ۴۰ روزه آمریکا، اسرائیل و ایران » مورد بازجویی قرار داده‌اند. وی پس از پایان مراحل بازجویی در یک بازداشتگاه مخفی، با تشکیل پرونده امنیتی به زندان مرکزی ارومیه منتقل شده است.

اهواز؛ پنج فعال صنفی، کارگری و فرهنگی به حبس تعلیقی و ممنوع‌الخروجی محکوم شدند

۵ تیر ۱۴۰۵-هه نگاو

دستگاه قضایی جمهوری اسلامی ایران در ادامه سیاست سرکوب مطالبات صنفی و پرونده‌سازی برای فعالان مدنی، ۵ تن از فعالان صنفی، فرهنگی و کارگری ساکن اهواز را مجموعاً به ۱۵ سال حبس تعلیقی و هر کدام دو سال ممنوعیت خروج از کشور محکوم کرد.

بر اساس گزارش رسیده به سازمان حقوق بشری هه‌نگاو، این احکام اخیراً توسط شعبه سوم دادگاه انقلاب اهواز صادر و به این فعالان ابلاغ شده است. بر طبق حکم صادره، هر یک از محمدزمان کامروا، منیژه افشاری، مریم زلکی‌نژاد، کوثر ممبینی و احمدرضا نوچیان هر کدام به ۳ سال حبس تعلیقی و همچنین ۲ سال ممنوعیت خروج از کشور به عنوان مجازات تکمیلی محکوم شده‌اند.

کانون شورای هماهنگی‌ تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران ضمن انتشار این خبر، اشاره‌ای به اتهامات مطروحه علیه این فعالین نکرده است.

پرنیان هاشم پور در دادگاه تجدیدنظر به حبس محکوم شد

۶ تیر ۱۴۰۵-هرانا

خبرگزاری هرانا – محکومیت پنج سال حبس پرنیان (فاطمه) هاشم پور، از بازداشت‌شدگان اعتراضات ۱۴۰۴، در مرحله تجدیدنظر به دو سال حبس کاهش یافته است. او اکنون دوران محکومیت خود را در زندان اوین سپری می‌کند.

به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، پرنیان (فاطمه) هاشم پور، در دادگاه تجدیدنظر به حبس محکوم شد. بر اساس اطلاعات دریافتی هرانا، خانم هاشم پور توسط دادگاه تجدیدنظر از بابت اتهام اجتماع و تبانی به دو سال حبس محکوم شده است.

وی در مرحله بدوی توسط دستگاه قضایی در خصوص این اتهام به پنج سال حبس محکوم شده بود.

بررسی‌های هرانا در خصوص جزئیات پرونده فعلی از جمله مراجع صادرکننده حکم همچنان ادامه دارد.

این شهروند در رابطه با اعتراضات سراسری ۱۴۰۴ بازداشت شد و پس از چند روز حبس در سلول انفرادی، مورخ ۱۰ دی ماه سال همان سال به بند زنان زندان اوین منتقل شد.

پرنیان(فاطمه) هاشم پور، فوق لیسانس رشته باستان شناسی، در سال ۱۴۰۱ نیز بازداشت شده و مدتی در زندان قرچک ورامین محبوس بود. وی نهایتاً در آن پرونده مشمول عفو و آزاد شد.

لازم به ذکر است تجمعات و اعتصابات کسبه و بازاریان از روز یکشنبه ۷ دی‌ماه در تهران آغاز شد و به‌سرعت به سایر اقشار از جمله دانشجویان و شهروندان گسترش یافت و به یکی از گسترده‌ترین اعتراضات سال‌های اخیر تبدیل شد. در پی سرکوب این اعتراضات، هزاران نفر کشته یا مجروح و ده‌ها هزار نفر بازداشت یا احضار شدند. برای اطلاعات بیشتر می‌توان به گزارش جامع هرانا با عنوان «زمستان سرخ» مراجعه کرد.

اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴؛ گزارشی از آخرین وضعیت پرستو جمال‌زائی در زندان اراک

۶ تیر ۱۴۰۵-هرانا

خبرگزاری هرانا – پرستو جمال‌زائی از بازداشت شدگان اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴، دوران محکومیت خود را در زندان اراک سپری میکند. وی در اواخر خردادماه سال جاری، جهت تحمل محکومیت یک سال حبس خود، راهی این زندان شد.

به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، پرستو جمال‌زائی از بازداشت شدگان اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴، دوران محکومیت خود را در زندان اراک سپری میکند. بر اساس اطلاعات دریافتی هرانا، خانم جمال‌زائی در تاریخ ۳۱ خردادماه سال جاری جهت تحمل دوران محکومیت خود راهی زندان اراک شده است. این شهروند پیشتر توسط شعبه سوم دادگاه انقلاب اراک، از بابت اتهام تبلیغ علیه نظام به یک سال حبس محکوم شده بود. همچنین دادگاه وی را از بابت مجازات‌های تکمیلی، به منع خروج از کشور، انفصال از خدمات دولتی و عمومی و منع عضویت در احزاب و گروه‌های سیاسی و اجتماعی، به مدت دو سال محکوم کرد.

یک منبع مطلع ضمن تایید این خبر به هرانا گفت: پرستو که در اعتراضات دی‌ماه در تهران حضور داشته، در تاریخ ۲۴ دی هنگام بازگشت به اراک و در حالی که با تاکسی در مسیر بود، در حدود ۲۰ کیلومتری اراک توسط نیروهای اطلاعات سپاه متوقف و با اعمال خشونت بازداشت شد. وی سپس به بازداشتگاه اطلاعات سپاه اراک منتقل و چند روز در آنجا نگهداری شد و پس از آن به زندان اراک انتقال یافت. او در نهایت اواخر بهمن ماه با تودیع وثیقه آزاد شد.

این منبع مطلع افزود: خانم جمال‌زائی پس از بازداشت دچار حملات عصبی شده و تحت نظر پزشک قرار گرفته بود. او در حال حاضر به دلیل تکرار حملات عصبی، توان تحمل شرایط حبس را ندارد؛ موضوعی که موجب نگرانی خانواده و نزدیکانش نسبت به وضعیت جسمی او شده است.

در پاییز سال گذشته، خانم جمال‌زائی توسط شعبه ۱۰۸ دادگاه کیفری دو شهرستان اراک به ریاست قاضی مهدی عبدالملکی، از بابت اتهامات “نشر اکاذیب و انتشار تصاویر مبتذل در فضای مجازی” به پرداخت ۷۰ میلیون تومان جزای نقدی محکوم شد و حکم صادره به مدت دو سال به حالت تعلیق درآمده بود. همچنین وی در بخش دیگری از پرونده اش توسط شعبه یک دادگاه انقلاب اراک از بابت اتهام تبلیغ علیه نظام به یک سال حبس محکوم شد که این حکم نیز به حالت تعلیق درآمده بود.

پرستو جمال‌زائی، ۳۳ ساله و ساکن اراک است.

بازنشستگان و فعالان صنفی خوزستان؛ صدور احکام حبس تعلیقی و ممنوع‌الخروجی

۶ تیر ۱۴۰۵-کانون حقوق بشر ایران

کانون حقوق بشر ایران، شنبه ۶ تیرماه ۱۴۰۵ – شعبه سوم دادگاه انقلاب اهواز پنج تن از فعالان صنفی فرهنگی و کارگری را به سه سال حبس تعلیقی و دو سال ممنوع‌الخروجی از کشور محکوم کرده است. این احکام در شرایطی صادر شده که تشکل‌های صنفی معتقدند مطالبه حقوق قانونی معلمان، کارگران و بازنشستگان به جای رسیدگی، با برخوردهای امنیتی و قضایی مواجه می‌شود. هم‌زمان کانون صنفی معلمان خوزستان نیز با انتشار بیانیه‌ای، موج جدید احکام و فشارها علیه فعالان صنفی را محکوم کرده و آن را مغایر با حقوق شهروندی و آزادی فعالیت‌های صنفی دانسته است.

چرا فعالان صنفی فرهنگی و کارگری به حبس تعلیقی محکوم شدند؟

بر اساس گزارش‌های منتشرشده، شعبه سوم دادگاه انقلاب اهواز احمدرضا نوچیان، محمدزمان کامروا، منیژه افشاری، مریم زلکی‌نژاد و کوثر ممبینی را به سه سال حبس تعلیقی و دو سال ممنوع‌الخروجی محکوم کرده است. این افراد از فعالان صنفی فرهنگی و کارگری استان خوزستان به شمار می‌روند که طی سال‌های اخیر در پیگیری مطالبات صنفی و حقوق شغلی نقش داشته‌اند.

فعالان صنفی معتقدند این احکام در ادامه روند برخورد با افرادی صادر می‌شود که خواسته‌های خود را از مسیرهای مسالمت‌آمیز و قانونی دنبال کرده‌اند. به باور آنان، طرح مطالبات مرتبط با حقوق معلمان، کارگران و بازنشستگان نباید با برخوردهای امنیتی و تشکیل پرونده‌های قضایی پاسخ داده شود.

چرا بازنشستگان و معلمان خواهان پیگیری مطالبات صنفی هستند؟

بخش مهمی از اعتراضات صنفی در سال‌های اخیر به مشکلات معیشتی، وضعیت بازنشستگان، حقوق فرهنگیان، کیفیت آموزش و اجرای قوانین حمایتی مربوط بوده است. بازنشستگان فرهنگی بارها خواستار اجرای کامل قوانین مربوط به همسان‌سازی حقوق، بهبود وضعیت معیشتی و رسیدگی به مطالبات انباشته خود شده‌اند.

فعالان صنفی تأکید می‌کنند که این مطالبات ماهیتی صنفی و اجتماعی دارد و در چارچوب حق قانونی شهروندان برای پیگیری خواسته‌های مدنی مطرح می‌شود. با این حال، در بسیاری از موارد، این فعالیت‌ها با احضار، بازداشت، تشکیل پرونده و صدور احکام قضایی همراه شده است.

کانون صنفی معلمان خوزستان چه واکنشی به این احکام نشان داد؟

کانون صنفی معلمان خوزستان در بیانیه‌ای با محکوم کردن احکام صادرشده، اعلام کرد که جرم‌انگاری عدالت‌خواهی و مطالبه حقوق صنفی، نه‌تنها کمکی به حل مشکلات آموزش و پرورش نمی‌کند، بلکه موجب تعمیق شکاف میان جامعه و نهادهای تصمیم‌گیر خواهد شد.

این تشکل صنفی همچنین به پرونده‌های دیگر فعالان معلم از جمله کوکب بداغی پگاه، فروغ خسروی و سیامک صادقی چهرازی اشاره کرده و ادامه روند برخوردهای قضایی با معلمان را نگران‌کننده توصیف کرده است. در این بیانیه تأکید شده است که دفاع از آموزش باکیفیت، عدالت آموزشی و حقوق معلمان، فعالیتی مدنی و قانونی است و نباید با برخوردهای امنیتی مواجه شود.

چرا برخورد امنیتی با مطالبات صنفی مورد انتقاد قرار گرفته است؟

فعالان مدنی و صنفی معتقدند پیگیری مطالبات از طریق تشکل‌های صنفی، تجمعات مسالمت‌آمیز و بیانیه‌های قانونی، بخشی از حقوق شهروندی محسوب می‌شود. با این حال، گزارش‌های سال‌های اخیر نشان می‌دهد که در موارد متعددی، اعتراض‌های صنفی معلمان، کارگران و بازنشستگان با احضار، بازداشت، صدور احکام حبس یا سایر محدودیت‌های قضایی همراه بوده است.

به باور منتقدان، تداوم این رویکرد نه‌تنها به کاهش مطالبات اجتماعی منجر نشده، بلکه موجب افزایش نگرانی‌ها نسبت به محدود شدن فعالیت‌های مدنی و صنفی شده است.

پرنیان هاشم‌پور، از بازداشت‌شدگان اعتراضات دی‌ماه به دو سال زندان محکوم شد

۶ تیر ۱۴۰۵-ایران وایر

پرنیان (فاطمه) هاشم‌پور، از بازداشت‌شدگان اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴، در دادگاه تجدیدنظر به دو سال حبس محکوم شد.

پایگاه خبری امتداد، روز شنبه ۶ تیر ۱۴۰۵، با اعلام این خبر نوشت خانم هاشم‌پور روز نهم دی‌ماه سال گذشته در میدان انقلاب تهران بازداشت شد و پرونده وی اکنون با صدور حکم به پایان رسیده است. به نوشته امتداد، حکم اولیه این شهروند پنج سال حبس بود، اما پس از اعتراض به رای، این مجازات به دو سال کاهش یافت.

پرنیان هاشم‌پور دارای مدرک کارشناسی ارشد باستان‌شناسی است و پیش از این نیز در سال ۱۴۰۱ بازداشت و حدود دو ماه را در زندان گذرانده بود.

به نوشته امتداد، خانواده پرنیان هاشم‌پور نسبت به وضعیت نگهداری او در بند زنان زندان اوین و همچنین روند پرونده وی ابراز نگرانی کرده‌اند.

اهواز؛ پنج فعال صنفی، کارگری و فرهنگی به حبس تعلیقی و ممنوع‌الخروجی محکوم شدند

۵ تیر ۱۴۰۵-هه نگاو

دستگاه قضایی جمهوری اسلامی ایران در ادامه سیاست سرکوب مطالبات صنفی و پرونده‌سازی برای فعالان مدنی، ۵ تن از فعالان صنفی، فرهنگی و کارگری ساکن اهواز را مجموعاً به ۱۵ سال حبس تعلیقی و هر کدام دو سال ممنوعیت خروج از کشور محکوم کرد.

بر اساس گزارش رسیده به سازمان حقوق بشری هه‌نگاو، این احکام اخیراً توسط شعبه سوم دادگاه انقلاب اهواز صادر و به این فعالان ابلاغ شده است. بر طبق حکم صادره، هر یک از محمدزمان کامروا، منیژه افشاری، مریم زلکی‌نژاد، کوثر ممبینی و احمدرضا نوچیان هر کدام به ۳ سال حبس تعلیقی و همچنین ۲ سال ممنوعیت خروج از کشور به عنوان مجازات تکمیلی محکوم شده‌اند.

کانون شورای هماهنگی‌ تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران ضمن انتشار این خبر، اشاره‌ای به اتهامات مطروحه علیه این فعالین نکرده است.

پرنیان هاشم پور در دادگاه تجدیدنظر به حبس محکوم شد

۶ تیر ۱۴۰۵-هرانا

خبرگزاری هرانا – محکومیت پنج سال حبس پرنیان (فاطمه) هاشم پور، از بازداشت‌شدگان اعتراضات ۱۴۰۴، در مرحله تجدیدنظر به دو سال حبس کاهش یافته است. او اکنون دوران محکومیت خود را در زندان اوین سپری می‌کند.

به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، پرنیان (فاطمه) هاشم پور، در دادگاه تجدیدنظر به حبس محکوم شد. بر اساس اطلاعات دریافتی هرانا، خانم هاشم پور توسط دادگاه تجدیدنظر از بابت اتهام اجتماع و تبانی به دو سال حبس محکوم شده است.

وی در مرحله بدوی توسط دستگاه قضایی در خصوص این اتهام به پنج سال حبس محکوم شده بود.

بررسی‌های هرانا در خصوص جزئیات پرونده فعلی از جمله مراجع صادرکننده حکم همچنان ادامه دارد.

این شهروند در رابطه با اعتراضات سراسری ۱۴۰۴ بازداشت شد و پس از چند روز حبس در سلول انفرادی، مورخ ۱۰ دی ماه سال همان سال به بند زنان زندان اوین منتقل شد.

پرنیان(فاطمه) هاشم پور، فوق لیسانس رشته باستان شناسی، در سال ۱۴۰۱ نیز بازداشت شده و مدتی در زندان قرچک ورامین محبوس بود. وی نهایتاً در آن پرونده مشمول عفو و آزاد شد.

لازم به ذکر است تجمعات و اعتصابات کسبه و بازاریان از روز یکشنبه ۷ دی‌ماه در تهران آغاز شد و به‌سرعت به سایر اقشار از جمله دانشجویان و شهروندان گسترش یافت و به یکی از گسترده‌ترین اعتراضات سال‌های اخیر تبدیل شد. در پی سرکوب این اعتراضات، هزاران نفر کشته یا مجروح و ده‌ها هزار نفر بازداشت یا احضار شدند. برای اطلاعات بیشتر می‌توان به گزارش جامع هرانا با عنوان «زمستان سرخ» مراجعه کرد.

اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴؛ گزارشی از آخرین وضعیت پرستو جمال‌زائی در زندان اراک

۶ تیر ۱۴۰۵-هرانا

خبرگزاری هرانا – پرستو جمال‌زائی از بازداشت شدگان اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴، دوران محکومیت خود را در زندان اراک سپری میکند. وی در اواخر خردادماه سال جاری، جهت تحمل محکومیت یک سال حبس خود، راهی این زندان شد.

به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، پرستو جمال‌زائی از بازداشت شدگان اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴، دوران محکومیت خود را در زندان اراک سپری میکند. بر اساس اطلاعات دریافتی هرانا، خانم جمال‌زائی در تاریخ ۳۱ خردادماه سال جاری جهت تحمل دوران محکومیت خود راهی زندان اراک شده است. این شهروند پیشتر توسط شعبه سوم دادگاه انقلاب اراک، از بابت اتهام تبلیغ علیه نظام به یک سال حبس محکوم شده بود. همچنین دادگاه وی را از بابت مجازات‌های تکمیلی، به منع خروج از کشور، انفصال از خدمات دولتی و عمومی و منع عضویت در احزاب و گروه‌های سیاسی و اجتماعی، به مدت دو سال محکوم کرد.

یک منبع مطلع ضمن تایید این خبر به هرانا گفت: پرستو که در اعتراضات دی‌ماه در تهران حضور داشته، در تاریخ ۲۴ دی هنگام بازگشت به اراک و در حالی که با تاکسی در مسیر بود، در حدود ۲۰ کیلومتری اراک توسط نیروهای اطلاعات سپاه متوقف و با اعمال خشونت بازداشت شد. وی سپس به بازداشتگاه اطلاعات سپاه اراک منتقل و چند روز در آنجا نگهداری شد و پس از آن به زندان اراک انتقال یافت. او در نهایت اواخر بهمن ماه با تودیع وثیقه آزاد شد.

این منبع مطلع افزود: خانم جمال‌زائی پس از بازداشت دچار حملات عصبی شده و تحت نظر پزشک قرار گرفته بود. او در حال حاضر به دلیل تکرار حملات عصبی، توان تحمل شرایط حبس را ندارد؛ موضوعی که موجب نگرانی خانواده و نزدیکانش نسبت به وضعیت جسمی او شده است.

در پاییز سال گذشته، خانم جمال‌زائی توسط شعبه ۱۰۸ دادگاه کیفری دو شهرستان اراک به ریاست قاضی مهدی عبدالملکی، از بابت اتهامات “نشر اکاذیب و انتشار تصاویر مبتذل در فضای مجازی” به پرداخت ۷۰ میلیون تومان جزای نقدی محکوم شد و حکم صادره به مدت دو سال به حالت تعلیق درآمده بود. همچنین وی در بخش دیگری از پرونده اش توسط شعبه یک دادگاه انقلاب اراک از بابت اتهام تبلیغ علیه نظام به یک سال حبس محکوم شد که این حکم نیز به حالت تعلیق درآمده بود.

پرستو جمال‌زائی، ۳۳ ساله و ساکن اراک است.

بازنشستگان و فعالان صنفی خوزستان؛ صدور احکام حبس تعلیقی و ممنوع‌الخروجی

۶ تیر ۱۴۰۵-کانون حقوق بشر ایران

کانون حقوق بشر ایران، شنبه ۶ تیرماه ۱۴۰۵ – شعبه سوم دادگاه انقلاب اهواز پنج تن از فعالان صنفی فرهنگی و کارگری را به سه سال حبس تعلیقی و دو سال ممنوع‌الخروجی از کشور محکوم کرده است. این احکام در شرایطی صادر شده که تشکل‌های صنفی معتقدند مطالبه حقوق قانونی معلمان، کارگران و بازنشستگان به جای رسیدگی، با برخوردهای امنیتی و قضایی مواجه می‌شود. هم‌زمان کانون صنفی معلمان خوزستان نیز با انتشار بیانیه‌ای، موج جدید احکام و فشارها علیه فعالان صنفی را محکوم کرده و آن را مغایر با حقوق شهروندی و آزادی فعالیت‌های صنفی دانسته است.

چرا فعالان صنفی فرهنگی و کارگری به حبس تعلیقی محکوم شدند؟

بر اساس گزارش‌های منتشرشده، شعبه سوم دادگاه انقلاب اهواز احمدرضا نوچیان، محمدزمان کامروا، منیژه افشاری، مریم زلکی‌نژاد و کوثر ممبینی را به سه سال حبس تعلیقی و دو سال ممنوع‌الخروجی محکوم کرده است. این افراد از فعالان صنفی فرهنگی و کارگری استان خوزستان به شمار می‌روند که طی سال‌های اخیر در پیگیری مطالبات صنفی و حقوق شغلی نقش داشته‌اند.

فعالان صنفی معتقدند این احکام در ادامه روند برخورد با افرادی صادر می‌شود که خواسته‌های خود را از مسیرهای مسالمت‌آمیز و قانونی دنبال کرده‌اند. به باور آنان، طرح مطالبات مرتبط با حقوق معلمان، کارگران و بازنشستگان نباید با برخوردهای امنیتی و تشکیل پرونده‌های قضایی پاسخ داده شود.

چرا بازنشستگان و معلمان خواهان پیگیری مطالبات صنفی هستند؟

بخش مهمی از اعتراضات صنفی در سال‌های اخیر به مشکلات معیشتی، وضعیت بازنشستگان، حقوق فرهنگیان، کیفیت آموزش و اجرای قوانین حمایتی مربوط بوده است. بازنشستگان فرهنگی بارها خواستار اجرای کامل قوانین مربوط به همسان‌سازی حقوق، بهبود وضعیت معیشتی و رسیدگی به مطالبات انباشته خود شده‌اند.

فعالان صنفی تأکید می‌کنند که این مطالبات ماهیتی صنفی و اجتماعی دارد و در چارچوب حق قانونی شهروندان برای پیگیری خواسته‌های مدنی مطرح می‌شود. با این حال، در بسیاری از موارد، این فعالیت‌ها با احضار، بازداشت، تشکیل پرونده و صدور احکام قضایی همراه شده است.

کانون صنفی معلمان خوزستان چه واکنشی به این احکام نشان داد؟

کانون صنفی معلمان خوزستان در بیانیه‌ای با محکوم کردن احکام صادرشده، اعلام کرد که جرم‌انگاری عدالت‌خواهی و مطالبه حقوق صنفی، نه‌تنها کمکی به حل مشکلات آموزش و پرورش نمی‌کند، بلکه موجب تعمیق شکاف میان جامعه و نهادهای تصمیم‌گیر خواهد شد.

این تشکل صنفی همچنین به پرونده‌های دیگر فعالان معلم از جمله کوکب بداغی پگاه، فروغ خسروی و سیامک صادقی چهرازی اشاره کرده و ادامه روند برخوردهای قضایی با معلمان را نگران‌کننده توصیف کرده است. در این بیانیه تأکید شده است که دفاع از آموزش باکیفیت، عدالت آموزشی و حقوق معلمان، فعالیتی مدنی و قانونی است و نباید با برخوردهای امنیتی مواجه شود.

چرا برخورد امنیتی با مطالبات صنفی مورد انتقاد قرار گرفته است؟

فعالان مدنی و صنفی معتقدند پیگیری مطالبات از طریق تشکل‌های صنفی، تجمعات مسالمت‌آمیز و بیانیه‌های قانونی، بخشی از حقوق شهروندی محسوب می‌شود. با این حال، گزارش‌های سال‌های اخیر نشان می‌دهد که در موارد متعددی، اعتراض‌های صنفی معلمان، کارگران و بازنشستگان با احضار، بازداشت، صدور احکام حبس یا سایر محدودیت‌های قضایی همراه بوده است.

به باور منتقدان، تداوم این رویکرد نه‌تنها به کاهش مطالبات اجتماعی منجر نشده، بلکه موجب افزایش نگرانی‌ها نسبت به محدود شدن فعالیت‌های مدنی و صنفی شده است.

پرنیان هاشم‌پور، از بازداشت‌شدگان اعتراضات دی‌ماه به دو سال زندان محکوم شد

۶ تیر ۱۴۰۵-ایران وایر

پرنیان (فاطمه) هاشم‌پور، از بازداشت‌شدگان اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴، در دادگاه تجدیدنظر به دو سال حبس محکوم شد.

پایگاه خبری امتداد، روز شنبه ۶ تیر ۱۴۰۵، با اعلام این خبر نوشت خانم هاشم‌پور روز نهم دی‌ماه سال گذشته در میدان انقلاب تهران بازداشت شد و پرونده وی اکنون با صدور حکم به پایان رسیده است. به نوشته امتداد، حکم اولیه این شهروند پنج سال حبس بود، اما پس از اعتراض به رای، این مجازات به دو سال کاهش یافت.

پرنیان هاشم‌پور دارای مدرک کارشناسی ارشد باستان‌شناسی است و پیش از این نیز در سال ۱۴۰۱ بازداشت و حدود دو ماه را در زندان گذرانده بود.

به نوشته امتداد، خانواده پرنیان هاشم‌پور نسبت به وضعیت نگهداری او در بند زنان زندان اوین و همچنین روند پرونده وی ابراز نگرانی کرده‌اند.

برنامه شماره ۷۱۷ رادیو هفتگی بشریت کانون دفاع از حقوق بشر در ایران

 

https://radio.bashariyat.org/?p=8195

 

 

 

گزارش صوتی و تصویری جلسه دریچه‌ای روبه آگاهی کاری از کمیته

https://seda-tasvir.bashariyat.org/?p=17453

 

 

 

فائزه صالح‌آبادی به حبس محکوم شد

۴ تیر ۱۴۰۵-هرانا

خبرگزاری هرانا – فائزه صالح‌آبادی، شهروند محبوس در زندان وکیل‌آباد مشهد، توسط دادگاه انقلاب این شهر به یک سال و سه ماه حبس محکوم شده است.

به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، فائزه صالح‌آبادی به حبس محکوم شد. براساس اطلاعات دریافتی هرانا، این شهروند توسط شعبه دو دادگاه انقلاب مشهد از بابت اتهام «توهین به رهبری» به یک سال و سه ماه حبس محکوم شده است.

همچنین دادگاه مذکور خانم صالح‌آبادی را از اتهامات «توهین به مقدسات اسلام» و «تبلیغ علیه نظام» تبرئه کرده است.

هرانا پیشتر گزارش داده بود که برای آزادی خانم صالح‌آبادی وثیقه چهار میلیارد تومانی تعیین شده است که خانواده وی تاکنون موفق به تامین این وثیقه نشده‌اند.

در مرحله بازپرسی، جلسه اخذ دفاعیات فائزه صالح‌آبادی در تاریخ ۱۸ فروردین‌ماه سال جاری برگزار شد و پرونده او در تاریخ ۴ خردادماه با صدور کیفرخواست به دادگاه انقلاب ارسال شد. این پرونده به دلیل انتشار یک استوری در اینستاگرام علیه او گشوده شده است.

خانم صالح‌آبادی در تاریخ ۲۰ بهمن‌ماه ۱۴۰۴ توسط نیروهای امنیتی در منزل شخصی خود بازداشت شد. وی ابتدا به پاسگاه مصلی بانوان منتقل و پس از آن به دادگاه انقلاب و سپس زندان وکیل‌آباد مشهد منتقل شد.

هرانا پیشتر در گزارشی که در تاریخ ۲۲ اردیبهشت‌ماه سال جاری منتشر شد، به وضعیت ۳۰ زن بازداشت‌شده در جریان اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴ و تحولات امنیتی همزمان با جنگ که در زندان وکیل‌آباد مشهد نگهداری می‌شدند، پرداخته بود. در آن گزارش به وضعیت خانم صالح‌آبادی نیز اشاره شده بود.

سیما سپتو و ناهید فلاحتی، شهروندان بهائی بازداشت شدند

۴ تیر ۱۴۰۵-هرانا

خبرگزاری هرانا – سیما سپتو و ناهید فلاحتی، شهروندان بهائی ساکن شیراز روز سه‌شنبه ۲ تیرماه، توسط نیروهای امنیتی در منازل خود بازداشت و به مکان نامعلومی شدند.

به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، سیما سپتو و ناهید فلاحتی بازداشت شدند.

براساس اطلاعات دریافتی هرانا، روز سه‌شنبه ۲ تیرماه، نیروهای امنیتی با مراجعه به منازل این دو شهروند بهایی، آنها را بازداشت کردند، با این‌حال همچنان نهاد بازداشت کننده آنها مشخص نیست.

تاکنون از دلایل بازداشت و محل نگهداری این شهروندان نیز اطلاعی حاصل نشده است. در دهه گذشته، جامعه بهائیان در ایران بیش از هر اقلیت مذهبی دیگری هدف برخوردهای امنیتی و قضایی قرار گرفته است. بررسی گزارشات سالانه مرکز آمار، نشر و آثار مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، نشان می‌دهد که طی سه سال اخیر، به‌ طور میانگین ۷۲٪ از گزارش‌های مربوط به اقلیت‌های مذهبی، به نقض حقوق شهروندی بهائیان اختصاص داشته است.

گزارش هه‌نگاو از خطر اجرای حکم اعدام پنج زندانی سیاسی گیلک در زندان‌های ایران

۴ تیر ۱۴۰۵-هرانا

ادامه موج جدید اعدام‌ها در ایران به نگرانی‌ها در خصوص خطر اجرای حکم اعدام پنج زندانی سیاسی گیلک به‌نامهای منوچهر فلاح، پیمان فرح‌آور، یعقوب درخشان، زهرا شهباز طبری و کریم خجسته که بابت اتهامات سیاسی و امنیتی بدون ارائه مستندات شفاف و در روندی ناعادلانه توسط دستگاه قضایی جمهوری اسلامی ایران به اعدام محکوم شده‌اند، انجامیده است.

بر اساس تحقیقات سازمان حقوق بشری هه‌نگاو، نگرانی‌ها در خصوص خطر اجرای حکم اعدام منوچهر فلاح، پیمان فرح‌آور، یعقوب درخشان، زهرا شهباز طبری و کریم خجسته، پنج زندانی سیاسی گیلک محبوس در زندان لاکان رشت افزایش یافته است.

این پنج زندانی اکنون در زندان لاکان رشت نگەداری و پیشتر توسط دادگاه انقلاب این شهر به اعدام محکوم شده‌اند.

منوچهر فلاح

زندانی سیاسی اهل رشت و محبوس در زندان لاکان این شهر، بهمن‌ماه سال گذشته توسط شعبه دوم دادگاه انقلاب رشت به ریاست قاضی “احمد درویش‌گفتار” بابت اتهام “محاربه” از طریق اقدام علیه امنیت ملی به اعدام محکوم شد.

وی مردادماه سال گذشته در اعتراض به بلاتکلیفی خود و گشودن پرونده‌ای جدید در زندان لاکان رشت به مدت ۲۸ روز دست به اعتصاب غذا زده بود که این اعتصاب به درخواست هم‌بندی‌هایش و زندانیان سیاسی سابق پایان یافت.

منوچهر فلاح آذرماه ۱۴۰۳ نیز در پرونده‌ای دیگر توسط شعبه سوم دادگاه انقلاب رشت به ریاست قاضی “مهدی راسخی” بابت اتهام “توهین به خامنه‌ای” به یک سال و سه ماه و یک روز حبس و بابت اتهام “تبلیغ علیه نظام” به هفت ماه و شانزده روز حبس محکوم شده بود. دوران محکومیت او در خصوص این پرونده اردیبهشت‌ماه سال گذشته اتمام یافت.

این شهروند تیرماه ۱۴۰۳ توسط نیروهای حکومتی در فرودگاه رشت بازداشت شد و چندی بعد به بند میثاق زندان لاکان منتقل شد.

پیمان فرح‌آور

شاعر ۳۷ ساله اهل رشت با تخلص شیدا و زندانی سیاسی محبوس در زندان لاکان رشت، توسط شعبه اول دادگاه انقلاب این شهر به ریاست قاضی “احمد درویش گفتار” بابت اتهامات “بغی” و “محاربه” به اعدام و بابت اتهام “تبلیغ علیه نظام” به سه ماه زندان محکوم شد و این حکم توسط دیوان عالی عیناً تأیید شد.

پیمان فرح‌آور در دوران بازداشت خود از حق ملاقات با خانواده و دسترسی به وکیل محروم و طی دو ماه در بازداشتگاه تحت شدیدترین شکنجه‌ها قرار گرفته بود.

نشست رسیدگی به اتهامات پیمان فرح‌آور روز پنجشنبه ۱۱ اردیبهشت‌ماه ١٤٠٤، در شعبه یکم دادگاه انقلاب رشت برگزار شده بود و مصادیق اتهامات او فعالیت‌های اعتراضی این شاعر نسبت به عملکرد نهادها و افراد حکومتی در تخریب زیستگاه و طبیعت گیلان مطرح شد.

پیمان فرح‌آور در شهریورماه ١٤٠٣، توسط نیروهای اطلاعات سپاه در رشت با توسل به خشونت شدید و بکارگیری ضرب‌وشتم بازداشت و پس از دو ماه شکنجه و بازجویی به زندان لاکان رشت منتقل شد.

این شاعر با اشعار و نوشته‌های انتقادی خود نسبت به تخریب محیط زیست، ویلاسازی و سیاست فقیرسازی کشاورزان گیلان و ناچارکردن آنها به فروش زمین‌های خود به افراد غیربومی موضع گرفته و همین فعالیتها از دلایل بازداشت و نسبت دادن اتهامات سنگین به وی بوده است

کریم خجسته

شهروند ۶۲ ساله اهل شهرستان خمام از توابع استان گیلان، زندانی سیاسی محبوس در زندان لاکان رشت و از زندانیان سیاسی دهه شصت، توسط دادگاه انقلاب رشت بدون ارائه مستندات شفاف به‌عنوان مصادیق اتهام وارده، بابت اتهام “بغی” به اعدام محکوم شد و حکم مذکور روز شنبه ۱۵ آذرماه ۱۴۰۴ به وی ابلاغ شد.

کریم خجسته، روز پنجشنبە ٢٣ اسفندماه ١٤٠٣ (١٣ مارس ٢٠٢٥)، توسط نیروهای ادارە اطلاعات در محل کار خود، بدون ارائە هر گونە حکم قضایی بازداشت شده و به زندان لاکان رشت منتقل شده بود.

او پیشتر، روز شنبە ٣٠ تیر ١٤٠٣ نیز بە اتهام “تبلیغ علیە نظام” بازداشت و پس از تحمل چهار ماه و نیم حبس، در نهم آذر همان سال با تودیع وثیقه ۵۰۰ میلیون تومانی آزاد شده بود.

زهرا شهباز طبری

مهندس برق، فعال مدنی و زندانی سیاسی ۶۸ ساله و اهل رشت، ۷ خردادماه سال جاری توسط شعبه اول دادگاه انقلاب رشت به ریاست قاضی “احمد درویش‌گفتار” بابت اتهام “بغی” از طریق اتهام واهی عضویت در سازمان مجاهدین خلق به اعدام محکوم شد.

حکم اعدام او که مهرماه سال گذشته توسط همین شعبه صادر شده بود، ۷ بهمن‌ماه در دیوان عالی نقض و جهت رسیدگی مجدد به شعبه صادرکننده ارجاع داده شد و بدون توجه به نقض حکم، مجدداً به سلب حیات محکوم شد.

پرونده امنیتی این زندانی سیاسی بر پایه مدارکی کاملاً محدود، ساختگی و بی‌اعتبار استوار است؛ از جمله کشف یک تکه پارچه که روی آن شعار “زن، مقاومت، آزادی” نوشته شده و یک پیام صوتی منتشر نشده و هیچ‌گونه مدرک یا مستندی دال بر ارتباط تشکیلاتی، ساختاری یا نظامی او با هیچ گروهی وجود ندارد.

زهرا شهباز طبری مهندس برق، عضو سازمان نظام مهندسی ایران و فارغ‌التحصیل مقطع کارشناسی ارشد در رشته انرژی پایدار از دانشگاه بوروس سوئد است.

او در تاریخ ۲۷ فروردین ۱۴۰۴ در پی هجوم نیروهای امنیتی به منزل شخصی‌ خود بازداشت و پس از تفتیش خانه و ضبط لوازم الکترونیکی، به زندان لاکان رشت منتقل شد.

این شهروند پیش از این نیز سابقه بازداشت سه ماهه به دلیل انتشار مطالب اعتراضی مسالمت‌آمیز در شبکه‌های اجتماعی و آزادی با پابند الکترونیکی را داشته است.

برنامه شماره ۷۱۷ رادیو هفتگی بشریت کانون دفاع از حقوق بشر در ایران

 

https://radio.bashariyat.org/?p=8195

 

 

 

گزارش صوتی و تصویری جلسه دریچه‌ای روبه آگاهی کاری از کمیته

https://seda-tasvir.bashariyat.org/?p=17453

 

 

 

فائزه صالح‌آبادی به حبس محکوم شد

۴ تیر ۱۴۰۵-هرانا

خبرگزاری هرانا – فائزه صالح‌آبادی، شهروند محبوس در زندان وکیل‌آباد مشهد، توسط دادگاه انقلاب این شهر به یک سال و سه ماه حبس محکوم شده است.

به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، فائزه صالح‌آبادی به حبس محکوم شد. براساس اطلاعات دریافتی هرانا، این شهروند توسط شعبه دو دادگاه انقلاب مشهد از بابت اتهام «توهین به رهبری» به یک سال و سه ماه حبس محکوم شده است.

همچنین دادگاه مذکور خانم صالح‌آبادی را از اتهامات «توهین به مقدسات اسلام» و «تبلیغ علیه نظام» تبرئه کرده است.

هرانا پیشتر گزارش داده بود که برای آزادی خانم صالح‌آبادی وثیقه چهار میلیارد تومانی تعیین شده است که خانواده وی تاکنون موفق به تامین این وثیقه نشده‌اند.

در مرحله بازپرسی، جلسه اخذ دفاعیات فائزه صالح‌آبادی در تاریخ ۱۸ فروردین‌ماه سال جاری برگزار شد و پرونده او در تاریخ ۴ خردادماه با صدور کیفرخواست به دادگاه انقلاب ارسال شد. این پرونده به دلیل انتشار یک استوری در اینستاگرام علیه او گشوده شده است.

خانم صالح‌آبادی در تاریخ ۲۰ بهمن‌ماه ۱۴۰۴ توسط نیروهای امنیتی در منزل شخصی خود بازداشت شد. وی ابتدا به پاسگاه مصلی بانوان منتقل و پس از آن به دادگاه انقلاب و سپس زندان وکیل‌آباد مشهد منتقل شد.

هرانا پیشتر در گزارشی که در تاریخ ۲۲ اردیبهشت‌ماه سال جاری منتشر شد، به وضعیت ۳۰ زن بازداشت‌شده در جریان اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴ و تحولات امنیتی همزمان با جنگ که در زندان وکیل‌آباد مشهد نگهداری می‌شدند، پرداخته بود. در آن گزارش به وضعیت خانم صالح‌آبادی نیز اشاره شده بود.

سیما سپتو و ناهید فلاحتی، شهروندان بهائی بازداشت شدند

۴ تیر ۱۴۰۵-هرانا

خبرگزاری هرانا – سیما سپتو و ناهید فلاحتی، شهروندان بهائی ساکن شیراز روز سه‌شنبه ۲ تیرماه، توسط نیروهای امنیتی در منازل خود بازداشت و به مکان نامعلومی شدند.

به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، سیما سپتو و ناهید فلاحتی بازداشت شدند.

براساس اطلاعات دریافتی هرانا، روز سه‌شنبه ۲ تیرماه، نیروهای امنیتی با مراجعه به منازل این دو شهروند بهایی، آنها را بازداشت کردند، با این‌حال همچنان نهاد بازداشت کننده آنها مشخص نیست.

تاکنون از دلایل بازداشت و محل نگهداری این شهروندان نیز اطلاعی حاصل نشده است. در دهه گذشته، جامعه بهائیان در ایران بیش از هر اقلیت مذهبی دیگری هدف برخوردهای امنیتی و قضایی قرار گرفته است. بررسی گزارشات سالانه مرکز آمار، نشر و آثار مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، نشان می‌دهد که طی سه سال اخیر، به‌ طور میانگین ۷۲٪ از گزارش‌های مربوط به اقلیت‌های مذهبی، به نقض حقوق شهروندی بهائیان اختصاص داشته است.

گزارش هه‌نگاو از خطر اجرای حکم اعدام پنج زندانی سیاسی گیلک در زندان‌های ایران

۴ تیر ۱۴۰۵-هرانا

ادامه موج جدید اعدام‌ها در ایران به نگرانی‌ها در خصوص خطر اجرای حکم اعدام پنج زندانی سیاسی گیلک به‌نامهای منوچهر فلاح، پیمان فرح‌آور، یعقوب درخشان، زهرا شهباز طبری و کریم خجسته که بابت اتهامات سیاسی و امنیتی بدون ارائه مستندات شفاف و در روندی ناعادلانه توسط دستگاه قضایی جمهوری اسلامی ایران به اعدام محکوم شده‌اند، انجامیده است.

بر اساس تحقیقات سازمان حقوق بشری هه‌نگاو، نگرانی‌ها در خصوص خطر اجرای حکم اعدام منوچهر فلاح، پیمان فرح‌آور، یعقوب درخشان، زهرا شهباز طبری و کریم خجسته، پنج زندانی سیاسی گیلک محبوس در زندان لاکان رشت افزایش یافته است.

این پنج زندانی اکنون در زندان لاکان رشت نگەداری و پیشتر توسط دادگاه انقلاب این شهر به اعدام محکوم شده‌اند.

منوچهر فلاح

زندانی سیاسی اهل رشت و محبوس در زندان لاکان این شهر، بهمن‌ماه سال گذشته توسط شعبه دوم دادگاه انقلاب رشت به ریاست قاضی “احمد درویش‌گفتار” بابت اتهام “محاربه” از طریق اقدام علیه امنیت ملی به اعدام محکوم شد.

وی مردادماه سال گذشته در اعتراض به بلاتکلیفی خود و گشودن پرونده‌ای جدید در زندان لاکان رشت به مدت ۲۸ روز دست به اعتصاب غذا زده بود که این اعتصاب به درخواست هم‌بندی‌هایش و زندانیان سیاسی سابق پایان یافت.

منوچهر فلاح آذرماه ۱۴۰۳ نیز در پرونده‌ای دیگر توسط شعبه سوم دادگاه انقلاب رشت به ریاست قاضی “مهدی راسخی” بابت اتهام “توهین به خامنه‌ای” به یک سال و سه ماه و یک روز حبس و بابت اتهام “تبلیغ علیه نظام” به هفت ماه و شانزده روز حبس محکوم شده بود. دوران محکومیت او در خصوص این پرونده اردیبهشت‌ماه سال گذشته اتمام یافت.

این شهروند تیرماه ۱۴۰۳ توسط نیروهای حکومتی در فرودگاه رشت بازداشت شد و چندی بعد به بند میثاق زندان لاکان منتقل شد.

پیمان فرح‌آور

شاعر ۳۷ ساله اهل رشت با تخلص شیدا و زندانی سیاسی محبوس در زندان لاکان رشت، توسط شعبه اول دادگاه انقلاب این شهر به ریاست قاضی “احمد درویش گفتار” بابت اتهامات “بغی” و “محاربه” به اعدام و بابت اتهام “تبلیغ علیه نظام” به سه ماه زندان محکوم شد و این حکم توسط دیوان عالی عیناً تأیید شد.

پیمان فرح‌آور در دوران بازداشت خود از حق ملاقات با خانواده و دسترسی به وکیل محروم و طی دو ماه در بازداشتگاه تحت شدیدترین شکنجه‌ها قرار گرفته بود.

نشست رسیدگی به اتهامات پیمان فرح‌آور روز پنجشنبه ۱۱ اردیبهشت‌ماه ١٤٠٤، در شعبه یکم دادگاه انقلاب رشت برگزار شده بود و مصادیق اتهامات او فعالیت‌های اعتراضی این شاعر نسبت به عملکرد نهادها و افراد حکومتی در تخریب زیستگاه و طبیعت گیلان مطرح شد.

پیمان فرح‌آور در شهریورماه ١٤٠٣، توسط نیروهای اطلاعات سپاه در رشت با توسل به خشونت شدید و بکارگیری ضرب‌وشتم بازداشت و پس از دو ماه شکنجه و بازجویی به زندان لاکان رشت منتقل شد.

این شاعر با اشعار و نوشته‌های انتقادی خود نسبت به تخریب محیط زیست، ویلاسازی و سیاست فقیرسازی کشاورزان گیلان و ناچارکردن آنها به فروش زمین‌های خود به افراد غیربومی موضع گرفته و همین فعالیتها از دلایل بازداشت و نسبت دادن اتهامات سنگین به وی بوده است

کریم خجسته

شهروند ۶۲ ساله اهل شهرستان خمام از توابع استان گیلان، زندانی سیاسی محبوس در زندان لاکان رشت و از زندانیان سیاسی دهه شصت، توسط دادگاه انقلاب رشت بدون ارائه مستندات شفاف به‌عنوان مصادیق اتهام وارده، بابت اتهام “بغی” به اعدام محکوم شد و حکم مذکور روز شنبه ۱۵ آذرماه ۱۴۰۴ به وی ابلاغ شد.

کریم خجسته، روز پنجشنبە ٢٣ اسفندماه ١٤٠٣ (١٣ مارس ٢٠٢٥)، توسط نیروهای ادارە اطلاعات در محل کار خود، بدون ارائە هر گونە حکم قضایی بازداشت شده و به زندان لاکان رشت منتقل شده بود.

او پیشتر، روز شنبە ٣٠ تیر ١٤٠٣ نیز بە اتهام “تبلیغ علیە نظام” بازداشت و پس از تحمل چهار ماه و نیم حبس، در نهم آذر همان سال با تودیع وثیقه ۵۰۰ میلیون تومانی آزاد شده بود.

زهرا شهباز طبری

مهندس برق، فعال مدنی و زندانی سیاسی ۶۸ ساله و اهل رشت، ۷ خردادماه سال جاری توسط شعبه اول دادگاه انقلاب رشت به ریاست قاضی “احمد درویش‌گفتار” بابت اتهام “بغی” از طریق اتهام واهی عضویت در سازمان مجاهدین خلق به اعدام محکوم شد.

حکم اعدام او که مهرماه سال گذشته توسط همین شعبه صادر شده بود، ۷ بهمن‌ماه در دیوان عالی نقض و جهت رسیدگی مجدد به شعبه صادرکننده ارجاع داده شد و بدون توجه به نقض حکم، مجدداً به سلب حیات محکوم شد.

پرونده امنیتی این زندانی سیاسی بر پایه مدارکی کاملاً محدود، ساختگی و بی‌اعتبار استوار است؛ از جمله کشف یک تکه پارچه که روی آن شعار “زن، مقاومت، آزادی” نوشته شده و یک پیام صوتی منتشر نشده و هیچ‌گونه مدرک یا مستندی دال بر ارتباط تشکیلاتی، ساختاری یا نظامی او با هیچ گروهی وجود ندارد.

زهرا شهباز طبری مهندس برق، عضو سازمان نظام مهندسی ایران و فارغ‌التحصیل مقطع کارشناسی ارشد در رشته انرژی پایدار از دانشگاه بوروس سوئد است.

او در تاریخ ۲۷ فروردین ۱۴۰۴ در پی هجوم نیروهای امنیتی به منزل شخصی‌ خود بازداشت و پس از تفتیش خانه و ضبط لوازم الکترونیکی، به زندان لاکان رشت منتقل شد.

این شهروند پیش از این نیز سابقه بازداشت سه ماهه به دلیل انتشار مطالب اعتراضی مسالمت‌آمیز در شبکه‌های اجتماعی و آزادی با پابند الکترونیکی را داشته است.

کوکب بداغی پگاه، معلم اهل ایذه، به یک سال زندان محکوم شد

۱ تیر ۱۴۰۵-ایران وایر

کوکب بداغی پگاه، معلم اهل ایذه در خوزستان از سوی شعبه ۱۰۱ دادگاه کیفری اهواز به یک سال زندان محکوم شد.

شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران، روز دوشنبه اول تیر ۱۴۰۵ گزارش داد کوکب بداغی پگاه به اتهام «تبلیغ علیه نظام این حکم» را دریافت کرده و دادگاه برای او یک سال حبس تعزیری در نظر گرفته است.

این معلم بهمن ماه سال گذشته با ابلاغیه‌ای به اداره اطلاعات ایذه احضار شده بود. در همان زمان، نیروهای امنیتی به منزل وی رفته و وسایل شخصی‌‌اش را ضبط کرده بودند.

شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران افزوده پرونده دیگری نیز برای بداغی پگاه وجود داشت که آذرماه ۱۴۰۴ با حکم برائت از سوی شعبه ۲۰ دادگاه تجدیدنظر استان خوزستان بسته شد.

علاوه بر پرونده‌های قضایی، این فعال صنفی فرهنگیان، شهریورماه ۱۴۰۴ از سوی هیات تجدیدنظر تخلفات اداری آموزش و پرورش خوزستان نیز به سه ماه انفصال از خدمت محکوم شد.

تحت نظارت پابند الکترونیکی؛ سهیلا مطاعی از کانون اصلاح و تربیت سنندج آزاد شد

۲ تیر ۱۴۰۵-هرانا

خبرگزاری هرانا – سهیلا مطاعی، شهروند ساکن دهگلان که دوران محکومیت حبس خود را در کانون اصلاح و تربیت سنندج سپری می‌کرد، روز یکشنبه تحت نظارت پابند الکترونیکی آزاد شد.

به گزارش خبرگزاری هرانا به نقل از کردپا، سهیلا مطاعی آزاد شد.

بر اساس این گزارش، آزادی خانم مطاعی، روز یکشنبه ۳۱ خردادماه، تحت نظارت و از کانون اصلاح و تربیت سنندج صورت گرفته است. وی باقیمانده دوران محکومیت شش ماهه خود را خارج از زندان و تحت نظارت پابند الکترونیکی، با محدوده تردد تعیین‌شده سپری خواهد کرد.

روز شنبه ۲۳ خردادماه، این شهروند پس از احضار به شعبه ۱۰۲ اجرای احکام دادگاه انقلاب دهگلان، جهت تحمل دوران محکومیت حبس خود بازداشت و به کانون اصلاح و تربیت سنندج منتقل شده بود.

خانم مطاعی پیش‌تر توسط دادگاه کیفری دهگلان بابت اتهاماتی از جمله “تبلیغ علیه نظام و نشر در رسانه‌های خارج از ایران” به شش ماه حبس تعزیری و سه سال حبس تعلیقی محکوم شد. این پرونده در خصوص بازداشت وی پس از برگزاری مراسم روز جهانی زن در سنندج، علیه این شهروند تشکیل شده است.

وی در تاریخ ۲۰ اسفند ۱۴۰۳، در رابطه با برگزاری مراسم روز جهانی زن در سنندج بازداشت شد و چند روز بعد با تودیع وثیقه از بازداشتگاه‌ اداره اطلاعات این شهر آزاد شد.

سهیلا مطاعی، شهروند ساکن دهگلان، پیشتر نیز به واسطه فعالیت‌های خود سابقه بازداشت و برخوردهای قضایی را داشته است.

زندان وکیل‌آباد مشهد؛ فاطمه سپهری ۷ روز است که در اعتصاب به سر می‌برد

۲ تیر ۱۴۰۵-هرانا

خبرگزاری هرانا – فاطمه سپهری، زندانی سیاسی محبوس در زندان وکیل‌آباد مشهد، از روز چهارشنبه ۲۷ خرداد ماه در اعتراض به بی‌توجهی به مطالباتش دست به اعتصاب زده است. خانواده وی روز جاری، پس از ملاقات با این زندانی سیاسی، نسبت به وضعیت جسمانی او ابراز نگرانی کرده‌اند.

به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، فاطمه سپهری، زندانی سیاسی، در هفتمین روز از اعتصاب غذای خود بسر می‌برد. علی سپهری، برادر این زندانی سیاسی، در خصوص وضعیت وی اعلام کرد که خانم سپهری از روز چهارشنبه ۲۷ خردادماه، در اعتراض به آنچه توهین و آزار و اذیت توسط فریبا حاتم‌پور، مدیر داخلی بند زنان زندان وکیل‌آباد مشهد ذکر کرده، دست به اعتصاب غذا و دارو زده است. همچنین، در این مدت، تنها اقدام مسئولان زندان، انتقال روزانه خانم سپهری به بهداری و تزریق سرم قندی بوده است. خانواده وی در ملاقات امروز، وضعیت جسمانی فاطمه سپهری را نگران‌کننده توصیف کردند.

به گفته آقای سپهری، با وجود پیگیری‌های مکرر خانواده برای توقف اجرای حکم یا اعطای مرخصی درمانی، تاکنون هیچ‌یک از مسئولان پاسخگوی این وضعیت نبوده‌اند.

فاطمه سپهری در اسفندماه ۱۴۰۳، در یک پرونده مشترک با برادرش محمدحسین سپهری توسط شعبه پنج دادگاه انقلاب مشهد به حبس محکوم شد. خانم سپهری و برادرش هر کدام به سه سال و ۹ ماه حبس محکوم شدند. این پرونده به نامه‌ای مربوط است که این دو زندانی سیاسی در تاریخ ۶ دی‌ماه ۱۴۰۳ از زندان وکیل‌آباد مشهد منتشر کرده بودند.

در خردادماه ۱۴۰۳، فاطمه سپهری در پرونده‌ مشترکی دیگر با برادرانش محمدحسین و حسین سپهری، به ۱۸ سال و شش ماه حبس محکوم شد.

پیش از این، در بهمن ۱۴۰۱، دادگاه کیفری مشهد فاطمه سپهری را به اتهامات نشر اکاذیب و تشویش اذهان عمومی به یک سال حبس تعزیری و پرداخت ۲۰ میلیون تومان جزای نقدی محکوم کرده بود.

فاطمه سپهری در پرونده‌ای دیگر به اتهام همکاری با دول متخاصم به ۱۰ سال حبس محکوم شد. او بابت اجتماع و تبانی نیز به پنج سال زندان محکوم شد. از بابت توهین به رهبری دو سال و بابت تبلیغ علیه نظام یک سال حبس گرفت. این احکام در دادگاه تجدیدنظر تأیید شد. بر اساس ماده ۱۳۴ قانون مجازات اسلامی، ۱۰ سال از این احکام قابل اجراست.

خانم سپهری یکی از امضاکنندگان نامه درخواست استعفای آیت‌الله علی خامنه‌ای است. او به همین دلیل در مرحله بدوی توسط شعبه چهارم دادگاه انقلاب مشهد به پنج سال حبس تعزیری محکوم شد. این حکم در تجدیدنظر به سه سال و شش ماه کاهش یافت. سپس اوایل سال ۱۳۹۹ به مدت پنج سال و به صورت مشروط تعلیق از زندان آزاد شد.

گزارشی از آخرین وضعیت هانیه سربورزی با اتهام بغی در زندان وکیل‌آباد مشهد

۳ تیر ۱۴۰۵-هه نگاو

هانیه سربورزی، شهروند ساکن مشهد، از ۴۰ روز پیش در ارتباط با اعتراضات دی‌ماه بازداشت شده است و در زندان وکیل‌آباد مشهد به‌سر می‌برد. قابل ذکر است که این شهروند با اتهام «بغی» مواجه شده که به افزایش نگرانی‌ها در خصوص سرنوشت او انجامیده است.

بر اساس گزارش رسیده به سازمان حقوق بشری هه‌نگاو، جمعه ۲۵ اردیبهشت‌ماه ۱۴۰۵ (۱۵ می ۲۰۲۶)، هانیه سربورزی، ۳۰ ساله ساکن مشهد و مادر یک کودک خردسال، بازداشت و به بند شش زندان وکیل‌آباد مشهد منتقل شد.

هانیه سربورزی در ارتباط با اعتراضات دی‌ماه سال گذشته بازداشت و به بغی متهم شده است. انتساب این اتهام موجب افزایش نگرانی‌ها در خصوص سرنوشت این شهروند شده است.

این شهروند تاکنون از ابتدایی‌ترین حقوق خود شامل حق ملاقات با خانواده و تماس تلفنی محروم مانده است.

زن‌کشی ؛ قتل زن جوان مقابل محل کار توسط نامزد سابقش در شهرری

۳ تیر ۱۴۰۵-هه نگاو

یک زن جوان در شهرری از توابع استان تهران به دلیل تصمیم برای پایان دادن به یک رابطه عاطفی، توسط نامزد سابق خود به قتل رسید. متهم انگیزه این اقدام را «اختلافات شخصی و بدبینی» عنوان کرده است.

بر اساس گزارش رسیده به سازمان حقوق بشری هه‌نگاو  و با استناد به سایت حکومتی رکنا، طی روزهای گذشته یک زن جوان در مقابل یکی از فروشگاه‌های زنجیره‌ای در جنوب استان تهران (شهرری) توسط نامزد سابق خود با به کارگیری اسلحه به قتل رسیده است. در این گزارش اشاره‌ای به هویت افراد قاتل و مقتول نشده است.

در این گزارش آمده است که،  مقتول که زن جوانی شاغل در یک فروشگاه زنجیره‌ای بود، مدتی پیش به دلیل اختلافات شخصی تصمیم به جدایی و قطع رابطه با نامزدش گرفته بود. روز حادثه، نامزد سابق وی با انگیزه‌های مبتنی بر بدبینی و تحت عنوان «گفت‌وگو برای چند دقیقه»، به محل کار او مراجعه می‌کند. پس از خروج زن جوان از فروشگاه، مکالمه آن‌ها به مشاجره لفظی کشیده شده و متهم با سلاح گرم وی را به قتل می‌رساند.

 علی‌رغم انتقال فوری وی به مراکز درمانی ، این زن جوان به دلیل شدت جراحات وارده در بیمارستان جان خود را از دست داده است. متهم پس از ارتکاب جنایت توسط نیروهای انتظامی بازداشت شده و پرونده وی در دادسرای جنایی در دست بررسی است.

سازمان حقوق بشری هه‌نگاو، یادآور می‌شود که زن‌کشی بالاترین نقطه هرم زن‌بیزاری است. جمهوری اسلامی از طریق تقویت مردسالاری اجتماعی از طریق قوانین مردسالار و ضد زن، زنکشی و خشونت جنسیتی را تسهیل میکند.

فلورا صمدانی از زندان یزد آزاد شد؛ تداوم بی‌خبری از وضعیت احمد نعیمی

۳۱ خرداد ۱۴۰۵-هرانا

خبرگزاری هرانا – فلورا صمدانی، شهروند بهائی ساکن یزد، روز گذشته با تودیع وثیقه از زندان این شهر آزاد شد. با این حال، همسر وی، احمد نعیمی، همچنان در بازداشت به‌سر میبرد و خانواده او از محل نگهداری و وضعیت سلامتی‌اش بی‌اطلاع هستند.

به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، فلورا صمدانی، شهروند بهائی از زندان یزد آزاد شد.آزادی خانم صمدانی، روز شنبه ۳۰ خردادماه ۱۴۰۵، با قرار وثیقه میسر شده است. نگرانی‌ها در خصوص وضعیت همسر وی، احمد نعیمی، کماکان ادامه دارد. آقای نعیمی از تاریخ ۲۳ خردادماه تاکنون هیچ‌گونه تماس یا ارتباطی با خانواده خود نداشته و نزدیکان او در پیگیری‌های انجام‌شده، پاسخ روشنی در خصوص محل نگهداری یا وضعیت جسمی و سلامتی وی دریافت نکرده‌اند.

تاکنون در خصوص دلایل بازداشت و اتهامات مطروحه علیه این زوج بهائی، اطلاعی حاصل نشده است.

فلورا صمدانی در تاریخ ۱۳ اردیبهشت‌ماه توسط نیروهای امنیتی در یزد بازداشت شد. وی پس از یک هفته نگهداری در یکی از بازداشتگاه های اداره اطلاعات یزد به زندان این شهرستان منتقل شده بود.

احمد نعیمی نیز مورخ ۲۳ خردادماه، پس از حضور در شعبه ۶ بازپرسی دادسرای یزد بازداشت شد. پیشتر یک منبع مطلع به هرانا گفته بود: “آقای نعیمی با گشایش پرونده جدید مواجه شده است. او در این پرونده قضایی با همسرش، فلورا صمدانی مشترک هستند.”

آقای نعیمی پیشتر به دلیل باورهای مذهبی و اعتقادات خود، سابقه بازداشت و برخوردهای قضایی را داشته است.

در دهه گذشته، جامعه بهائیان در ایران بیش از هر اقلیت مذهبی دیگری هدف برخوردهای امنیتی و قضایی قرار گرفته است. بررسی گزارشات سالانه مرکز آمار، نشر و آثار مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، نشان می‌دهد که طی سال میلادی گذشته، به‌ طور میانگین ۶۲.۴۱٪ از گزارش‌های مربوط به اقلیت‌های مذهبی، به نقض حقوق شهروندی بهائیان اختصاص داشته است.

زندان مرکزی سنندج؛ گزارشی از بازداشت سهیلا مطاعی جهت سپری کردن دوران محکومیت

۳۱ خرداد ۱۴۰۵-هه نگاو

سهیلا مطاعی، فعال حقوق زنان اهل دهگلان (دیولان) که پیشتر بارها به دلیل فعالیت‌های مدنی خود بازداشت شده بود، جهت تحمل دوران محکومیت حبس تعزیری خود بازداشت و به بند زنان زندان مرکزی سنندج منتقل شده است.

بر اساس گزارش رسیده به سازمان حقوق بشری هه‌نگاو، روز شنبه ۲۳ خرداد ۱۴۰۵ (۱۳ ژوئن ۲۰۲۶)، سهیلا م٬طاعی پس از احضار و مراجعه به واحد اجرای احکام دادگستری شهرستان دهگلان بازداشت و مستقیماً به بند زنان زندان مرکزی سنندج (سنه) منتقل شده است.

سهیلا مطاعی در آخرین پرونده خود که مربوط به حضور در مراسم روز جهانی زن (۸ مارس) بود، در آذرماه ۱۴۰۴ توسط دادگاه کیفری دهگلان بابت اتهام «تبلیغ علیه نظام و نشر در رسانه‌های خارج از ایران» مجموعاً به ۶ ماه حبس تعزیری و ۳ سال حبس تعلیقی محکوم شد. این حکم در حالی صادر شد که دستگاه قضایی امکان دفاع مؤثر را از وی سلب کرده و مقامات قضایی صراحتاً به او اعلام کرده بودند که اجازه ثبت اعتراض یا تجدیدنظرخواهی به وی داده نخواهد شد.

قابل ذکر است که، این فعال حوزه حقوق زنان پیش از این نیز در ژوئن ۲۰۲۵ (خرداد ۱۴۰۴)، در یک پرونده مجزا توسط شعبه ۱۰۲ دادگاه کیفری دو دهگلان به اتهام «تبلیغ به نفع گروه‌ها یا سازمان‌های مخالف جمهوری اسلامی» به ۳ ماه حبس تعزیری و ۳ سال حبس تعلیقی محکوم شده بود.

سهیلا مطاعی شامگاه دوشنبه ۲۰ اسفندماه ۱۴۰۳، در پی شرکت در مراسم روز جهانی زن در سنندج، توسط نیروهای اداره اطلاعات در دهگلان بازداشت و پس از یک هفته با تودیع وثیقه آزاد شده بود. وی همچنین در جریان جنبش «ژن، ژیان، ئازادی» دو بار بازداشت و مجموعاً به ۶۰ ماه حبس محکوم شده بود که پس از سپری کردن چند ماه از حبس خود، مشمول عفو شده و آزاد شده بود.

زندان مرکزی سنندج؛ وضعیت وخیم کژال رحمانی هم‌زمان با پانزدهمین روز اعتصاب غذا

۳۱ خرداد ۱۴۰۵-هه نگاو

وضعیت جسمانی کژال رحمانی، شهروند اهل کامیاران که در بند زنان زندان مرکزی سنندج (سنه) در سلول انفرادی محبوس است، هم‌زمان با پانزدهمین روز اعتصاب غذای اعتراضی وی، به شدت وخیم و نگران‌کننده گزارش شده است. وی به همراه همسر و برادرش توسط وزارت اطلاعات بازداشت شده است.

بر اساس گزارش رسیده به سازمان حقوق بشری هه‌نگاو، کژال رحمانی از زمان بازداشت خود در ۱۶ خردادماه، در اعتراض به بازداشت غیرقانونی خود، اعضای خانواده‌اش و فشارهای بازجویان برای اخذ اعترافات اجباری و پرونده‌سازی، دست به اعتصاب غذا زده است.

کژال رحمانی در نتیجه پانزده روز اعتصاب غذای مداوم، با افت شدید فشار خون مواجه شده و دست‌کم یک‌بار در سلول انفرادی بیهوش شده است. با وجود توصیه پزشکان بهداری زندان مبنی بر لزوم پایان دادن به اعتصاب یا تزریق سرم، این زن بازداشت شده اعلام کرده است تا زمان تحقق خواسته‌هایش و توقف فشار بر خانواده‌اش به اعتصاب غذا ادامه خواهد داد.

بر طبق گزارش پیشین هه‌نگاو،  بامداد روز شنبه ۱۶ خرداد ۱۴۰۵، نیروهای وزارت اطلاعات بدون ارائه حکم قضایی و با شکستن درب منازل، به صورت هم‌زمان به محل سکونت کژال رحمانی و برادرش دانیال رحمانی (دانشجوی دانشگاه آزاد سنندج) در کامیاران یورش برده و آن‌ها را با توسل به خشونت شدید بازداشت کردند.

ساعاتی پس از بازداشت کژال و دانیال، عیسی فیضی، فعال مدنی، زندانی سیاسی سابق و همسر کژال رحمانی، هنگامی که برای پیگیری سرنوشت همسر و برادر همسرش به اداره اطلاعات کامیاران مراجعه کرده بود، توسط نیروهای این نهاد امنیتی بازداشت شد. این نیروها پیش از آن اقدام به ضبط تلفن همراه وی کرده بودند.

تا زمان تنظیم این گزارش، اطلاع دقیقی از سرنوشت و محل نگهداری عیسی فیضی و دانیال رحمانی در دسترس نیست و هیچ گونه تماسی با خانواده‌های خود نداشته‌اند.

۵۷روز بلاتکلیفی سمیه آقایاری، زن خانه‌دار اهل سمیرم در بازداشت اطلاعات سپاه

۳۱ خرداد ۱۴۰۵-ایران وایر

بر اساس اطلاع «ایران‌وایر»، «سمیه آقایاری»، شهروند ۴۴ساله اهل سمیرم در استان اصفهان که در تاریخ سوم اردیبهشت۱۴۰۵ توسط اطلاعات سپاه بازداشت شده، همچنان بلاتکلیف و تحت فشار است.

یک منبع مطلع به ایران‌وایر گفته که او در ۵۷ روز گذشته فقط دو بار با دختر نوجوانش تماس گرفته و برای این دو تماس هم پدر و مادرش «از دادستان خواهش و تمنا» کردند تا اجازه تماس بدهد.

سمیه آقایاری، خانه‌دار و مادر یک دختر ۱۵ساله است. به گفته یک منبع مطلع او در سوپر مارکتی که با همسرش به راه انداخته نیز کار می‌کرده است.

به گفته این فرد آگاه، ماموران اطلاعات سپاه حین بازداشت او، هیچ حکم و اتهامی مطرح نکرده‌اند: «فقط کل خانه را گشتند و زیر و رو کردند و به هم ریختند. اصلا مشخص نیست دنبال چی بودند، ولی مقداری پول و دوربین و چیزهای دیگر از خانه‌شان بردند و دست آخر هم گوشی‌اش را گشتند و او را با خودشان بردند.»

این فرد همچنین تاکید دارد که خانم آقایاری در آخرین تماس خود گفته که بازجوهایش مدام می‌پرسند ۱۲۰ میلیون پول نقدی که در خانه داشتند را از کجا آورده یا چه کسی برایش فرستاده است. در حالی‌که بارها به آن‌ها گفته آن پول را از کار در مغازه (سوپر مارکت خانوادگی) جمع کرده است.

به‌رغم مراجعه‌های مکرر و پیگیری پرونده توسط خانواده، مقامات قوه قضاییه پاسخگو نیستند و از اعلام اتهامات مطرح شده علیه او، خودداری می‌کنند.

اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴؛ تداوم بازداشت شهرزاد ضمیری در زندان وکیل‌آباد مشهد

۳۱ خرداد ۱۴۰۵-هرانا

خبرگزاری هرانا – شهرزاد ضمیری، از کارکنان فراجا که در رابطه با اعتراضات دی ۱۴۰۴ بازداشت شده، کماکان به‌صورت بلاتکلیف در زندان وکیل‌آباد مشهد نگهداری می‌شود. وی از تاریخ یک خردادماه، از برقراری تماس تلفنی و ملاقات با خانواده محروم شده است.

به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، شهرزاد ضمیری در بازداشت به‌سر می‌برد. بر اساس اطلاعات دریافتی هرانا، خانم ضمیری بیش از پنج ماه است که بازداشت شده و اکنون به صورت بلاتکلیف در زندان وکیل‌آباد مشهد نگهداری می‌شود. همچنین وی از تاریخ یک خردادماه، از امکان برقراری تماس تلفنی و ملاقات با خانواده خود محروم شده است.

یک منبع مطلع در خصوص پرونده خانم ضمیری به هرانا گفت که او با اتهام افشای اطلاعات محرمانه مواجه است.

خانم ضمیری در دی ماه ۱۴۰۴ در رابطه با اعتراضات سراسری توسط ماموران اطلاعات سپاه بازداشت شد. وی ۴۳ روز را در سلول انفرادی وزارت اطلاعات سپری کرد و سپس به بند آرامش زندان وکیل‌آباد مشهد منتقل شد.

شهرزاد ضمیری، از کارکنان فراجا با درجه سرهنگ است. تجمعات و اعتصابات کسبه و بازاریان از روز یکشنبه ۷ دی‌ماه در تهران آغاز شد و به‌سرعت به سایر اقشار از جمله دانشجویان و شهروندان گسترش یافت و به یکی از گسترده‌ترین اعتراضات سال‌های اخیر تبدیل شد. در پی سرکوب این اعتراضات، هزاران نفر کشته یا مجروح و ده‌ها هزار نفر بازداشت یا احضار شدند. برای اطلاعات بیشتر می‌توان به گزارش جامع هرانا با عنوان «زمستان سرخ» مراجعه کرد.

فلورا صمدانی از زندان یزد آزاد شد؛ تداوم بی‌خبری از وضعیت احمد نعیمی

۳۱ خرداد ۱۴۰۵-هرانا

خبرگزاری هرانا – فلورا صمدانی، شهروند بهائی ساکن یزد، روز گذشته با تودیع وثیقه از زندان این شهر آزاد شد. با این حال، همسر وی، احمد نعیمی، همچنان در بازداشت به‌سر میبرد و خانواده او از محل نگهداری و وضعیت سلامتی‌اش بی‌اطلاع هستند.

به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، فلورا صمدانی، شهروند بهائی از زندان یزد آزاد شد.آزادی خانم صمدانی، روز شنبه ۳۰ خردادماه ۱۴۰۵، با قرار وثیقه میسر شده است. نگرانی‌ها در خصوص وضعیت همسر وی، احمد نعیمی، کماکان ادامه دارد. آقای نعیمی از تاریخ ۲۳ خردادماه تاکنون هیچ‌گونه تماس یا ارتباطی با خانواده خود نداشته و نزدیکان او در پیگیری‌های انجام‌شده، پاسخ روشنی در خصوص محل نگهداری یا وضعیت جسمی و سلامتی وی دریافت نکرده‌اند.

تاکنون در خصوص دلایل بازداشت و اتهامات مطروحه علیه این زوج بهائی، اطلاعی حاصل نشده است.

فلورا صمدانی در تاریخ ۱۳ اردیبهشت‌ماه توسط نیروهای امنیتی در یزد بازداشت شد. وی پس از یک هفته نگهداری در یکی از بازداشتگاه های اداره اطلاعات یزد به زندان این شهرستان منتقل شده بود.

احمد نعیمی نیز مورخ ۲۳ خردادماه، پس از حضور در شعبه ۶ بازپرسی دادسرای یزد بازداشت شد. پیشتر یک منبع مطلع به هرانا گفته بود: “آقای نعیمی با گشایش پرونده جدید مواجه شده است. او در این پرونده قضایی با همسرش، فلورا صمدانی مشترک هستند.”

آقای نعیمی پیشتر به دلیل باورهای مذهبی و اعتقادات خود، سابقه بازداشت و برخوردهای قضایی را داشته است.

در دهه گذشته، جامعه بهائیان در ایران بیش از هر اقلیت مذهبی دیگری هدف برخوردهای امنیتی و قضایی قرار گرفته است. بررسی گزارشات سالانه مرکز آمار، نشر و آثار مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، نشان می‌دهد که طی سال میلادی گذشته، به‌ طور میانگین ۶۲.۴۱٪ از گزارش‌های مربوط به اقلیت‌های مذهبی، به نقض حقوق شهروندی بهائیان اختصاص داشته است.

زندان مرکزی سنندج؛ گزارشی از بازداشت سهیلا مطاعی جهت سپری کردن دوران محکومیت

۳۱ خرداد ۱۴۰۵-هه نگاو

سهیلا مطاعی، فعال حقوق زنان اهل دهگلان (دیولان) که پیشتر بارها به دلیل فعالیت‌های مدنی خود بازداشت شده بود، جهت تحمل دوران محکومیت حبس تعزیری خود بازداشت و به بند زنان زندان مرکزی سنندج منتقل شده است.

بر اساس گزارش رسیده به سازمان حقوق بشری هه‌نگاو، روز شنبه ۲۳ خرداد ۱۴۰۵ (۱۳ ژوئن ۲۰۲۶)، سهیلا م٬طاعی پس از احضار و مراجعه به واحد اجرای احکام دادگستری شهرستان دهگلان بازداشت و مستقیماً به بند زنان زندان مرکزی سنندج (سنه) منتقل شده است.

سهیلا مطاعی در آخرین پرونده خود که مربوط به حضور در مراسم روز جهانی زن (۸ مارس) بود، در آذرماه ۱۴۰۴ توسط دادگاه کیفری دهگلان بابت اتهام «تبلیغ علیه نظام و نشر در رسانه‌های خارج از ایران» مجموعاً به ۶ ماه حبس تعزیری و ۳ سال حبس تعلیقی محکوم شد. این حکم در حالی صادر شد که دستگاه قضایی امکان دفاع مؤثر را از وی سلب کرده و مقامات قضایی صراحتاً به او اعلام کرده بودند که اجازه ثبت اعتراض یا تجدیدنظرخواهی به وی داده نخواهد شد.

قابل ذکر است که، این فعال حوزه حقوق زنان پیش از این نیز در ژوئن ۲۰۲۵ (خرداد ۱۴۰۴)، در یک پرونده مجزا توسط شعبه ۱۰۲ دادگاه کیفری دو دهگلان به اتهام «تبلیغ به نفع گروه‌ها یا سازمان‌های مخالف جمهوری اسلامی» به ۳ ماه حبس تعزیری و ۳ سال حبس تعلیقی محکوم شده بود.

سهیلا مطاعی شامگاه دوشنبه ۲۰ اسفندماه ۱۴۰۳، در پی شرکت در مراسم روز جهانی زن در سنندج، توسط نیروهای اداره اطلاعات در دهگلان بازداشت و پس از یک هفته با تودیع وثیقه آزاد شده بود. وی همچنین در جریان جنبش «ژن، ژیان، ئازادی» دو بار بازداشت و مجموعاً به ۶۰ ماه حبس محکوم شده بود که پس از سپری کردن چند ماه از حبس خود، مشمول عفو شده و آزاد شده بود.

زندان مرکزی سنندج؛ وضعیت وخیم کژال رحمانی هم‌زمان با پانزدهمین روز اعتصاب غذا

۳۱ خرداد ۱۴۰۵-هه نگاو

وضعیت جسمانی کژال رحمانی، شهروند اهل کامیاران که در بند زنان زندان مرکزی سنندج (سنه) در سلول انفرادی محبوس است، هم‌زمان با پانزدهمین روز اعتصاب غذای اعتراضی وی، به شدت وخیم و نگران‌کننده گزارش شده است. وی به همراه همسر و برادرش توسط وزارت اطلاعات بازداشت شده است.

بر اساس گزارش رسیده به سازمان حقوق بشری هه‌نگاو، کژال رحمانی از زمان بازداشت خود در ۱۶ خردادماه، در اعتراض به بازداشت غیرقانونی خود، اعضای خانواده‌اش و فشارهای بازجویان برای اخذ اعترافات اجباری و پرونده‌سازی، دست به اعتصاب غذا زده است.

کژال رحمانی در نتیجه پانزده روز اعتصاب غذای مداوم، با افت شدید فشار خون مواجه شده و دست‌کم یک‌بار در سلول انفرادی بیهوش شده است. با وجود توصیه پزشکان بهداری زندان مبنی بر لزوم پایان دادن به اعتصاب یا تزریق سرم، این زن بازداشت شده اعلام کرده است تا زمان تحقق خواسته‌هایش و توقف فشار بر خانواده‌اش به اعتصاب غذا ادامه خواهد داد.

بر طبق گزارش پیشین هه‌نگاو،  بامداد روز شنبه ۱۶ خرداد ۱۴۰۵، نیروهای وزارت اطلاعات بدون ارائه حکم قضایی و با شکستن درب منازل، به صورت هم‌زمان به محل سکونت کژال رحمانی و برادرش دانیال رحمانی (دانشجوی دانشگاه آزاد سنندج) در کامیاران یورش برده و آن‌ها را با توسل به خشونت شدید بازداشت کردند.

ساعاتی پس از بازداشت کژال و دانیال، عیسی فیضی، فعال مدنی، زندانی سیاسی سابق و همسر کژال رحمانی، هنگامی که برای پیگیری سرنوشت همسر و برادر همسرش به اداره اطلاعات کامیاران مراجعه کرده بود، توسط نیروهای این نهاد امنیتی بازداشت شد. این نیروها پیش از آن اقدام به ضبط تلفن همراه وی کرده بودند.

تا زمان تنظیم این گزارش، اطلاع دقیقی از سرنوشت و محل نگهداری عیسی فیضی و دانیال رحمانی در دسترس نیست و هیچ گونه تماسی با خانواده‌های خود نداشته‌اند.

۵۷روز بلاتکلیفی سمیه آقایاری، زن خانه‌دار اهل سمیرم در بازداشت اطلاعات سپاه

۳۱ خرداد ۱۴۰۵-ایران وایر

بر اساس اطلاع «ایران‌وایر»، «سمیه آقایاری»، شهروند ۴۴ساله اهل سمیرم در استان اصفهان که در تاریخ سوم اردیبهشت۱۴۰۵ توسط اطلاعات سپاه بازداشت شده، همچنان بلاتکلیف و تحت فشار است.

یک منبع مطلع به ایران‌وایر گفته که او در ۵۷ روز گذشته فقط دو بار با دختر نوجوانش تماس گرفته و برای این دو تماس هم پدر و مادرش «از دادستان خواهش و تمنا» کردند تا اجازه تماس بدهد.

سمیه آقایاری، خانه‌دار و مادر یک دختر ۱۵ساله است. به گفته یک منبع مطلع او در سوپر مارکتی که با همسرش به راه انداخته نیز کار می‌کرده است.

به گفته این فرد آگاه، ماموران اطلاعات سپاه حین بازداشت او، هیچ حکم و اتهامی مطرح نکرده‌اند: «فقط کل خانه را گشتند و زیر و رو کردند و به هم ریختند. اصلا مشخص نیست دنبال چی بودند، ولی مقداری پول و دوربین و چیزهای دیگر از خانه‌شان بردند و دست آخر هم گوشی‌اش را گشتند و او را با خودشان بردند.»

این فرد همچنین تاکید دارد که خانم آقایاری در آخرین تماس خود گفته که بازجوهایش مدام می‌پرسند ۱۲۰ میلیون پول نقدی که در خانه داشتند را از کجا آورده یا چه کسی برایش فرستاده است. در حالی‌که بارها به آن‌ها گفته آن پول را از کار در مغازه (سوپر مارکت خانوادگی) جمع کرده است.

به‌رغم مراجعه‌های مکرر و پیگیری پرونده توسط خانواده، مقامات قوه قضاییه پاسخگو نیستند و از اعلام اتهامات مطرح شده علیه او، خودداری می‌کنند.

اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴؛ تداوم بازداشت شهرزاد ضمیری در زندان وکیل‌آباد مشهد

۳۱ خرداد ۱۴۰۵-هرانا

خبرگزاری هرانا – شهرزاد ضمیری، از کارکنان فراجا که در رابطه با اعتراضات دی ۱۴۰۴ بازداشت شده، کماکان به‌صورت بلاتکلیف در زندان وکیل‌آباد مشهد نگهداری می‌شود. وی از تاریخ یک خردادماه، از برقراری تماس تلفنی و ملاقات با خانواده محروم شده است.

به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، شهرزاد ضمیری در بازداشت به‌سر می‌برد. بر اساس اطلاعات دریافتی هرانا، خانم ضمیری بیش از پنج ماه است که بازداشت شده و اکنون به صورت بلاتکلیف در زندان وکیل‌آباد مشهد نگهداری می‌شود. همچنین وی از تاریخ یک خردادماه، از امکان برقراری تماس تلفنی و ملاقات با خانواده خود محروم شده است.

یک منبع مطلع در خصوص پرونده خانم ضمیری به هرانا گفت که او با اتهام افشای اطلاعات محرمانه مواجه است.

خانم ضمیری در دی ماه ۱۴۰۴ در رابطه با اعتراضات سراسری توسط ماموران اطلاعات سپاه بازداشت شد. وی ۴۳ روز را در سلول انفرادی وزارت اطلاعات سپری کرد و سپس به بند آرامش زندان وکیل‌آباد مشهد منتقل شد.

شهرزاد ضمیری، از کارکنان فراجا با درجه سرهنگ است. تجمعات و اعتصابات کسبه و بازاریان از روز یکشنبه ۷ دی‌ماه در تهران آغاز شد و به‌سرعت به سایر اقشار از جمله دانشجویان و شهروندان گسترش یافت و به یکی از گسترده‌ترین اعتراضات سال‌های اخیر تبدیل شد. در پی سرکوب این اعتراضات، هزاران نفر کشته یا مجروح و ده‌ها هزار نفر بازداشت یا احضار شدند. برای اطلاعات بیشتر می‌توان به گزارش جامع هرانا با عنوان «زمستان سرخ» مراجعه کرد.

نرگس تربتی از زندان وکیل‌آباد مشهد آزاد شد

۳۱ خرداد ۱۴۰۵-هرانا

خبرگزاری هرانا – نرگس تربتی، شهروند بازداشتی ساکن مشهد با تامین قرار کیفری از زندان وکیل‌آباد این شهر آزاد شد.

به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، نرگس تربتی آزاد شد. بر اساس اطلاعات دریافتی هرانا، آزادی نرگس تربتی اواخر هفته گذشته، با تامین قرار کیفری از زندان وکیل‌آباد مشهد صورت گرفته است.

مورخ ۲۵ اردیبهشت‌ماه سال جاری، خانم تربتی در یکی از پایگاه‌های ایست و بازرسی مشهد بازداشت و سپس به بند آرامش زندان وکیل‌آباد این شهر منتقل شده بود.

تا لحظه تنظیم این گزارش، از اتهامات مطروحه علیه این شهروند اطلاعی حاصل نشده است.

هرانا پیشتر در گزارشی به وضعیت زنان زندانی در بند آرامش و قرنطینه زندان وکیل‌آباد مشهد پرداخته بود. بندهایی که با کمبود امکانات اولیه از جمله تهویه مناسب، سرویس بهداشتی و حمام استاندارد، تخت و دسترسی مناسب به خدمات پزشکی مواجه‌اند.

فلورا صمدانی از زندان یزد آزاد شد؛ تداوم بی‌خبری از وضعیت احمد نعیمی

۳۱ خرداد ۱۴۰۵-هرانا

خبرگزاری هرانا – فلورا صمدانی، شهروند بهائی ساکن یزد، روز گذشته با تودیع وثیقه از زندان این شهر آزاد شد. با این حال، همسر وی، احمد نعیمی، همچنان در بازداشت به‌سر میبرد و خانواده او از محل نگهداری و وضعیت سلامتی‌اش بی‌اطلاع هستند.

به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، فلورا صمدانی، شهروند بهائی از زندان یزد آزاد شد.آزادی خانم صمدانی، روز شنبه ۳۰ خردادماه ۱۴۰۵، با قرار وثیقه میسر شده است. نگرانی‌ها در خصوص وضعیت همسر وی، احمد نعیمی، کماکان ادامه دارد. آقای نعیمی از تاریخ ۲۳ خردادماه تاکنون هیچ‌گونه تماس یا ارتباطی با خانواده خود نداشته و نزدیکان او در پیگیری‌های انجام‌شده، پاسخ روشنی در خصوص محل نگهداری یا وضعیت جسمی و سلامتی وی دریافت نکرده‌اند.

تاکنون در خصوص دلایل بازداشت و اتهامات مطروحه علیه این زوج بهائی، اطلاعی حاصل نشده است.

فلورا صمدانی در تاریخ ۱۳ اردیبهشت‌ماه توسط نیروهای امنیتی در یزد بازداشت شد. وی پس از یک هفته نگهداری در یکی از بازداشتگاه های اداره اطلاعات یزد به زندان این شهرستان منتقل شده بود.

احمد نعیمی نیز مورخ ۲۳ خردادماه، پس از حضور در شعبه ۶ بازپرسی دادسرای یزد بازداشت شد. پیشتر یک منبع مطلع به هرانا گفته بود: “آقای نعیمی با گشایش پرونده جدید مواجه شده است. او در این پرونده قضایی با همسرش، فلورا صمدانی مشترک هستند.”

آقای نعیمی پیشتر به دلیل باورهای مذهبی و اعتقادات خود، سابقه بازداشت و برخوردهای قضایی را داشته است.

در دهه گذشته، جامعه بهائیان در ایران بیش از هر اقلیت مذهبی دیگری هدف برخوردهای امنیتی و قضایی قرار گرفته است. بررسی گزارشات سالانه مرکز آمار، نشر و آثار مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، نشان می‌دهد که طی سال میلادی گذشته، به‌ طور میانگین ۶۲.۴۱٪ از گزارش‌های مربوط به اقلیت‌های مذهبی، به نقض حقوق شهروندی بهائیان اختصاص داشته است.

زندان مرکزی سنندج؛ گزارشی از بازداشت سهیلا مطاعی جهت سپری کردن دوران محکومیت

۳۱ خرداد ۱۴۰۵-هرانا

سهیلا مطاعی، فعال حقوق زنان اهل دهگلان (دیولان) که پیشتر بارها به دلیل فعالیت‌های مدنی خود بازداشت شده بود، جهت تحمل دوران محکومیت حبس تعزیری خود بازداشت و به بند زنان زندان مرکزی سنندج منتقل شده است.

بر اساس گزارش رسیده به سازمان حقوق بشری هه‌نگاو، روز شنبه ۲۳ خرداد ۱۴۰۵ (۱۳ ژوئن ۲۰۲۶)، سهیلا م٬طاعی پس از احضار و مراجعه به واحد اجرای احکام دادگستری شهرستان دهگلان بازداشت و مستقیماً به بند زنان زندان مرکزی سنندج (سنه) منتقل شده است.

سهیلا مطاعی در آخرین پرونده خود که مربوط به حضور در مراسم روز جهانی زن (۸ مارس) بود، در آذرماه ۱۴۰۴ توسط دادگاه کیفری دهگلان بابت اتهام «تبلیغ علیه نظام و نشر در رسانه‌های خارج از ایران» مجموعاً به ۶ ماه حبس تعزیری و ۳ سال حبس تعلیقی محکوم شد. این حکم در حالی صادر شد که دستگاه قضایی امکان دفاع مؤثر را از وی سلب کرده و مقامات قضایی صراحتاً به او اعلام کرده بودند که اجازه ثبت اعتراض یا تجدیدنظرخواهی به وی داده نخواهد شد.

قابل ذکر است که، این فعال حوزه حقوق زنان پیش از این نیز در ژوئن ۲۰۲۵ (خرداد ۱۴۰۴)، در یک پرونده مجزا توسط شعبه ۱۰۲ دادگاه کیفری دو دهگلان به اتهام «تبلیغ به نفع گروه‌ها یا سازمان‌های مخالف جمهوری اسلامی» به ۳ ماه حبس تعزیری و ۳ سال حبس تعلیقی محکوم شده بود.

سهیلا مطاعی شامگاه دوشنبه ۲۰ اسفندماه ۱۴۰۳، در پی شرکت در مراسم روز جهانی زن در سنندج، توسط نیروهای اداره اطلاعات در دهگلان بازداشت و پس از یک هفته با تودیع وثیقه آزاد شده بود. وی همچنین در جریان جنبش «ژن، ژیان، ئازادی» دو بار بازداشت و مجموعاً به ۶۰ ماه حبس محکوم شده بود که پس از سپری کردن چند ماه از حبس خود، مشمول عفو شده و آزاد شده بود.

زندان مرکزی سنندج؛ وضعیت وخیم کژال رحمانی هم‌زمان با پانزدهمین روز اعتصاب غذا

۳۱ خرداد ۱۴۰۵-هه نگاو

وضعیت جسمانی کژال رحمانی، شهروند اهل کامیاران که در بند زنان زندان مرکزی سنندج (سنه) در سلول انفرادی محبوس است، هم‌زمان با پانزدهمین روز اعتصاب غذای اعتراضی وی، به شدت وخیم و نگران‌کننده گزارش شده است. وی به همراه همسر و برادرش توسط وزارت اطلاعات بازداشت شده است.

بر اساس گزارش رسیده به سازمان حقوق بشری هه‌نگاو، کژال رحمانی از زمان بازداشت خود در ۱۶ خردادماه، در اعتراض به بازداشت غیرقانونی خود، اعضای خانواده‌اش و فشارهای بازجویان برای اخذ اعترافات اجباری و پرونده‌سازی، دست به اعتصاب غذا زده است.

کژال رحمانی در نتیجه پانزده روز اعتصاب غذای مداوم، با افت شدید فشار خون مواجه شده و دست‌کم یک‌بار در سلول انفرادی بیهوش شده است. با وجود توصیه پزشکان بهداری زندان مبنی بر لزوم پایان دادن به اعتصاب یا تزریق سرم، این زن بازداشت شده اعلام کرده است تا زمان تحقق خواسته‌هایش و توقف فشار بر خانواده‌اش به اعتصاب غذا ادامه خواهد داد.

بر طبق گزارش پیشین هه‌نگاو،  بامداد روز شنبه ۱۶ خرداد ۱۴۰۵، نیروهای وزارت اطلاعات بدون ارائه حکم قضایی و با شکستن درب منازل، به صورت هم‌زمان به محل سکونت کژال رحمانی و برادرش دانیال رحمانی (دانشجوی دانشگاه آزاد سنندج) در کامیاران یورش برده و آن‌ها را با توسل به خشونت شدید بازداشت کردند.

ساعاتی پس از بازداشت کژال و دانیال، عیسی فیضی، فعال مدنی، زندانی سیاسی سابق و همسر کژال رحمانی، هنگامی که برای پیگیری سرنوشت همسر و برادر همسرش به اداره اطلاعات کامیاران مراجعه کرده بود، توسط نیروهای این نهاد امنیتی بازداشت شد. این نیروها پیش از آن اقدام به ضبط تلفن همراه وی کرده بودند.

تا زمان تنظیم این گزارش، اطلاع دقیقی از سرنوشت و محل نگهداری عیسی فیضی و دانیال رحمانی در دسترس نیست و هیچ گونه تماسی با خانواده‌های خود نداشته‌اند.