۲۷ مهر ۱۴۰۵-ایران وایر
بر اساس اطلاعات رسیده به «ایران‌وایر»، روز ۲۳مهرماه۱۴۰۵ زن ۴۱سالهای به نام «ثریا خاوند» در شهر «جوین» در خراسان رضوی به دست همسر سابقش کشته شده است.
به گفته یک منبع آگاه ثریا خاوند اهل اسفراین در خراسان شمالی و مادر سه فرزند سال‌ها قربانی خشونت خانگی بود و چهارسال قبل موفق شده بود از همسرش جدا شود.
نزدیکانش می‌گویند او حتی پس از جدایی از آزارهای همسر سابقش در امان نماند و سرانجام در روزهایی که با هزار امید مشغول ساختن خانه‌ای برای خود و فرزندانش بود، کشته بود.
ثریا مادر دو پسر و یک دختر بود. او سال‌ها برای بزرگ‌کردن فرزندانش رنج کشید. به گفته نزدیکانش به‌رغم همه دشواری‌های زندگی از پا ننشست و همواره با کارگری و تلاش بی‌وقفه برای سر و سامان دادن به زندگی خود و فرزندانش زحمت کشید.
به گفته منابع آگاه، همسر ثریا به اعتیاد شدید مبتلا بود و بارها با بی‌رحمی بسیار او را مورد ضرب و شتم قرار داده بود. نزدیکان ثریا می‌گویند این زن، بارها با بیل و چکش کتک خورد و حتی همسرش روی بدنش آب جوش ریخته بود؛ شدت این خشونت‌ها به‌اندازه‌ای بود که اهالی روستای محل اقامت ثریا بارها به او هشدار داده بودند جان خود و فرزندانش را بردارد و از خانه همسرش برود.
ثریا خاوند سرانجام حدود چهار سال قبل با دشواری از همسرش جدا شد. با این حال، جدایی نتوانست او را از آزارهای مردی که بنا بر روایت نزدیکانش همچنان در پی او بود، رها کند.
او پس از جدایی برای تأمین هزینه‌های زندگی خود و فرزندانش به کارگری ادامه داد، روی زمین‌های کشاورزی مردم به‌عنوان کارگر فصلی در فصل جمع‌آوری پیاز کار می‌کرد. دستمزد حاصل از این کارهای دشوار، بخشی از هزینه‌های زندگی خانواده را تأمین می‌کرد؛ اما ثریا به همین هم بسنده نکرده بود.
تلاش می‌کرد با پس‌انداز و کارگری، خانه‌ای در روستا بسازد؛ خانه‌ای که قرار بود سرپناهی برای خودش و فرزندانش باشد و شاید پس از سال‌ها رنج، فرصتی برای آغاز زندگی آرام‌تری فراهم کند.
دختر ثریا با پسرعمه‌‌اش ازدواج کرده و ساکن جوین بود. وجود زمین و فرصت‌های کارگری در این منطقه، از جمله دلایلی بود که ثریا نیز تصمیم گرفت در آن منطقه به زندگی و کار ادامه می‌داد.
همسر سابق ثریا در طول سالهای پس از طلاق بارها از او پول و غذا طلب کرد و برای بازگشت به زندگی او اصرار داشت. ثریا که او را پدر فرزندانش می‌دانست، گاهی از سر دلسوزی به او کمک می‌کرد؛ حتی با وجود سابقه خشونت‌هایی که بنا بر گفته اطرافیان، سال‌ها زندگی‌اش را تحت تأثیر قرار داده بود.
چندی قبل بار دیگر مرد به سراغ ثریا رفت. به گفته منبعی که با ایران‌وایر گفتگو کرده، ثریا که برای کاشی‌کاری خانه خود به کارگر نیاز داشت، از همسر سابقش، خواسته بود این کار را انجام دهد و گفته بود دستمزدش را پرداخت خواهد کرد؛ همان پولی که قرار بود به کارگران دیگر بدهد. مرد نیز پذیرفته بود و چند روز برای او کار کرده بود.
روز ۲۳مهر۱۴۰۵ ، ثریا پس از کار روزانه به خانه بازگشت اما همسرش بی‌هیچ سوال و جوابی با ضربه‌های متعدد چکش او را به قتل رساند و هنگام فرار، گوشواره‌های او را سرقت کرد. متهم پس از فرار در قوچان دستگیر شد.
روایت نزدیکان ثریا از تماس مرد با دخترش پس از قتل نیز تکان‌دهنده است. او پس از ارتکاب به قتل با دخترش که در نزدیکی خانه مادرش زندگی می‌کرد، تماس گرفت و گفت: «مامانتو کشتم.»
یکی از پسران ثریا برای کمک به تأمین هزینه‌های زندگی مادرش در تهران کار می‌کرد و فرزند کوچکش نیز تنها ۹ سال دارد.
ثریا از همسرش جدا شده بود، اما بنا بر روایت نزدیکانش، خشونت و آزار پایان نیافته بود. هشدارهای اهالی روستا درباره خطر جانی، سابقه ضرب‌وشتم و تلاش ثریا برای ساختن زندگی مستقل، همگی بخشی از روایتی هستند که بار دیگر پرسش‌هایی جدی درباره خشونت علیه زنان و امنیت آنان پس از جدایی مطرح می‌کنند.
