۱۴۰۰-۰۹-۰۶

اعدام مریم خاکپور به اتهام «مواد مخدر» در زندان دستگرد اصفهان

 

مریم خاکپور، زندانی محبوس در زندان دستگرد اصفهان که پیشتر در رابطه با جرائم مربوط به مواد مخدر بازداشت و به اعدم محکوم شده بود در زندان این شهر اعدام شد.

به گزارش کمپین دفاع از زندانیان سیاسی و مدنی؛ حکم اعدام یک زن با هویت مریم خاکپور، ۴۱ ساله و اهل کاشان، محبوس در زندان دستگرد اصفهان، روز پنج‌شنبه ۴ آذر ماه ۱۴۰۰، به اجرا درآمد.

بر اساس این گزارش، مریم خاکپور، از پنج سال پیش در زندان بسر میبرده، وی از جهت اتهاماتی در رابطه با مواد مخدر بازداشت و به اعدام محکوم شده بود.

یک منبع مطلع درخصوص جزییات پرونده مریم خاکپور به سازمان حقوق بشر ایران گفت: «مریم خاکپور از ۵ سال پیش در بند زنان زندان دستگرد بود و خودش بارها اظهار کرده بود که مواد متعلق به او نبوده و گناهی نداشته و برای همسرش بوده است.

او از همسرش سه سال پیش طلاق گرفته است و همسرش به ۱٨ سال زندان محکوم شده ولی خودش اعدام شد.»

اعدام مریم خاکپور تا لحظه تنظیم این خبر از سوی رسانه‌های داخل ایران و یا منابع رسمی اعلام نشده است.

لازم به ذکر است، از ابتدای سال میلادی جاری تاکنون ۱۰۵ زندانی که با اتهامات مربوط به «مواد مخدر» به اعدام محکوم شده بودند در ایران اعدام شده‌اند.

بر اساس گزارش‌های جمع‌آوری شده از سوی سازمان حقوق بشر ایران، در سال ۲۰۲۰ تعداد ۲۵ نفر با اتهامات مربوط به مواد مخدر اعدام شده بودند.

پیشتر سازمان حقوق بشر ایران درطی گزارشی، نگرانی شدید خود را نسبت به افزایش چشمگیر آمار اعدام‌های مربوط به مواد مخدر ابراز کرده و نسبت به ادامه این روند هشدار داده بود.

 

 



source https://zanan.bashariyat.org/?p=47404

قتل یک زن به دست همسرش در کرمانشاه

 

برپایه گزارش رسیده به سازمان حقوق بشری هه‌نگاو، ساعت ۸ صبح روز دوشنبه ۱ آذر ۱۴۰۰ (۲۲ نوامبر ۲۰۲۱)، یک زن جوان با هویت “ثریا یاری”  ۴۴ ساله توسط همسرش با اسلحه به قتل رسید.

به گفته یک منبع مطلع، همسر ثریا یاری با هویت “اسکندر مرادی” ۵۵ ساله به دلیل مشاجره و اختلافات خانوادگی در محله شهرک معلم کرمانشاه با تیراندزی به سر ثریا وی را به قتل رسانده است.

گفتنیست که اسکندر مرادی پس از به قتل رساندن ثریا یاری نیروهای پلیس را مطلع ساخته و پس از آنکه نیروهای پلیس به محل جرم رسیده‌اند با شلیک یک گلوله به دهان خود به زندگیش پایان داده است.

با استناد به آماری که هه‌نگاو منتشر نموده است، از ۲۵ نوامبر ۲۰۲۰ تا ۲۵ نوامبر ۲۰۲۱ دست‌کم ۴۴ زن در شهرهای مختلف کُردستان به قتل رسیده‌اند که ۱۱ مورد از این قتل‌ها ناموسی بوده است.



source https://zanan.bashariyat.org/?p=47401

۷ ماه بلاتکلیفی گلاله مرادی در زندان ارومیه

بر پایه گزارش رسیده به سازمان حقوق بشری هه‌نگاو، با گذشت بیش از هفت ماه از بازداشت گلاله مرادی، شهروند اهل پیرانشهر وی کماکان در بند زنان زندان مرکزی ارومیه نگهداری می‌شود و از حق دسترسی به وکیل و همچنین ملاقات حضوری با خانواده‌اش محروم است.

هه‌نگاو پیشتر به نقل از یک منبع مطلع در زندان ارومیه گزارش داده بود که، گلاله مرادی طی مدت اخیر بارها به نهادهای امنیتی منتقل و جهت اعتراف اجباری مورد شکنجه و آزار و اذیت قرار گرفته است.

گلاله مرادی روز شنبه ۲۸ فروردین ۱۴۰۰ (۱۷ آوریل ۲۰۲۱)، پس از کشته شدن عثمان حاجی‌حسینی از کادرهای سپاه پاسداران در پیرانشهر، توسط نیروهای اطلاعات سپاه بازداشت و به ارومیه منتقل و پس از ۴۵ روز بازداشت به بند زنان زندان مرکزی ارومیه منتقل شد.

گفتنیست که دو فرزند گلاله مرادی نیز به نام‌های طاهر بزازی (داماد عثمان حاجی‌حسینی) و متین بزازی ۱۴ ساله نیز در همین رابطه بازداشت شده بودند که آنها پس از چندی آزاد شدند.

عثمان حاجی‌حسینی شامگاه جمعه ۲۷ فروردین (۱۶ آوریل) در جاده زیویه کشته شد و پس از چند ساعت گروهی که خود را “عقاب‌های زاگرس” می‌خوانند، مسئولیت کشه شدن وی را بر عهده گرفت.



source https://zanan.bashariyat.org/?p=47398

انتشار نخستین گزارش تحقیقی از تحلیل محتوای رسانەهای فارسی زبان دربارە قتل‌های ناموسی

 

هەنگاو: طی گزارشی تحقیقی کە توسط اعضای شبکە مردان علیە خشونت ناموسی انجام گرفتە است،  محتوای رسانەهای فارسی زبان دربارەی قتل‌های ناموسی بە پایان رسیده و در تاریخ ٢٥ نوامبر روز جهانی مبارزه باخشونت علیه زنان منتشر شدە است.

این گزارش کە برای اولین بار توسط شبکه «مردان علیه خشونت ناموسی» به دو زبان فارسی و انگلیسی ارائه شده است به بازتاب رسانه‌ای قتل‌های ناموسی در رسانه‌های فارسیزبان در سال ۱۳۹۹ می‌پردازد.

نتایج نهایی این تحقیق نشان می‌دهد از قتلهای ناموسی اتفاق افتاده در سال ۱۳۹۹ در ایران، تنها ۳۰ مورد با عناوین مختلف اعم از قتل ناموسی، زنکشی، اختلاف خانوادگی، خودسوزی، خودکشی و نزاع ناموس در رسانه‌های فارسی زبان بازتاب پیدا کرده‌اند.

در بخشی از گزارش تحقیقی آمدە است کە با درنظر گرفتن آمار رسمی ارائه شده (سالانه بین ۳۷۵ تا ۴۵۰ قتل ناموسی) بازتاب رسانه‌ای این قتل‌ها تنها هفت درصد بوده است.

در همین ارتباط با جعفر قدیم‌خانی یکی از اعضای شبکە مردان علیە خشونت ناموسی دربارە نتایج تحقیق گفتگو کردیم، ایشان کە خود در انجام این تحقیق شرکت داشتە اعلام کردە است:”بە نظرم تحقیق حرف اصلیش اینست که این فاجعه خاموش است و نباید خاموش بماند در حالیکە ما داریم روی ۳۰ مورد از ۵۰۰ مورد یک سال صحبت می‌کنیم فقط! باقی تحلیل‌ها همه روی این درصدِ اندکه و مسلماً خیلی جای ابهام در باقی موارد وجود دارد. البته که همین درصد کم هم واقعیت‌های وحشتناکی رو نشان دادە است. برادران و پدران با اختلاف، قاتلین اصلی‌اند. همسر و معشوق ممکن است با هزاران بهانەی خیانت دست بە قتل بزنند… اما پدر و برادر همین بهانه رو هم ندارند! تنها حرف آنها اینست  که سبک زندگی مقتول را قبول نداشتیم! یعنی قربانی هیچ کاری علیه اونها نکرده و فقط و فقط در مورد زندگی خودش تصمیم گرفته اما تحمل نشده و به قتل رسیده! و این فاجعه‌ است”.

در بخشی از این گزارش تحقیقی آمدە است کە  از ۳۰ مورد قتل ناموسی، هیچ موردی از قتل‌های افراد کوییر نیامده است. نتایج این تحلیل محتوا نشان می‌دهد برخلاف برخی تصورات که قتل‌های ناموسی را به مناطق خاصی از ایران یا گروه اتنیکی خاصی منتسب می‌دانند، پراکندگی جغرافیایی قتل‌های ناموسی شامل مناطق مختلف ایران می‌شود و به گروه قومی یا استان/ شهر/ روستای خاصی تقلیل نمی‌یابد.

همچنین بر اساس این تحقیق، اصلیترین قربانیان قتل‌های ناموسی زنان جوان بین ۱۴ تا ۲۰ ساله هستند. از ۳۰ مورد گزارش شده، بیشترین موارد قتلهای ناموسی توسط برادران صورت گرفته‌اند.



source https://zanan.bashariyat.org/?p=47395

اعدام یک زن در اصفهان با اتهام مواد مخدر، بدون ارتکاب جرم

جوانه ها

اعدام یک زن در اصفهان با اتهام مواد مخدر درحالی اجرا شد که مواد متعلق به همسرش بود، آن مرد حکم ۱۸ سال حبس گرفت ولی این زن بدون ارتکاب جرم اعدام شد.حکم اعدام یک زن در اصفهان با اتهام مواد مخدر اجرا شد. این زن بارها درباره بی گناهی خود شهادت داده بود و مواد متعلق به همسرش بود، با اینحال حکم اعدام او اجرا شد.

کانون حقوق بشری نه به اعدام نه به زندان به نقل از حقوق بشر ایران، سحرگاه پنجشنبه ۴ آذرماه۱۴۰۰، حکم اعدام یک زن بنام مریم خاکپور با اتهام مواد مخدر در زندان اصفهان اجرا شد.

مریم خاکپور ۴۱ ساله اهل کاشان بود و از ۵ سال پیش به اتهام مواد مخدر بازداشت و به اعدام محکوم شده بود.

بر اساس این گزارش، مریم خاکپور از ۵ سال پیش در بند زنان زندان دستگرد اصفهان محبوس بود. خودش بارها اعلام کرده بود که مواد متعلق به او نبوده و مربوط به همسرش بوده است. او سه سال پیش از همسرش طلاق گرفت. همسر مریم به ۱۸ سال زندان محکوم شد. اما مریم بدون اینکه جرمی مرتکب شده باشد اعدام شد.

اعدام این زن تا این لحظه توسط هیچکدام از رسانه های رسمی اعلام نشده است.

این دومین زنی است که در ماه جاری (آذرماه) اعدام می شود. در نظام زن ستیز ولایت فقیه تنها جایی که حقوق زنان عینا اجرا می شود در مساله شکنجه و اعدام است!‌ در غیر اینصورت زنان از بسیاری حقوق اجتماعی محروم یا نصف مردان به حساب می آیند.

با احتساب اعدام این زن در اصفهان، از ابتدای سال جاری ۱۴۰۰ تا کنون دستکم ۲۲۰ نفر اعدام شده اند.
اعدام با اتهام مواد مخدر در حالیست که در قانون جرائم مربوط به مواد مخدر، اصلاح سال ۱۳۹۶، صدور حکم اعدام به طور اخص محدود شده و به طور عام یک درجه تخفیف در برخی از موارد پیش‌بینی شده بود؛ با اینحال اعدام زندانیانی که با اتهامات مربوط به مواد مخدر به اعدام محکوم شده‌اند همچنان ادامه دارد.

بر اساس گزارش سالانه عفو بین الملل بیش از دو سوم کشورهای جهان (۱۴۴ کشور) اکنون مجازات اعدام را در قانون لغو یا در عمل متوقف کرده‌اند. اما ماشین اعدام در ایران هر روز سرعت بیشتری می گیرد و با ریاست جمهوری ابراهیم رئیسی و ریاست اژه ای بر قوه قضائیه، اجرای احکام اعدام سرعت بیشتری گرفته است.

همچنین براساس گزارش منتشر شده توسط کانون حقوق بشری نه به زندان نه به اعدام، آمار اعدامها از اکتبر ۲۰۲۰ تا اکتبر ۲۰۲۱ میلادی دستکم ۳۱۴ مورد بوده است که از این تعداد ۲۸۳ مرد، ۱۲ زن، ۱۳ زندانی سیاسی و ۶ کودک_مجرم، در ۲۵ استان ایران در زندانها به ثبت رسیده است.



source https://zanan.bashariyat.org/?p=47383

روایتی از قتل سونیا آریاپور (دهقان) در گفتگو با مادرش: اجازه ندادم فامیلی جد پدری را روی سنگ قبر سونیا بنویسند

ماهنامه خط صلح

سونیا آریاپور (دهقان) در شهر سردشت قربانی قتل ناموسی شد و به دست برادر و پسر‌عمویش کشته شد و در شهرک نلاس دفن شده. برادرش، سامان دهقان نوزده‌ساله و پسرعمویش، هیدی دهقان بیست‌ویک ساله او را به قتل رساندند. پدر و مادر سونیا از هم جدا شده بودند و او تجربه‌ی ازدواج ناموفق در کودکی را داشت و حضانت پسر خردسالش هم بر عهده‌اش بود. سردشت یک شهر مرزی با بافت سنتی است و هیچ امکانات تفریحی ندارد و زنان در آن با موانع جنسیتی زیادی روبه‌رویند. آن‌ها فقر و مشکلات اقتصادی زیادی را تجربه می‌کنند و این فضای سنتی بسیاری از هنجارهای مردسالارانه را در خود درونی کرده و زنان در صورت مخالفت با قتل ناموسی و زن‌کشی روبه‌رو می‌شوند.

سونیا با مشکلات اقتصادی زیادی دست‌وپنجه نرم می‌کند و با وجود آن‌که تحت پوشش بهزیستی بود، ولی این پول به مقداری نیست که بتواند هزینه‌ی مایحتاج زندگی خود را تامین کند. او در یک آرایشگاه کار پیدا می‌کند تا بتواند از لحاظ اقتصادی مستقل شود؛ ولی با مخالفت خانواده و فامیل‌هایش مواجه می‌شود و او را تلفنی تهدید به مرگ می‌کنند و در روز ۲۳ دی‌ماه سال ۱۳۹۹ برادر و پسرعمویش او را به بهانه‌ای به خارج از شهر می‌برند، شکنجه می‌کنند و به قتل می‌رسانند. آن‌ها جسد سونیا را در یک چاه دفن می‌کنند؛ درنهایت و پس از تحقیقات پلیس، برادر و پسرعموی‌ سونیا در شهر سردشت بازداشت می‌شوند و در بازجویی به قتل سونیا اعتراف می‌کنند. در گزارش پزشکی قانونی آثار ضرب‌وشتم روی بدن سونیا و مرگ از طریق خفگی تأیید شده. مادر سونیا روی سنگ قبرش به جای فامیلی پدرش از فامیلی خودش استفاده و روی سنگ قبرش نام سونیا آریاپور را حکاکی کرده. به عقیده‌ی او، مردان جد پدری در کشتن دخترش دست داشته‌اند و کم‌ترین کاری که می‌تواند بکند این است که حداقل بعد مرگش از اسم آن‌ها (دهقان) بر روی سنگ قبر سونیا استفاده نشود.

گفتگوی «خط صلح» با سنور آریاپور، مادر سونیا را می‌خوانید.

شما دلیل وقوع این قتل را چه می‌دانید؟
سونیا هیچ مشکلی نداشت، تنها به علت این‌که من و پدرش از هم جدا شده بودیم، افرادی که سونیا را به قتل رساندند فکر می‌کردند با به قتل‌رساندن سونیا تنها پدر او می‌تواند از این افراد شکایت کند. چون پدرش هم زندان است خیالشان از این بابت راحت‌تر بود. از این موضوع اطلاعی نداشتند که فرزند سونیا یا من هم می‌توانیم از این افراد شکایت کنیم. پسر من را اغفال کردند و از او خواستند که سونیا را با بهانه‌ای به محل قتل بیاورد و او را به قتل رساندند.

سونیا آریاپور (دهقان) سال گذشته در حالی که تنها بیست و یک سال داشت قربانی قتل ناموسی شد.

خواسته‌ی شما از مراجع قضایی چیست؟

در حال حاضر من می‌خواهم این دو فرد تاوان قتل سونیا را پس بدهند. من اعلام می‌کنم از رضایتی که برای پسرم به اصرار پدرم و سایر اعضای خانواده داده‌ام، پشیمانم؛ چراکه این افراد تحت هیچ شرایطی حق نداشتند سونیا را به قتل برسانند و از همه مهم‌تر قصد داشتند جسد او را پنهانی دور بیندازند تا کسی جسد او را پیدا نکند. این افراد باید پاسخ‌گو باشند و تاوان قتل سونیا را بدهند.

در حال حاضر رابطه‌ی شما با پسرتان چگونه است؟

فرد قاتل هیچ‌وقت پشیمان نیست و حتی اعتراف هم نمی‌کنند و منکر این قتلند. چند بار از پسرم سوال کردم چه کسی تو را اغفال کرد؟ جوابی نداد. احساس می‌کنم او را تهدید کرده‌اند. پسرعمو و عموهای سونیا با پسرم در این قتل دست داشتند، اما پسر خودم منکر این موضوع است و دروغ می‌گوید و من در حال حاضر با پسرم قطع ارتباط کرده‌ام و حاضر به دیدن او و حتی رفتن به ملاقاتش در زندان هم نیستم. اوایل به ملاقات او می‌رفتم و می‌خواستم بدانم چه کسی او را اغفال کرده، اما پسرم حرفی نمی‌زند، اگر پسرم با ادعای چند نفر حاضر به قتل خواهر خود می‌شود، با من چه رفتاری خواهد داشت؟ و من دیگر با او در ارتباط نیستم…

چرا بعد از مرگ سونیا تصمیم گرفتید نام خانوادگی مادری را به جای نام خانوادگی پدری روی سنگ قبرش حکاکی کنید؟
سونیا قربانی مردسالاری شد و او را به بهانه‌ی رفت‌و‌آمد و کارکردن کشتند. آن‌ها دائماً رفت‌و‌آمد سونیا با دوستانش را کنترل می‌کردند. من تصمیم گرفتم روی آگهی ترحیم و سنگ قبرش به جای سونیا دهقان از نام سونیا آریاپور استفاده کنم. تصمیم گرفتم حداقل بعد از مرگش از نام خانوادگی آن‌ها استفاده نشود چون باور دارم که سونیا قربانی دست مردان خانواده شد.

شما بر چه اساسی پسرعمو و خانواده‌ی پدری سونیا را مظنونان این جنایت می‌دانید؟
سونیا ده روز قبل از مرگش با من تماس گرفت و گفت مادر من می‌خواهم به مهاباد بیایم، مزاحم زندگی تو نمی‌شوم. تنها زندگی می‌کنم و خودم کار می‌کنم؛ فقط تو از من حمایت کن. من به سونیا گفتم به مهاباد نیا. خانواده‌ی عمویت انسان‌های درستی نیستند زندگی من را از هم می‌پاشند، من الان ازدواج مجدد کرده‌ام و دو فرزند دارم. نمی‌خواهم زندگی من را از هم بپاشند. سونیا گفت من صدای ضبط‌شده‌ی این افراد را دارم که من را تهدید به مرگ می‌کنند. از سونیا پرسیدم چه کسی تو را تهدید به مرگ می‌کند؟ گفت پسرعموهایم. صدای ضبط‌شده‌ی آن‌‌ها را دارم. خانواده‌ی پدری سونیا او را به بهانه‌ای به منزلشان بردند و گوشی سونیا و کیف او را گرفتند. من حتی در زمان شکایت اعلام کردم که وسایل سونیا را می‌خواهم، چون شواهد قاتل‌بودن خانواده‌ی پدری سونیا در گوشی سونیا وجود داشت که او را تهدید به مرگ کرده‌اند. آن‌ها گوشی و وسایل سونیا را گرفتند. سونیا را طوری به قتل رساندند که کسی نفهمید و مشخص نشد چه کسی این کار را انجام داد. قتل سونیا به تنهایی کار پسرم نبود. پسرم سنش کم است و به تنهایی نمی‌توانست این قتل را به این خوبی برنامه‌ریزی کند و همه‌ی جوانب را در نظر بگیرد. اگر بزرگ‌ترها (سایر افراد خانواده‌ی پدری سونیا) در این قتل دست نداشتند، این بچه‌ها نمی‌توانستند سونیا را به قتل برسانند.

عکس از خط صلح

وضعیت روحی شما بعد از مرگ سونیا چگونه است؟
من از روزی که سونیا را از دست داده‌ام، زندگی‌ام نابود شده. واقعاً ناراحتم و دچار مشکلات اعصاب و روان شده‌ام. مشکلات خانوادگی زیادی گریبان‌گیر زندگی‌ام شده و به هیچ وجه نمی‌توانم سونیا را فراموش کنم و تا روزی که می‌میرم، هیچ‌وقت سونیا و مرگ او را فراموش نمی‌کنم.

شما که دخترتان قربانی قتل ناموسی است، چه درخواستی دارید؟
این افراد باید تاوان قتل سونیا را بدهند؛ حتی اگر پسر خودم باشد و صد‌درصد مطمئنم که خانواده‌ی پدر سونیا همگی در قتل سونیا دست داشته‌اند، خانواده‌ی پدری سونیا با هم‌دستی هم نقشه‌ی قتل سونیا را کشیدند و پسر من را اغفال کردند و به او گفتند مادر و پدرت رضایت می‌دهند و به این شیوه او را فریب دادند و اکنون او را قاتل سونیا می‌دانند. هم‌اکنون که پسر من زندانی است، خانواده‌ی پدری سونیا پاسخ‌گو نیستند؛ در حالی که عموها و پسرعموهایش در قتل سونیا دست داشتند، اما الان پسرم را قاتل سونیا می‌دانند. چرا این قتل‌ها به این راحتی در سردشت انجام می‌شود؟ چرا کسی سزای کار خود را نمی‌بیند؟ به راحتی افراد را به قتل می‌رسانند. خانواده‌ی مقتول رضایت می‌دهند و این افراد آزاد می‌شوند. قتل به همین راحتی انجام می‌شود.



source https://zanan.bashariyat.org/?p=47362

تجمع به مناسبت روز جهانی منع خشونت علیه زنان در سنندج؛ «نه به زن‌کشی»

رادیو فردا

گزارش‌ها حاکی است که همزمان با روز جهانی مبارزه با خشونت علیه زنان، ۲۵ نوامبر٬ گروهی از زنان و فعالان مدنی در کوه آبیدر سنندج تجمعی برگزار کردند.

در این تجمع زنان و فعالان مدنی پلاکارد هایی در دست داشتند که بر آن نوشته شده بود: «زنان را نکشید»، «کشتن زنان تحت هر نامی محکوم است» و «نه به زن‌کشی.»

براساس ویدئوهای منتشر شده در شبکه‌های اجتماعی، یکی از زنان حاضر در این تجمع گزارشی از قتل زنان از جمله‌های قتل‌های ناموسی در کردستان و ایران ارائه کرد.

همزمان با این تجمع در روز پنج‌شنبه، چهارم آذر، ، یک سایت حقوق بشری در گزارشی در خصوص خشونت علیه زنان در ایران نوشت، طی یک سال گذشته ۴۴ زن و دختر در مناطق کُردنشین ایران به قتل رسیده و دست‌کم ۱۰۷ مورد نیز خودکشی کرده‌اند.

هه‌نگاو، سایت حقوق بشری که اخبار مناطق کُردنشین ایران را پوشش می‌دهد، در گزارشی به مناسبت روز جهانی «مبارزە با خشونت علیە زنان» آورده است که از اوایل آذر پارسال تا آذر امسال ۴۴ مورد قتل زنان و دختران در مناطق کردنشین تایید شده که بیشتر آن‌ها به دست «افراد نزدیک به خود» به قتل رسیده‌اند.

بر اساس این گزارش در بین ۴ استان کردنشین ایران بیشترین آمار خودکشی با ۱۴ مورد مربوط به استان کرمانشاه و بعد از آن به کردستان اختصاص داشته است.

بر اساس این گزارش، ۱۱ مورد از این قتل‌ها با انگیزه «ناموسی»، ۲۲ مورد به دلیل «اختلافات خانوادگی»، دو مورد «رد درخواست ازدواج»، دو مورد «مشکلات روانی»، چهار مورد با انگیزه «سرقت» و دو مورد نیز به دلیل «اختلافات مالی» رخ داده است.



source https://zanan.bashariyat.org/?p=47379

بی خبری مطلق از وضعیت سارینا زائری، جوان بهایی اهل شیراز

۳ مهر ۱۴۰۵-ایران وایر  با گذشت ۱۲ روز از بازداشت سارینا زائری، شهروند بهایی ۲۰ ساله ساکن شیراز، همچنان هیچ اطلاعی از وضعیت سلامت و محل...