۱۹ بهمن ۱۴۰۴-هه نگاو
جمهوری اسلامی ایران در بیانیههای تهدیدآمیز خود در روز جمعه ۱۹ دی ماه نیز تصریح کرده بود که معترضان را به چشم «محارب»، «تروریست» و «جاسوس دشمنان خارجی» خواهد دید و به پروندههای آنها سریعاً «رسیدگی» خواهد کرد. راویان متعدد بازداشتی به ههنگاو گفتهاند که در اعترافهای خود باید میگفتند که از مواد مخدر استفاده کردهاند، از سرویسهای خارجی، احزاب، موساد و رسانههای خارج از کشور پول یا مأموریت دریافت میکردهاند.
در همین رابطه راوی دیگری که زنی ۳۲ سالەایست به ههنگاو گفت: «با طناب و دریل و قلاب وارد شدند و با اشارە بە سقف گفتند که اعدامتان میکنیم. به من گفتند با موساد کار میکنی. ضمناً میگفتند که از احزاب کوردستان برای فعالیتهایم پول گرفتم. تلاش زیادی بود به خارج از ایران وصلم کنند. آب سرد رویم میریختند، بسیار از شکنجههای جنسی استفاده میکردند. مداوم صدای آدمهایی که شکنجه میشدند را میشنیدم. حتی کودک ۱۲ ساله نیز در میان بازداشتیان قرار داشت. آنقدر آدم زیاد بود که نمیتوانستیم پاهایمان را دراز کنیم»
ههنگاو از طریق مصاحبههای متعدد با بازداشتیان دریافته است که پس از بازداشت به سرعت چک میشدەاند که آیا آنها به همراه خود گوشیهای موبایل دارند و اگر دارند آیا فیلمی در این گوشیها از اعتراضات وجود داشته است یا خیر، در صورت عدم همراه داشتن موبایل به سرعت به دادگاه انقلاب فرستاده میشدند، اما در صورت داشتن گوشی و فیلم داخل گوشیها در بازداشتگاههای رسمی و غیررسمی برای اخذ بازجویی و اعتراف علیه خود نگه داشته شده و شدیدا شکنجه میشدند.
همه بازداشتیانی که با ههنگاو گفتوگو کردهاند، با ارائه وثیقههای سنگین پس از روزها و هفتهها شکنجه و اعترافگیری آزاد شده و برخی از آنها به زودی نوبت جلسات دادگاهشان فرا خواهد رسید. برخی از آنها به ههنگاو گفتهاند که گوشیهای موبایلشان در مصادرە نهادهای امنیتی قرار دارد و بە آنها پس دادە نشدە است.
راوی دیگر مرد جوان ۲۲ سالهایست، او نیز از وجود راویان اطلاعی ندارد و به ههنگاو گفته است: «من در یک خانه مسکونی بازداشت بودم. نمیدانم بازجویانم چه کسانی بودند. مرا بسیار کتک زدند. تهدید کردند اما آنچه بیشتر از همه آزارم میداد بازجوی زنی بود که مرا شکنجه جنسی داد. مجبورم میکرد پایش را ببوسم. تحقیرم میکرد، فحاشی شدید. چندین و چند بار مرا مجبور کرد که پایش را ببوسم. حتی شلوار مرا پایین کشیدند و تهدید به تجاوز جنسی کردند»
برخی از بازداشتیانی که با ههنگاو در تماس بودهاند اعلام کردهاند که پیش از بیان تجربههای خود با این سازمان حقوق بشری قصد داشتهاند زندگی خود را به پایان برسانند.
سازمان حقوق بشری ههنگاو همچنین نسبت به اعمال گسترده خشونت جنسی در این دور از بازداشتها هشدار داده و بر این اساس حال روانی بازداشتیان را وخیم ارزیابی میکند و از جامعه مدنی ایران و جامعه بینالمللی میخواهد نسبت به دسترسی روانشناسان امن به این بازداشتیان اقدام فوری انجام دهد.
بر اساس یافتههای ههنگاو جمهوری اسلامی در جریان اعتراضات دی ماه ۱۴۰۴ با بازداشتهای گسترده و اعمال روشهای فراقضایی حتی نسبت به دستگاه قضایی خود این حکومت و استفاده حداکثری از انواع شکنجه در بازداشتگاههایی که بعضاً حتی مکانشان روشن نیست و بازجویان و مأموران آن از مصونیت قانونی برخوردار هستند، در حال دست زدن به ابعاد دیگر و گستردهتری از جنایت است.
بر طبق آمار و اسناد موجود در مرکز آمار سازمان حقوق بشری ههنگاو از آغاز اعتراضات سراسری اخیر در ایران بیش از چهل هزار شهروند در شهرهای مختلف توسط نهادهای امنیتی بازداشت شدهاند که تاکنون هویت ۲۵۰۰ تن از آنها برای ههنگاو احراز شده است که در میان آنها ۱۸۶ زن و ۲۱۸ کودک زیر ۱۸ سال وجود دارد. همچنین ههنگاو تا کنون ۱۲۷۰ تن از جانباختگان این اعتراضات را احراز هویت کرده است که در میان آنها ۱۲۵ زن و ۹۳ کودک زیر ۱۸ سال هستند.
سازمان حقوق بشری ههنگاو در رابطه با عدم شفافیت دستگاه قضایی جمهوری اسلامی ایران در رابطه با تعداد، اسامی و مکان بازداشتیان، استفاده از شکنجههای جسمی، روانی و جنسی برای درهم شکستن معترضانی عموماً جوان و بیتجربه در بازجوییها، همچنین در رابطه با اعمال فشار به خانوادهها برای عدم اطلاعرسانی هشدار جدی میدهد و از خانوادهها و دوستان افراد بازداشتی میخواهد نسبت به بازداشت اعضای خانواده و آشنایان خود به سازمانهای حقوق بشری اطلاعرسانی کنند.
